Monday, June 29, 2009

திருக்குறள்: 28


அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 28



நிறைமொழி மாந்தர் பெருமை நிலத்து
மறைமொழி காட்டி விடும்.


பொழிப்புரை (Meaning) :

பயன் நிறை மொழி தந்த மாந்தரின் பெருமையை, நிலத்தின் கண் அவர் ஆற்றிய மறை மொழிகளே காட்டி விடும்.


விரிவுரை (Explanation) :

பொருள் நிறைந்த மொழி கொண்ட துறவியரின் பெருமை, நில உலகத்தில் அவர் இயற்றிய அல்லது ஆற்றிய அல்லது ஆணையிட்ட மந்திரங்களே காட்டி விடும்.

சான்றோர்களின் பெருமையை இவ் உலகத்தில் அவர் ஆற்றிய மறை மொழிகளே பறை சாற்றி விடும். உதாரணத்திற்கு திருக்குறள், திருமந்திரம், திருமுறை, திவ்வியப் பிரபந்தம் இவற்றைச் சொல்லலாம்.

மேலும் குறை மொழி அதாவது பயனிலாச் சொல் ஆற்றுவோர் சான்றோர் அல்லர் என்பதும் குறளின் மறைபொருள்.


குறிப்புரை (Message) :

துறவியரின் மொழிகள் பொய்ப்பதில்லை.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

நிறைமொழி - பயன் நிறைந்த சொல்


ஒப்புரை (References) :


தொல்காப்பியம் :1484
நிறைமொழி மாந்தர் ஆணையிற் கிளந்த
மறைமொழி தானே மந்திரம் என்ப.

திருமந்திரம்: 52
வேதம் உரைத்தானும் வேதியன் ஆகிலன்
வேதம் உரைத்தானும் வேதா விளங்கிட
வேதம் உரைத்தானும் வேதியர் வேள்விக்காய்
வேதம் உரைத்தானும் மெய்ப்பொருள் காட்டவே.

திருமந்திரம்: 54
திருநெறி யாவது சித்தசித் தன்றிப்
பெருநெறி யாய பிரானை நினைந்து
குருநெறி யாம்சிவ மாம்நெறி கூடும்
ஒருநெறி ஒன்றாக வேதாந்தம் ஓதுமே.

திருமந்திரம்: 55
ஆறங்க மாய்வரும் மாமறை ஓதியைக்
கூறங்க மாகக் குணம்பயில் வாரில்லை
வேறங்க மாக விளைவுசெய்து அப்புறம்
பேறங்க மாகப் பெருக்குகின் றாரே.

திருமந்திரம்: 85
யான்பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ் வையகம்
வான்பற்றி நின்ற மறைப்பொருள் சொல்லிடின்
ஊன்பற்றி நின்ற உணர்வுறு மந்திரம்
தான்பற்றப் பற்றத் தலைப்படுந் தானே.


Sunday, June 28, 2009

திருக்குறள்: 27


அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 27



சுவை ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம் என்று ஐந்தின்
வகை தெரிவான்கட்டே - உலகு.


பொழிப்புரை (Meaning) :

சுவை, ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம் எனும் ஐந்து புலன் நுகர்வுகளால் அவற்றின் இயல்புக் கூறுபாட்டு வகைகளை ஆய்ந்து, அறிந்து, உணர்ந்து அதை அடக்கி ஆளத் தெரிந்தவனின் அறிவிற்கே மட்டுப்படும் உலகம்.


விரிவுரை (Explanation) :

ஐம்புலன் உணர்வுகளைக் கட்டுபடுத்தவும் அதன் வகைகளை அறிந்த யோகியர் போன்றும் துறவிகளுக்கே அவற்றை ஐம்பூதங்களுக்குத் தொடர்புப் படுத்தி அண்டத்தின் நிலையும், உலகின் நிலை விளங்குவதோடு கட்டுப்படுத்தவும் இயலும்.

உலகைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது அதன் ஐம்பூதங்களுக்குரிய இயல்புகளை மட்டுப்படுத்த அல்லது மாற்ற இயலும் என்பதாகும். அதாவது நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, வெளி (ஆகாயம்) க்கும் ஐம்புலன் நுகர்சிக்கும் உள்ள இயற்கைத் தொடர்பினை உணர்ந்து கட்டுப்படுத்தத் தெரிந்த துறவிக்கு, பிண்டத்திலிருந்து அண்டத்தைக் கட்டுப்படுத்த இயலும் என்பதாகும். உதாரணத்திற்கு யோகிகளால் உஷ்ணத்தை உண்டாக்கவும், மழையை வருத்தவும் இயலும் என்பது அறிந்ததே. உண்மையில் யோகிகளுக்கான தலைமையாகிய இறையின் கட்டுப்பாட்டிலேதான் இறுதியில் இயற்கை இயங்குகின்றது என்பதும் மறை பொருள்.

பிண்டம் எனப்படும் மனிதனின் உடம்பும், அண்டமும் ஐம்பூதங்களாலேயே உருவாக்கப்பட்டது என்பதும், எனவே சுவை, ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம் எனப்படும் ஐம்புலன் குணங்களுக்கும் நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, வெளி (விசும்பு) ஆகிய ஐம்பூதங்களுக்கும் இயற்கையிலேயே தொடர்பு உண்டு என்பது சித்தர் சித்தாந்தம். அதாவது ஐம்புலன்களுக்கான ஐம்பொறிகளும் ஐம்பூதங்களின் கலவையால் ஏற்படுத்தப்பட்டவை என்பது சித்தர்களின், யோகிகளின் துணிபு. ஐம்புலன் குணங்கள் தன் மாத்திரைகள் எனவும், சைவ தத்துவங்கள் 96 எனவும், அதில் ஆன்ம தத்துவங்கள் 24 ம், அதனுடன் சேர்த்த மூலத்துடன் (பிரக்ருதி) தத்துவங்கள் 25 என்று சுருக்கியும் திருமூலர் குறித்துள்ளார். இவற்றின் விளக்கத்தை சித்தர் நெறிக் களஞ்சியம் எனும் பகுதியில் காணவும்.

இவ்வாறாக அத் தத்துவங்களையும், பிரபஞ்சத்தின் தத்துவங்கள் அனைத்தையும் வள்ளுவர் சுருக்கி ஐம்புலன் தன்மாத்திரைகளைக் கட்டுப்பட அறிந்தவர் உலகத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் வல்லமை பெறுவர் என்று சூட்சும சூத்திரத்தைக் கூறுகின்றார்.

ஆக ஐம்புலனைக் கட்டுப்படுத்த அறிந்தவனிற்கு உலகத்தோடு இசைந்து ஒழுகவும், தனக்குச் சாதகமாக ஐம்பூதங்களை இயக்கவும் தெரியும். எனவே உலகைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது, அதை நேரெதிராகச் சுழற்றக் கோருவது போன்ற வாதங்களை ஐம்புலன் அறிந்தவர் ஒழுகார் என்பதும் துணிபு.

அன்றில் எளிதாக, ஐம்புலன் தன்மாத்திரைகளின் வகை தெரிந்தோருக்கே அதாவது கட்டுப்படுத்தத் தெரிந்த பற்றற்ற துறவியருக்கே உலகையும் அறியவும் இசைந்து ஒழுகவும் தெரியும் என்றும் கொள்ளலாம்.


குறிப்புரை (Message) :

ஐம்புலனைக் கட்டுப்படுத்த அறிந்த யோகிகளாகிய துறந்தோருக்கு இவ் உலகம் வசப்படும்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

கட்டே - கட்டுப்பாட்டிலே


ஒப்புரை (References) :

திருமந்திரம்: 135
சத்த முதல் ஐந்துந் தன்வழித் தான்சாரில்
சித்துக்குச் சித்தன்றி சேர்விடம் வேறுண்டோ
சுத்த வெளியிற் சுடா஢ற் சுடர்சேரும்
அத்தம் இதுகுறித் தாண்டுகொள் அப்பிலே.

திருமந்திரம்: 136
அப்பினில் கூர்மை ஆதித்தன் வெம்மையால்
உப்பெனப் பேர்ப்பெற்று உருச்செய்த அவ்வுரு
அப்பினிற் கூடிய தொன்றாகு மாறுபோல்
செப்பினிற் சீவன் சிவத்துள் அடங்குமே.

திருமந்திரம்: 137
அடங்குபேர் அண்டத்து அணுஅண்டம் சென்றங்கு
இடங்கொண்டது இல்லை இதுவன்றி வேறுண்டோ
கடந்தொறும் நின்ற உயிர்க்கரை காணில்
திடம்பெற நின்றான் திருவடி தானே.

திருமந்திரம்: 140
தானே புலன்ஐந்துந் தன்வசம் ஆயிடும்
தானே புலன்ஐந்துந் தன்வசம் போயிடும்
தானே புலன்ஐந்துந் தன்னில் மடைமாறும்
தானே தனித்துஎம் பிரான்தனைச் சந்தித்தே.

திருமந்திரம்: 735
அண்டஞ்f சுருங்கில் அதற்கோ ரழிவில்லை
பிண்டஞ்f சுருங்கிற் பிராணன் நிலைபெறும்
உண்டி சுருங்கில் உபாயம் பலவுள
கண்டங் கறுத்த கபாலியு மாமே

திருமந்திரம்: 736
பிண்டத்துள் உற்ற பிழக்கடை வாசலை
அண்டத்துள் உற்று அடுத்தடுத் தேகிடில்
வண்டிச் சிக்கு மலர்க்குழல் மாதரார்
கண்டிச் சிக்குநற் காயமு மாமே

திருமந்திரம்: 1675
தானன்ற தன்மையுந் தானவ னாதலும்
ஏனைய வச்சிவ மான இயற்கையுந்
தானுறு சாதக முத்திரை சாத்தலு
மேனமும் நந்தி பதமுத்தி பெற்றதே.

திருமந்திரம்: 2589
செவிமெய்வாய் கண்மூக்குச் சேரிந் திரியம்
அவியின் றியமன மாதிகள் ஐந்துங்
குவிவொன் றிலாமல் விரிந்து குவிந்து
தவிர்வொன் றிலாத சராசரந் தானே.

திருமந்திரம்: 2671
உண்ணும் வாயும் உடலும் உயிருமாய்க்
கண்ணுமா யோகக் கடவுள் இருப்பது
மண்ணு நீரனல் காலொடு வானுமாய்
விண்ணு மின்றி வெளியானோர் மேனியே.

***

Saturday, June 27, 2009

திருக்குறள்: 26

அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 26


செயற்கு அரிய செய்வார் பெரியர்; சிறியர்
செயற்கு அரிய செய்கலாதார்.


பொழிப்புரை (Meaning) :

செய்வதற்கு அரியனவற்றைச் செய்வார் பெரியோர், சிறியோர் செய்வதற்கு அரியனவற்றைச் செய்ய இயலாதார்.


விரிவுரை (Explanation) :
செய்வனவற்றுள் அரிதான செயல்களைச் செய்து முடிப்போர் பெரியோர் ஆவர். அவற்றைச் செய்ய மாட்டாதார் சிறியோரே. எளிய காரியங்களைச் செய்பவர் சிறியவர் என்பது ஈண்டு பெறத்தக்கது.

செயற்கரிய செயல்கள் பற்றற்று ஒழுகுவோருக்கே, துறந்தோருக்கே சாத்தியம் ஆகுவது இயல்பு. எனவே அவர்களே பெரியோர் எனப்படுபவர். உதாரணத்திற்குச் சித்தர்கள் ஐம்புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி இயமம், நியமம் செய்து மனத்தை அடக்கிப் பெறும் அட்டமா சித்திகளைச் சொல்லலாம்.

செயற்கெளிய செயல்கள் நாம் அன்றாடம் செய்பவை, உலகத்தொழில், பொருளீட்டல், இன்ப துன்பம் துய்த்தல், எளியாரை வாட்டுதல் போன்றவை. இவ்வகைச் செயற்கு உரியனவற்றைச் செய்ய இயலாதவர் சிறியாரிலும் சிறியார் என்பதும் சொல்லாது கூறிய உட்பொருள் எனக் கொள்க.

எனவே அரிய செயல்களைச் செய்துமுடித்துப் பெரியோர் எனப் பெயர் பெற முதலில் அதற்குத் தக்க முறையில் புலன்களை அடக்கி, அற ஒழுக்கத்தின் பால் நின்று மன அடக்கம் கொண்டு தகுதி பெற்றுப் பிறகு செயலினைச் சிந்தித்து, அறிந்து, ஆய்ந்து, திட்டமிட்டு வென்று முடிக்க வேண்டும் என்பது பொருள். கூடவே முற்றும் துறந்தும் அரிய செயல் செய்ய இயலாதவர்கள் பெரியோர் எனப்பட மாட்டார்கள் என்பதும் நுண்பொருள்.

ஆக ஒருவர் பெரியோர் அல்லது சிறியோர் எனும் பாகுபாடு அவர் செய்து முடித்த காரியத்தினாலே மட்டுமே தவிர அவரது வயதாலோ அல்லது மற்றைய வேறு காரணங்கள் எதனாலுமோ அல்ல என்பது இங்கே முக்கியமாக கவனத்தில் கொள்ளத் தக்கது.


குறிப்புரை (Message) :
செயற்கரிய செயல்களைச் செய்வோர் பெரியோர்; மாட்டாதவர் சிறியோர்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :
செயல் - செய்து முடிப்பது, காரியம்.


ஒப்புரை (References) :

செயற்கரியவாவன இயமம், நியமம் முதலாய எண் வகை யோக உறுப்புக்கள். கடிவு (இமயம்), நோன்பு (நியமம்), இருக்கை (ஆசனம்), வளிநிலை (பிராணயாமம்), ஒருக்கம் (பிரத்தியாகாரம்), நிறை (தாரணை), ஊழ்கம் (தியானம்) , ஒன்றுகை (சமாதி) என்பன. இவற்றுள் ஒருக்கமும், மனவடக்கமும் சிறந்ததாம்.

தாயுமான அடிகள்:
வெந்தழலி விரதம்வைத் தைந்துலோ கத்தையும்
வேதித்து விற்றுண்ணலாம்
வேறொருவர் காணாம லுலகத் துலாவலாம்
விண்ணவரை யேவல் கொள்ளல்லாம்
சந்ததமு மிளமியோ டிருக்கலா மற்றொரு
சரீரத்தினும் புகுதலாம்
சலமே னடக்கலாம் கனன்மே லிருக்கலாம்
தன்னிகரில் சித்திபெறலாம்
சிந்தையை யடக்கியே சும்மா விருக்கின்ற திறமரிது.


மனம் அடக்குதலும், அவா அறுத்தலுமே செயற்கரிய செயல்கள் என அறிக.

திருமந்திரம்: 1426
ஞானி புவியெழு நன்னூ லனைத்துடன்
மோன திசையும் முழுஎண்ணெண் சித்தியும்
ஏனை நிலமும் எழுதா மறையீறுங்
கோனொடு தன்னையுங் காணுங் குணத்தனே.

திருமந்திரம்: 1602
வைத்தேன் அடிகள் மனத்தினுள் ளேநான்
பொய்த்தே யெரியும் புலன்வழி போகாமல்
எய்த்தேன் உழலும் இருவினை மாற்றிட்டு
மெய்த்தேன் அறிந்தே னவ்வேதத்தின் அந்தமே.



***

Friday, June 26, 2009

திருக்குறள்: 25


அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 25



ஐந்து அவித்தான் ஆற்றல், அகல் விசும்புளார் கோமான்
இந்திரனே சாலும், கரி.


பொழிப்புரை (Meaning) :
ஐம்புலன்வழிச் சார்ந்த ஆசைகள் அனைத்தையும் அடக்கி அணைத்தவனது ஆற்றலுக்கு, அகன்ற விண்ணகத்தே உள்ளவர்களின் கோமான் இந்திரனே போதிய சான்று.


விரிவுரை (Explanation) :
ஐம்புலன் நுகர்ச்சிகளையும் துறந்தவனது வலிமைக்கு, அகன்ற வானுலக நாயகன் இந்திரனே போதுமான சான்று.

கோமான் என்பதிலேயே நாயகன், வேந்தன் என்பது அடங்கி விடுவதால்

இந்திரன் என்பதற்கு மீண்டும் வேந்தன் என்பது பொருந்தாது. எனவே
இந்திரன் எனும் பெயர் கொண்ட ஒருவரையே திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுகின்றார் என்பது தெளிவு.

இதுகாறும் எந்தச் சமயத்தையும் தழுவாத வள்ளுவனார், இந்திரன் என்னும் புராண நாயகனை ஏன் குறிப்பிட்டார்? இது மிக முக்கியமான கேள்வி. வேத காலங்களுக்கு முன்னரே இருந்தே மழைக்கும், தமிழர்களின் மருத நிலத்துத் தேவனாகவும் இந்திரன் கருதப்பட்டான். மதங்களே உருவாகாத காலத்தே குறிக்கப்பட்ட தலைவன் இந்திரன் என்பதே பொருந்தும்.

தமிழர்களின் ஐந்திணைகள் குறிஞ்சி, பாலை, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என்பவை. இவற்றுள் மலையும், மலை சார்ந்த இடமும் குறிஞ்சி, காடும் காடு சார்ந்த இடமும் முல்லை, குறிஞ்சியும் முல்லையும் திரிந்த் இடம் பாலை, வயலும் வயல் சார்ந்த நிலமும் மருதம், கடலும் கடல் சார்ந்த நிலமும் நெய்தல். அவற்றின் தெய்வங்கள் விபரம்: குறிஞ்சிக்கு முருகன், பாலைக்குத் துர்கை, முல்லைக்கு திருமால், மருதத்திற்கு இந்திரன், நெய்தலுக்கு வருணன்.

பிற்காலத்தில் தோன்றிய அல்லது வேதகாலத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட அகலிகை-இந்திரன் மற்றும் அதில் இந்திரன் சபிக்கப்பட்ட கதையையும் இங்கு சிலர் பொருத்துகின்றார்கள். அதாவது தவத்தின்பால் சிறந்திருந்த துறவி கௌதமரின் மனைவி அகலிகையை தேவர்களுக்கு அதிபதியான இந்திரன் அபகரித்ததால் துறவியின் சாபத்திற்கு ஆட்பட்டான். பிறன் மனை விளைந்தவன் எவனாக இருப்பினும், துறவியின் வலிமைக்கு ஆட்பட்டதையே இங்கு வள்ளுவர் சுட்டிய்தாகக் குறிப்பார்கள்.

ஆயின் மதங்களின் சார்பு நிலையற்ற வள்ளுவர், இந்திரனே போதிய சான்று என்பதன் காரணம், தவத்தின், அறத்தின், துறவின் வலிமையால் ஒரு சாதாரண இந்திரன், வானுலகத்தாருக்குத் தலைவனாக, கோமகன் பதவியைப் பெற்றுப் புகழ் பெற்றான் என்று சொல்லுவதாகவே தோன்றுகின்றது. சமயக் காலங்களுக்கு முந்தையக் கதைகளில் இந்திரன் தவமிருந்து அப்பதவியைப் பெற்றான் என்று வழங்கி வருதல் குறிப்பிடத் தக்கது.

இந்திரன் பற்றிய குறிப்பு மேலும் சமணம், புத்த, சைவ, வைணவ இந்து மதங்களிலும் காணப்படுவதையும் கவனத்தில் கொண்டால், திருவள்ளுவர் ஒரு குறிப்பிட்ட சமயத்தைக் குறிப்பிடவில்லை எனப்து விளங்கும்.

எனவே இக்குறளுக்குப் பொருள், புலன்களை அடக்கினால் இந்திர பதவி கிட்டும் எனக் கொள்ளுவதே பொருந்தும்.


குறிப்புரை (Message) :
ஐம்புலன்களை வென்றவர்களுக்கு கிட்டும் பதவிக்கு வானுலக இந்திரனே சான்று.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :
ஆற்றல் - வலிமை, திறமை
விசும்பு - விண், வானம்
கோமான் - அரசன், நாயகன், வேந்தன், தலைவன்
கரி - சாட்சி, இருத்தை, அடுப்புக்கரி, நிலக்கரி, வைரம், யானை


ஒப்புரை (References) :

திருமந்திரம்: 118
மலங்கள்ஐந் தாமென மாற்றி அருளித்
தலங்கள்ஐந் தானற் சதாசிவ மான
புலங்களைந் தான்அப் பொதுவினுள் நந்தி
நலங்களைந் தான்உள் நயந்தான் அறிந்தே.

திருமந்திரம்: 119
அறிவுஐம் புலனுட னேநான் றதாகி
நெறியறி யாதுற்ற நீர்ஆழம் போல
அறிவுஅறி வுள்ளே அழிந்தது போலக்
குறியறி விப்பான் குருபர னாமே.

திருமந்திரம்: 363
அலைகடல் ஊடறுத் தண்டத்து வானோர்
தலைவன் எனும்பெயர் தான்றலை மேற்கொண்டு
உலகார் அழற்கண் டுள்விழா தோடி
அலைவாயில் வீழாமல் அஞ்சலென் றானே

திருமந்திரம்: 977
அஞ்சுள வானை அடவியுள் வாழ்வன
அஞ்சுக்கும் அஞ்செழுத்து அங்குசம் ஆவன
அஞ்சையும் கூடத் தடுக்கவல் லார்கட்கே
அஞ்சாதி ஆதி அகம்புக லாமே.

திருமந்திரம்: 69
மந்திரம் பெற்ற வழிமுறை மாலாங்கன்
இந்திரன் சோமன் பிரமன் உருத்திரன்
கந்துருக் காலாங்கி கஞ்ச மலையனோடு
இந்த எழுவரும் என்வழி யாமே.

திருமந்திரம்: 2589
செவிமெய்வாய் கண்மூக்குச் சேரிந் திரியம்
அவியின் றியமன மாதிகள் ஐந்துங்
குவிவொன் றிலாமல் விரிந்து குவிந்து
தவிர்வொன் றிலாத சராசரந் தானே.

***

Thursday, June 25, 2009

திருக்குறள்: 24

அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 24


உரன் என்னும் தோட்டியான், ஓர் ஐந்தும் காப்பான்
வரன் என்னும் வைப்பிற்கு ஓர் வித்து.


பொழிப்புரை (Meaning) :

நெஞ்சுரம் என்னும் திடமான அங்குசத்தால், ஐந்து புலன்களையும் கட்டுப்படுத்திக் காப்பவன், நன் வரங்களைத் தரும் சேமிப்பு இருப்பிற்கு ஒரு விதை போல்வான்.


விரிவுரை (Explanation) :
அறிவாகிய திட அங்குசக் கருவியால், ஐம் பொறிகளையும் அடக்கிக் காக்கின்றவன், வரன் என்னும் சேகரமாகிய இறைவனைச் சேர்வதற்குரிய ஓர் வித்து.

வரன் என்பதற்கு மேலுலகமாகிய வீட்டு நிலத்திற்போய் முளைத்தற்குரிய என்று அனைவரும் குறிப்பிடுகின்றார்கள்; வித்து என்பது மணி முத்துக்களையும் சேரும் என்பதனாலும், வரன் எனும் வைப்பு நிதியினைச் சாரும் என்றும், வைப்பிற்குரிய வித்து என்பதை நிதியத்திற்குரிய வித்து என்றும் கொள்ளலாம் அல்லவா?

ஆக ஐம்புலன்களையும் தத்தம் புலன் மேற் செல்லாது அடக்கிக் காக்கும் வல்லமை பொருந்தியவர்கள், அதாவது இன்ப, துன்ப நுகர்ச்சிகளைத் துறந்த துறவிகள், மேல் வரம் தரும் வைப்பிற்குரிய வித்து. எனவே சிறு வரம் தரும் சித்தி பெற்றவர்கள் என்றும் வரனாகிய, பெருநிதியாகிய, ஈஸ்வரனாகிய இறைவனைச் சேரும் முத்துக்கள் ஆவார்கள். வரன் எனும் கற்பகத் தாருவிற்கான வித்தாகும் தகுதி பெற்றவர்கள் இவர்கள் என்பதும் கருத்து.


குறிப்புரை (Message) :
நெஞ்சுரத்தோடு ஐம்புலனைக் கட்டுபடுத்திக் காக்கும் துறவியே வரம் தரும் நிலைக்கான வித்தாவான.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

உரன் - உள்ளமிகுதி, ஊக்கம், அறிவு, திண்மை, ஞானம், பலம், மாண்பு, வயிரம், உறுதி, வெற்றி
வரன் - கணவன், மருமகன், சிவன், ஈஸ்வரன், முனிவன்


ஒப்புரை (References) :

திருமந்திரம்: 120
ஆமேவு பால்நீர் பிரிக்கின்ற அன்னம்போல்
தாமே தனிமன்றில் தன்னந் தனிநித்தம்
தீமேவு பல்கர ணங்களுள் உற்றன
தாமேழ் பிறப்பெரி சார்ந்தவித் தாமே.

திருமந்திரம்: 121
வித்தைக் கெடுத்து வியாக்கிரத் தேமிகச்
சுத்தத் துரியம் பிறந்து துடக்கற
ஒத்துப் புலனுயிர் ஒன்றாய் உடம்பொடு
செத்திட் டிருப்பார் சிவயோகி யார்களே.

திருமந்திரம்: 1692
பதைக்கின்ற போதே பரமென்னும் வித்தை
விதைக்கின்ற வித்தினை மேல்நின்று நோக்கிச்
சிதைக்கின்ற சிந்தையைச் செவ்வே நிறுத்தி
இசைக்கின்ற அன்பருக் கீயலு மாமே.

திருமந்திரம்: 2316
ஆனைகள் ஐந்தம் அடங்கி அறிவென்னும்
ஞானத் திரியைக் கொளுவி அதனுட்புக்கு
ஊனை இருளற நோக்கும் ஒருவற்கு
வானகம் ஏற வழிஎளி தாமே.

திருமந்திரம்: 2622
உய்ந்தனம் என்பீர் உறுபொருள் காண்கிலீர்
கந்த மலரிற் கலக்கின்ற நந்தியைச்
சிந்தையில் வைத்துத் தெளிவுறச் சேர்த்திட்டால்
முந்தைப் பிறவிக்கு மூலவித் தாமே.

***

Wednesday, June 24, 2009

திருக்குறள்: 23

அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 23


இருமை வகை தெரிந்து ஈண்டு அறம் பூண்டார்
பெருமை பிறங்கிற்று, உலகு.


பொழிப்புரை (Meaning) :

இகம், பரம் எனும் இரண்டின் வாழ்வு வகை அறிந்து ஆராய்ந்து அறமாகிய துறவறத்தைப் பூண்டவர்களின் பெருமையே நிறைந்து விளங்குகின்றது இவ் உலகில்.


விரிவுரை (Explanation) :

பிறப்பு, வீடு என்னும் இரண்டினால் நல்லவை, கெட்டவை, இன்பம், துன்பம், மறம் அறம் என்ற வகைகளை, அவற்றின் கூறுபாட்டை ஆராய்ந்து அறிந்து, இப்பிறப்பில் துறவறத்தைப் பூண்டவர்களின் பெருமையே, இவ் உலகத்தில் உயர்ந்து நிறைந்து நிற்கின்றது.


குறிப்புரை (Message) :

அறிவின்பால் உணர்ந்து துறவறம் மேற்கொண்டவர்களே உலகின்பால் உயர்ந்த பெருமைக்கு உரியவர்கள்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

பிறங்குதல் - உயர்தல், பிரகாசித்தல், ஒலித்தல், நிறைதல்


ஒப்புரை (References) :


திருமந்திரம்: 143
மண்ணொன்று கண்டீர் இருவகைப் பாத்திரம்
திண்ணென்று இருந்தது தீவினைச் சேர்ந்தது
விண்ணின்று நீர்விழின் மீண்டுமண் ணானார்ப்போல்
எண்ணின்றி மாந்தர் இறக்கின்ற வாறே.

திருமந்திரம்: 1614
இறப்பும் பிறப்பும் இருமையும் நீங்கித்
துறக்குந் தவங்கண்ட சோதிப் பிரானை
மறப்பில ராய்நித்தம் வாய்மொழி வார்கட்
கறப்பதி காட்டும் அமரர் பிரானே.

திருமந்திரம்: 2338
எய்தினர் செய்யும் இருமாயா சத்தியின்
எய்தினர் செய்யும் இருஞான சத்தியின்
எய்தினர் செய்யும் இருஞால சத்தியின்
எய்தினர் செய்யும் இறையருள் தானே.

ஒவையார். நல்வழி: 28
உண்பது நாழி உடுப்பது நான்குமுழம்
எண்பது கோடிநினைந்து எண்ணுவன-கண்புதைந்த
மாந்தர் குடிவாழ்க்கை மண்ணின் கலம்போலச்
சாந்துணையுஞ் சஞ்சலமே தான்.

***

Tuesday, June 23, 2009

திருக்குறள்: 22


அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 22



துறந்தார் பெருமை துணைக் கூறின், வையத்து

இறந்தாரை எண்ணிக் கொண்டற்று.


பொழிப்புரை (Meaning) :

துறந்தவர்களின் பெருமையை எத்துணை எனக் கூறுவதாயின், வையகத்தில் இதுவரையில் இறந்தவர்களை எண்ணிக் கணக்கிடுவது போன்றதாகும்.


விரிவுரை (Explanation) :
வையகத்தில் இதுவரையில் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை என்று கணக்கிட சாத்தியம் அற்றது போன்றே துறந்து வாழும் சான்றோர்களின் பெருமையையும் அளக்கவே இயலாது.

இந்த உலகில் இதுவரையில் பிறந்தவர்களையும், இறந்தவர்களையும் கணக்கெடுப்பது இயலாதது. அதைப் போன்றே துறந்தவர்களின் பெருமையையும் கணக்கெடுக்க இயலாது.

இதில் ஈண்டு பெற வேண்டியது, அத்தகைய அளவிடற்கரிய சிறப்பானது முற்றும் துறந்த துறவிகளின், பற்றற்ற வாழ்வை ஒழுகும் சான்றோர்களின் பெருமையாகும்.

எதிலும் பற்றுடன் திகழும் சராசரி மனிதனின் வாழ்வில் பெருமைப்பட என்ன இருக்கிறது?


குறிப்புரை (Message) :
பற்றற்ற வாழ்வின் மேன்மை அளவிடற்கரியது.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :
துணை - அளவு, ஆதரவு, ஆயுதம், இணை, உதவி, ஒப்பு, சகாயம், சல்லியம், சோடு


ஒப்புரை (References) :

திருமந்திரம்: 1615
பிறந்தும் இறந்தும்பல் பேதைமை யாலே
மறந்து பலஇருள் நீங்க மறைந்து
சிறந்த சிவனருள் சேர்பரு வத்துத்
துறந்த வுயிர்க்குச் சுடரொளி யாமே.

திருமந்திரம்: 1616
அறவன் பிறப்பிலி யாரும் இலாதான்
உறைவது காட்டகம் உண்பது பிச்சை
துறவனுங் கண்டீர் துறந்தவர் தம்மைப்
பிறவி யறுத்திடும் பித்தன்கண் டீரே

திருமந்திரம்: 2336
உயிரிச்சை யூட்டி உழிதரும் சத்தி
உயிரிச்சை வாட்டி ஒழித்திடும் ஞானம்
உயிரிச்சை யூட்டி யுடனுறலாலே
உயிரிச்சை வாட்டி உயர்பதஞ் சேருமே.

திருமந்திரம்: 2865
பற்றற் றவர்பற்றி நின்ற பரம்பொருள்
சுற்றற் றவர்சுற்றுக் கருதிய கண்ணுதல்
சுற்றற் றவர்சுற்றி நின்றான் சோதியைப்
பெற்றுற் றவர்கள் பிதற்றொழிந் தாரே.


Monday, June 22, 2009

திருக்குறள்: 21

அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை. திருக்குறள்: 21


ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை விழுப்பத்து
வேண்டும் பனுவல் துணிவு.


பொழிப்புரை (Meaning) :

ஒழுக்கத்தின் பால் நின்று துறந்தவர்களின் பெருமை, பெருமைகளில் எல்லாம் சிறந்தது எனக் கொள்ள வேண்டும் என்பது அற நூல்களின் துணிபு.


விரிவுரை (Explanation) :

உலகப்பற்றை நீத்து நல் ஒழுக்கங்களை ஒழுகி வாழ்ந்த துறந்தவர்களாகிய சான்றோர்களின் பெருமையானது, பெருமைகளிலெல்லாம் தலை சிறந்ததென அறநூல்கள் துணிந்து சொல்லும்.

ஒழுக்க நெறி நின்ற பற்றற்ற சான்றோர்களின் பெருமையையே சிறப்பானது என்றும் தேவையானது என்றும் அற நூல்கள் துணிந்து கூறும்; மற்றவர்கள் எல்லாம் அத்தகைய நூல்களால் கருதப்பட மாட்டார்கள் என்பது உட்பொருள்.

ஒழுக்கத்தையே நீத்தார் என்போர் உலகத்தாலேயே மறக்கப்பட்டு விடுவர். அவரிடம் ஏது பெருமை அறநூல்கள் பேச?

நூல்களில் எழுதி வைத்தல் வருங்காலச் சந்ததியினர் முன்னோரின் பெருமைகளைப் படித்து அதன் மூலங்களையும் உணரத்தானே.


குறிப்புரை (Message) :

காலங்களைத் தாண்டிய நூல்கள் கூறும் சிறப்பான பெருமை, அற நெறிகளை ஒழுகி பற்றற்ற வாழ்வினைப் பேணும் பெருந்தகையாருக்கே உண்டு.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

விழுப்பம் - ஆசை, குலம், நன்மை, மேன்மை, சிறப்பு
பனுவல் - நூல், ஆகமம், பஞ்சிநூல், கல்வி, புலமை, கேள்வி


ஒப்புரை (References) :


திருமந்திரம்: 1457
நெறிவழி யேசென்று நேர்மையுள் ஒன்றித்
தறியிருந் தாற்போல் தம்மை யிருத்திச்
சொறியினுந் தாக்கினுந் துண்ணென் றுணராக்
குறியறி வாளர்க்குக் கூடலு மாமே.

திருமந்திரம்: 1620
மேல்துறந் தண்ணல் விளங்கொளி கூற்றுவன்
நாள்துறந் தார்க்கவன் நண்ப னவாவிலி
கார்துறந் தார்க்கவன் கண்ணுத லாய்நிற்கும்
பார்துறந் தார்க்கே பதஞ்செய லாமே.

திருமந்திரம்: 1702
வேட்கை விடுநெறி வேதாந்த மாதலால்
வாழ்க்கைப் புனல்வழி மாற்றிச்சித் தாந்தத்து
வேட்கை விடுமிக்க வேதாந்தி பாதமே
தாழ்க்குந் தலையினோன் சற்சீட னாமே.

திருமந்திரம்: 2615
ஆசை யறுமின்கள் ஆசை யறுமின்கள்
ஈசனோ டாயினும் ஆசை யறுமின்கள்
ஆசை படப்பட ஆய்வருந் துன்பங்கள்
ஆசை விடவிட ஆனந்த மாமே.

ஔவையார். நல்வழி: 3
இடும்பைக்கு இடும்பை இயலுடம்பி தன்றே
இடும்பொய்யை மெய்யென் றிராதே-இடுங் கடுக
உண்டாயி னுண்டாகும் ஊழிற் பெருவலிநோய்
விண்டாரைக் கொண்டாடும் வீடு.

ஔவையார். நல்வழி: 7
எல்லாப் படியாலும் எண்ணினால் இவ்வுடம்பு
பொல்லாப் புழுமலிநோய்ப் புன்குரம்பை-நல்லார்
அறிந்திருப்பார் ஆதலினால் ஆங்கமல நீர்போற்
பிறிந்திருப்பார் பேசார் பிறர்க்கு.

அதிகாரம்: 3. நீத்தார் பெருமை


உயர்ந்த குணங்களுடன் வாழ்ந்து சிறந்து விழங்கும் சான்றோர், உலகத்தின் பொருட்டு வழிகாட்டும், தந்நலம் நீத்தார் பெருமை.

ஒப்புரை (References) :

திருமந்திரம்: 2448
பற்றறப் பற்றில் பரம்பதி யாவது
பற்றறப் பற்றில் பரனறி வேபரம்
பற்றறப் பற்றினில் பற்றவல் லோர்கட்கே
பற்றறப் பற்றில் பரம்பர மாமே.

***

சித்தர் நெறிக் களஞ்சியம்


பிரபஞ்ச தத்துவம்:
இறைவன் படைக்கும் முன் இந்தப் பிரபஞ்சம் பெயர் உருவமற்று சுத்த வெளியாய், நிர்க்குண்மாய், சின்மாத்திரைப் பரப்பிரம்மமாக இருந்தது.

அதிலிருந்து பிரமையினால் கானல் நீர் தோன்றுவது போல் மூலப் பிரகிருதி என்னும் இல் மாயை ஒன்று தோன்றியது. அந்த மூலப் பிரகிருதி வெண்மை, சிகப்பு, கறுப்பு என்னும் மூன்றுவித நிறங்களோடு மூன்றுவிதச் சக்திகளாயிற்று. வெண்மை நிறத்தே மாயா சக்தி. சிகப்பு நிறத்தது அவித்தா சக்தி. கறுப்பு நிறத்தது ஆவரண விக்‌ஷேப சக்தி. இவற்றை முறையே மாயை, அறியாமை (அஞ்ஞானம்); முனைப்பு (அகங்காரம்) எனச் சொல்லலாம்.

மாயா சக்தி சத்துவ குணத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு விளங்க்கும் அதில் பரப்பிரம்மம் பிரதி பலிப்பதினால் தோன்றிய பிரதிபிம்பமே ஈஸ்வரன் என்று கூறப்படும். ஈஸ்வரன் அந்த மாயைத் தன் வசப்படுத்திக் கொண்டு நம் அறிவிற்கு மேம்பட்டவனாய் படைத்தல், காத்தல், துடைத்தல், மறைத்தல், அருளல் என்னும் ஐந்தொழில்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவனாய் மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் என்னும் நான்கு அந்தக் கரணங்களுக்கும் எட்டாதவனாய்த் தனது அருளினால் பிரும்மா, திருமால், உருத்திரன், மகேசன், சதாசிவன் என்னும் ஐந்து வடிவங்கள் கொண்டு எல்லா உயிர்களுக்கும் பற்றுக்கோடு ஆகி மேலான இன்பத்தைத் தருபவன்.

எனவே, பரப் பிரம்மத்திலிருந்து மாயையும், மாயையில் இருந்து அவித்தை எனப்படும் அறியாமையையும் (அஞ்ஞானம்) அந்த அறியாமையிலிருந்து அகங்கார ஆற்றலும், அகங்காரத்திலிருந்து சுவை, ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம் எனப்படும் ஐந்து நுண் பொருட்களான பஞ்ச தன் மாத்திரைகளும், அவற்றிலிருந்து நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் எனப்படும் பருப் பொருள்களான ஐம்பெரும் பூதங்களும், அப்பஞ்ச பூதங்களினால் பிரபஞ்சமும்
பிராணிகளும் உண்டாயின. மாயையினால் உண்டான பிரபஞ்சமும், மாயா சரீரமும் தோன்றி மறைந்து, தோன்றி மறைந்து உயிர்களை மீண்டும், மீண்டும் பிறப்பு இறப்புக்களுக்கு ஆளாக்கிக் கொண்டே வரும். முடிவில் எல்லாம் அழிவுறும் பிரளய காலத்தில், எல்லா நதிகளும் கடல் நீரிலே உண்டாகிக் கடைசியில் கடலிலேயே விழுந்து ஒன்றாகக் கலந்து விடுவது போலவே, பிரும்மா முதல் மனிதர் மிருகங்கள் முதலான சராசரப் பொருட்களெல்லாம் எந்தப் பரப்பிரம்மத்திலிருந்து உண்டாயினவோ அந்தப் பரப்பிம்மத்திலேயே ஒன்று கலந்து ஏகமாய் ஐக்கியமாகிவிடும்.

நம் உடல்:
மனித உடலானது அவரவர் கையினால் எட்டு சாண் அளவு நீளமும், நான்கு சாண் அளவு பருமனும், 96 விரற்கடைப் பிரமாணமும் உள்ளதாகும். இந்த மனித உடலில் 96 தத்துவங்கள் அடங்கி இருக்கின்றன.

பூதங்கள்: 5 (ஐம்பூதங்கள்)
1.நிலம் (பூமி, பிருத்துவி, மண்)
2.நீர் (புனல், அப்பு, ஜலம்)
3.நெருப்பு (அனல், தேயு, அக்னி)
4.காற்று (கால், வாயு)
5.ஆகாயம் (விசும்பு, விண்)

இவற்றை பஞ்ச பூதங்கள் எனவும், ஐந்து பருப்பொருள்கள் என்றும் சொல்வார்கள்.

அண்டத்தில் இருப்பதுதான் பிண்டத்திலும் இருப்பது என்பதை விளக்கக் கீழே.

ஐம்பூதங்களால் உடல் உண்டாதல்:
நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, விசும்பு எனப்படும் ஐந்து பருப்பொருட்களில், அதாவது பிருதுவி, அப்பு, தேயு, வாயு, ஆகாயம் எனப்படும் ஐம்பெரும் பூதங்களில் ஒவ்வொன்றும் சமஷ்டி, வியஷ்டி என இரண்டு பாகங்களாகி இரண்டு பூதங்களாயிற்று. சமஷ்டி என்றால் ஒன்றாயிருத்தல், இதற்கு உதாரணம் தோப்பு. வியஷ்டி என்றால் வெவ்வேறாக இருத்தல். இதற்கு உதாரணம் மரம். இவற்றில் முதற்பாகப் பஞ்ச பூதங்களே பிரபஞ்சமாயிற்று. இரண்டாவது பாகப் பஞ்ச பூதங்கள் இருபத்தைந்து தத்துவங்களாகி, அவை ஒன்று சேர்ந்து மனித உடல் உண்டாயிற்று.

அதன் விளக்கம்:
முதலில் ஆகாயம்: இரண்டு பாகங்களான போது, முதற்பாதிப் பாகமான சமஷ்டி ஆகாயம் ஞாதாவாயிற்று. அதாவது அதில் தோன்றிய பிரம்மமும், பிரம்மத்தின் பிரதிபிம்பமும் கூடியதே ஞாதாவாகும். இந்த ஞாதாவை அக்‌ஷ்ரன் எனவும் க்‌ஷேத்ரஞ்ஞன் எனவும், புருஷன் எனவும், ஜீவன் எனவும்சொல்வார்கள்.

ஆகாயத்தின் இரண்டாவது பாதிப் பாகமான வியஷ்டி ஆகாசத்தை நான்கு பாகங்களாக்கி, அவற்றோடு முறையே பஞ்சபூதங்களை கீழ்க்கண்டவாறு சேர்த்தபோது அவ்வவற்றிற்கு எதிரே சொன்னவை பிறந்தன.

முதற்பாகம் & காற்று : சங்கல்பம் (மனஸ்) என்னும் மனத் தத்துவம் பிறந்தது.
2வது பாகம் & நெருப்பு: புத்தி (அறிவு) என்னும் தத்துவம் பிறந்தது
3வது பாகம் & நீர் : சித்தம் (நினைவிறுத்தல்) என்னும் தத்துவம் பிறந்தது
4வது பாகம் & நிலம் : அகங்காரம் (முனைப்பு) என்னும் தத்துவம் பிறந்தது.

இவை நான்கு அந்தக்கரணங்கள் அல்லது அகக்கருவிகள் எனப்படும்.

அடுததாகக் காற்று: இரண்டு பாகங்களாகி அவற்றில் முதற் பாதிப் பாகமான சமஷ்டி வாயுவானது தொழிற் காற்றாக மாறியது.

இரண்டாவது பாதிப்பாகமான வியஷ்டி வாயுவானது கீழ்க்கண்டவாறு நான்கு பாகங்களாகவும், அவ்வவற்றில் குறிப்பிட்டது போலும் சொன்னவை பிறந்தன.

1வது பாகம் & ஆகாசம்: சமான வாயு (நிரவற்காற்று)
2வது பாகம் & நெருப்பு: உதான வாயு (ஒலிக்காற்று)
3வது பாகம் & நீர்: பிராண வாயு (உயிர்க்காற்று)
4வது பாகம் & நிலம்: அபான வாயு (மலக்காற்று)

இவ்வைந்து பஞ்சபிராணன்களாக எல்லா உயிர்களுக்கும் இருந்து வருகின்றன.

அடுத்ததாக நெருப்பு: இரண்டு பாகங்களாகி அவற்றில் முதற்பாதிப் பாகமான சமஷ்டி அக்னி கண்களாயின.

இரண்டாவது பாதிப் பாகம் ஏனைய பூதங்களுடன் சேர்ந்து கீழ்க்கண்டவாறு அவ்வவற்றில் சொன்னவை பிறந்தன.

1வது பாகம் & ஆகாசம்: செவிகள்
2வது பாகம் & காற்று: உடல்
3வது பாகம் & நீர்: வாய் அல்லது நாக்கு
4வது பாகம் & நிலம்: மூக்கு

அடுத்தாக நீர்: இரண்டு பாகங்களாகி, அவற்றில் முதற்பாதிப் பாகமான சமஷ்டி நீர், சுவை (ரசம்) என்னும் தன்மாத்திரை ஆயிற்று. அதாவது ருசி அறிவதாயிற்று. இரண்டாவது பாதிப் பாகமான வியஷ்டி நீர் நான்கு பாகங்களாகி, கீழ்க்கண்டவாறு ஏனைய பூதங்களுடன் சேர்ந்து, அவ்வவற்றில் சொன்னவை பிறந்தன.

1வது பாகம் & ஆகாசம் : ஓசை (சப்தம்)
2வது பாகம் & காற்று: ஊறு (ஸ்பரிசம்)
3வது பாகம் & நெருப்பு: ஒளி/பார்வை (ரூபம்)
4வது பாகம் & மண்: நாற்றம்/வாசனை/நுகர்தல் (கந்தம்)

அடுத்ததாக நிலம்: இரண்டு பாகங்களாகி அவற்றில் முதல் பாதிப் பாகமான சமஷ்டி நிலமானது குதம் (மலத்தைத் தள்ளும் மலவாய்) ஆயிற்று. பிறகு இரண்டாவது பாதிப் பாகமான வியஷ்டி நிலம் மற்றைய பூதங்களுடன் சேர்ந்து கீழ்க்கண்டவாறு, அவ்வவற்றில் சொன்னவை பிறந்தன.

1வது பாகம் & ஆகாயம்: வாக்கு (பேசுவதற்குரிய வாய்)
2வது பாகம் & காற்று: பாணி (கொடுப்பதற்கும் வாங்குவதற்கும் உரிய கை)
3வது பாகம் & நெருப்பு: பாதம் (நடப்பதற்கும் நிற்பதற்கும் உரிய கால்)
4வது பாகம் & நீர்: குய்யம் (அதாவது ஆண் பெண் இன்பத்திற்குரிய மர்மக் குறி)

மேற் கூறிய இருபத்தைந்து தத்துவங்களும் சேர்ந்து உடல் பிறக்கிறது.

சுவை, ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம் என்னும் ஐந்து குணங்களுடைய நிலத் தத்துவத்தினால் தாவர ஜங்கம உருவங்களான பிரபஞ்சம் அனைத்தையும் பிரும்ம தேவன் படைக்கிறார்.

ஓசை, ஊறு, ஒளி, சுவை என்னும் நான்கு குணங்களை உடைய நீர் தத்துவத்தினால் பிரபஞ்சங்கள் அனைத்தையும் மகாவிஷ்ணு காத்தருள்கிறார்.

ஒலி, ஊறு, ஒளி என்னும் மூன்று குணங்களுடைய நெருப்புத் தத்துவத்தினால் பிரபஞ்சங்கள் அனைத்தையும் ருத்திரர் அளிக்கிறார்.

ஒலி, ஊறு என்னும் இரண்டு குணங்களுடைய காற்றுத் தத்துவத்தினால் மகேஸ்வரர் மாயா சம்பந்தமுள்ள உயிர்களுக்கெல்லாம் பிரமையை உண்டாக்குகிறார்.

ஒலி எனும் ஒரே குணமுள்ள ஆகாசத்தினால் உயிர்களுக்கு ஞானத்தை (அறிவை) சதாசிவம் உண்டாக்குகின்றார்.

பஞ்ச ஞானேந்திரியங்கள் (ஐம்பொறிகள்)
1. மெய் 2. வாய் 3. கண் 4. மூக்கு 5. செவி

இவற்றின் இயல்பு:
1. மெய் (உடம்புத் தோல்) வாயுவின் அம்சமாகையால் அதன் தன்மைகளான குளிர்ச்சி, வெப்பம், மென்மை, வன்மை என்னும் நான்கு வித ஸ்பரிசங்களை (ஊறு) உணர்ந்தறியும்

2. வாய் அல்லது நாக்கு: நீரின் அம்சமாகையால் அதன் தன்மைகளான உப்பு, புளிப்பு, இனிப்பு, கைப்பு, கார்ப்பு, துவர்ப்பு என்னும் அறுசுவைகளையும் (ரசத்த) ருசித்தறியும்.

3. கண்: நெருப்பின் அம்சமாகையால் அதன் ஒளியை அதாவது கறுப்பு, சிகப்பு, பச்சை, நீலம், மாசிர நிறம், நீளம், குட்டை, பருமன், மெலிவு முதலான பத்து ரூபங்களையும் (ஒளியை) பார்த்தறியும்.

4. மூக்கு: நிலத்தின் அம்சமாகையால் அதன் தன்மைகளான சுகந்தம், துர்கந்தம் என்னும் வாசனைகளை நுகர்ந்தறியும்.

5. செவி: ஆகாசத்தின் அம்சமாகையினால் அதன் குணங்களான பலவித ஓசையையும் (சப்தத்தையும்) கேட்டறியும்.

இவை ஐந்தின் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொன்றை அறிவதால் பஞ்ச ஞானேந்திரியங்கள் எனக் கூறப்படுகின்றது.

பஞ்ச கர்மேந்திரியங்கள்:
1.வாய் 2.கை 3.கால். 4. மலவாய் (குதம்) 5. கருவாய் என வகுக்கப்பட்டு ஐந்து தொழில் உறுப்புக்கள் என வழங்கப்படும்.

இவற்றின் செயல்கள் முறையே: 1. சொல்லல் 2. நடத்தல் 3. ஏற்றல், கொடுத்தல் 4. விடுதல் 5. மகிழ்தல் என வழங்கப்படுகின்றன.

1. வாய்: (வாக்கு) இது ஆகாசத்தின் அம்சமாகையால் அதன் குணமாக நின்று பேசுவதால் வாக்கு ஆகும்.
2. கை: (பாணி), இது காற்றின் அம்சமாகையால் கொடுத்தல், வாங்கல், பிடித்தல், விடுதல் முதலானவற்றை செய்யும்
3. கால்: (பாதம்) இது நெருப்பின் அம்சமாகையால் நடத்தல், நிற்றல், அமர்தல், எழுந்திருத்தல் முதலானவற்றைச் செய்யும்.
4. மலவாய் (குதம், பாயுரு) இது நிலத்தின் அம்சமாகையால் மலஜலங்களை வெளியே தள்ளும்.
5. கருவாய் (உபஸ்தம்) அல்லது ஆண் பெண் மர்மக்குறி. இது நீரின் அம்சமாகையால் சிறு நீர் கழிப்பதோடு ஆணின் இன்பச் சுரப்பான சுக்கிலத்தையும், பெண்ணின் இன்பச் சுரப்பான சுரோணிதத்தையும் வெளிப்படுத்தி போகானந்தம் விளைவிக்கும்.

இவை ஐந்தில் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு காரியம் செய்வதால் கர்மேந்திரியங்கள் எனப்பட்டன.

பஞ்ச தன்மாத்திரைகள்:
1. சுவை 2. ஒளி 3. ஊறு 4. ஓசை 5. நாற்றம் என வகுக்கப்பட்டு ஐந்து நுண்ணிய பொருள்கள் எனப்படும்.

இவற்றின் இயல்புகள்:
1. சுவை (ரசம்): நீரின் தன் மாத்திரையான இது நாவில் நீர் சம்பந்தமிருப்பதால் அந்த நாவிலிருந்து அறு சுவைகளின் பேதங்களை உணர்விக்கும்.

2.ஒளி (ரூபம்): நெருப்பின் தன்மாத்திரையான இது, கண்களில் நெருப்பின் இயல்பு சம்பந்தமிருப்பதால் பத்து விதமான உருவங்களையும் விழிவழியே காண்பிக்கும்.

3.ஊறு (ஸ்பரிசம்) காற்றின் தன்பாத்திரையான இது உடலில் பிராணன் முதலான வாயுக்கள் அனைத்தோடும் வியாபித்திருப்பதால் தொட்டுக்காட்டும் ஊறு குணத்தை உடலிலிருந்து உணர்த்தும்

4. ஓசை (சப்தம்) ஆகாயத்தின் தன் மாத்திரைகளான இது காதின் உட்புறத்திலுள்ள மெல்லிய ஜவ்வின் வழியாக ஓசையை உணர்விக்கும்.

5. நாற்றம் (கந்தம்) நிலத்தின் தன் மாத்திரையான இது மூக்கில் மண் சம்பந்தமிருப்பதால் அந்த மூக்கின் வழியே நறுமணம், துர்கந்தமான வாசனைகளை அறிவிக்கும்.

ஒலியானது ஆகாயத்திலும் செவியிலும் ஒடுங்கும்
ஊறானது காற்றிலும் உடலிலும் ஒடுங்கும்
ஒளியானது நெருப்பிலும் கண்ணிலும் ஒடுங்கும்
சுவையானது நீரிலும் நாவிலும் ஒடுங்கும்
நாற்றமானது மண்ணிலும் மூக்கிலும் ஒடுங்கும்
வாக்கானது (வசனமானது) ஆகாயத்திலும் வாயிலும் ஒடுங்கும்
உணர்வானது (கமனமானது) காற்றிலும் காலிலும் ஒடுங்கும்
வழங்குதலானது, (தானமானது) நெருப்பிலும், கையிலும் ஒடுங்கும்
விடுதலானது (விசர்க்கமானது) நீரிலும், குதத்திலும் ஒடுங்கும்
இன்பமானது (ஆனந்தமானது) மண்ணிலும், குய்யத்திலும் ஒடுங்கும்

அந்தக்கரணங்கள் (அகக்கருவிகள்)
1.மனஸ் 2. புத்தி 3.சித்தம். 4 அகங்காரம் தமிழில் 1.மனம் 2.அறிவு, 3. நினைவு 4.முனைப்பு. என வகுக்கப்பட்டுள்ளன.

இவற்றின் இயல்புகள்:
மனம் நினைக்கும், புத்தி நிச்சயிக்கும். அகங்காரம் கொண்டெழுப்பும், சித்தம் மூன்றுக்கும் காரணமாக இருக்கும்.

1. மனம் - இது வாயுவின் அம்சமாகையால் தன் சொரூப குணமான நினைப்பு, மறப்பு என்னும் சங்கல்ப, விகல்பங்களைச் செய்து கொண்டு காற்றைப் போலவே அலைந்து திரியும். இதற்கு அதிதேவதை-சந்திரன். ஸ்தானம்-நாபி (கொப்பூழ், உந்தி)

2. புத்தி: இது நெருப்பின் அம்சமாகையால் பொருட்களின் சுய உருவை நிச்சயிக்கும் உருவ விருத்தியே புத்தியாகும். மேலும் இது செயல்களையும் பொருள் வகைகளையும் நன்மை தீமைகளையும் ஆராய்ந்து நிச்சயித்து உணரும். இதற்கு அதிதேவதை-பிரமன். ஸ்தானம்-முகம்.

3.சித்தம்: இது நீரின் அம்சமாகையால் பொருளின் நினைப்பே சித்தமாகும். இது பொறிகளுக்கு சலனத்தை விளைவித்து அதன் வழியே விஷயங்களுக்கு இழுத்துச் செல்லும். சித்தமே மனம். இவ்விரண்டும் ஒரே பொருளாக இருப்பதால் இதற்கும் ஸ்தானம் நாபியாகும். இதற்கு அதிதேவதை திருமால்.

4. அகங்காரம்: இது நிலத்தின் அம்சமாகையால் ஊனுடலை ’நான்’ என்று அபிமானிக்கும் வடிவவிருத்தியே அகங்காரமாகும். இது செயல்களை ஆழ்ந்தாலோசிக்காமல் ‘நான்’ ‘எனது’ என்று அபிமானித்து முனைப்புக் கொண்டு புண்ணிய பாவங்களைச் செய்து கொண்டிருக்கும். இதற்கு அதிதேவதை - ருத்திரன். ஸ்தானம்-இதயம்.

இவை நான்கும் உடலில் வியாபித்து ஞானேந்திரியங்கலையும் கர்மேந்திரியங்களையும் அதனதன் விருத்திகளில் புகுத்துகின்றன.

தாதுக்கள் 7
1.இரசம் (சாரம்) 2. இரத்தம் (உதிரம், குருதி, செந்நீர்) 3. மாமிசம் (ஊன்) 4. மேதஸ் (கொழுப்பு) 5. அஸ்தி (எலும்பு, என்பு) 6. மச்சை (மூளை) 7. ஆணின் சுக்கிலம் அல்லது பெண்ணின் சுரோணிதம் (ஆண் பெண் இன்பச் சுரப்பு, வெண்ணீர்)

பஞ்ச கோசங்கள்: (ஐவுடம்புகள்)
1. உணவுடம்பு அல்லது பருவுடம்பு (அன்னமய கோசம்)
2. காற்று உடம்பு அல்லது வளியுடம்பு (பிராணமய கோசம்)
3. மனவுடம்பு (மனோமய கோசம்)
4. அறிவுடம்பு (விஞ்ஞானமய கோசம்)
5. இன்ப உடம்பு (ஆனந்தமய கோசம்)

இவற்றின் இயல்புகள்:
ஏழு தாதுக்களால் எடுத்தது பருவுடம்பாகும். அன்ன சாரத்தினால் பிராணமும் பலமும் அடங்கியிருக்க்பது காற்று உடம்பு. பிராண பலத்தினால் வந்து தோன்றியிருப்பது மனவுடம்பு. அந்த மனதில் (வித்தை) விஞ்ஞானம் தோன்றுவதால் ஏற்படுவது அறிவுடம்பு. அந்த விஞ்ஞானத்தால் (வித்தையால்) ஆனந்தம் தோன்றும்போது இன்ப உடம்பு ஆகும்.

புளியை அதன் ஓடு மூடிக் கொண்டிருப்பது போல் இவ்வைந்து உடம்புகளும் பரமாத்வாவையும், ஜீவாத்மாவையும் மூடிக் கொண்டு அவற்றைக் காணப்படாமல் செய்வதினால் இவை கோசங்கள் / உடம்புகள் எனப்படுகின்றன.

திருமூலர் தன் அனுபவ வாயிலாகக் கண்ட தத்துவங்கள் 4,00,48,500 எனக் கூறி, அதனைச் சுருக்கி, தொண்ணூற்றாறு என வகைப்படுத்தி, அதனையும் சுருக்கி இருபத்தைந்து எனக் குறிப்பிடுகின்றார்.

திருமந்திரம்: 2138
நாலொரு கோடியே நாற்பத் தெண்ணாயிர
மேலுமோ ரைந்து நூறுவேறா யடங்கிடும்
பாலவை தொண்ணூறோ டாறாட் படுமவை
கோலிய ஐயைந்துளாகும் குறிக்கிலே.

சிவவாகிய சித்தர்: 198
பொய்க் குடத்தில் ஐந்தொதுங்கி போகம்வீ சுமாறுபோல்
இச்சடமும் இந்திரியமும் நீருமேல் அலைந்ததே
அக்குடம் சலத்தை மொண்டு அமர்ந்திருந்த வாறுபோல்
இச்சடம் சிவத்தை மொண்டு உகந்து அமர்ந்திருப்பதே.

சிவவாக்கிய சித்தர்: 213
அஞ்சும்அஞ்சும் அஞ்சும்அஞ்சும் அல்லல் செய்து நிற்பதும்
அஞ்சும்அஞ்சும்அஞ்சுமே அமர்ந்துளே இருப்பதும்
அஞ்சும்அஞ்சும் அஞ்சுமே ஆதரிக்க வல்லிரேல்
அஞ்சும்அஞ்சும் உம்முளே அமர்ந்ததே சிவாயமே.

சிவவாக்கிய சித்தர்: 262
ஐந்தும்ஐந்தும் ஐந்துமாய் அல்லவத்துள் ஆயுமாய்
ஐந்துமூன்றும் ஒன்றுமாகி நின்ற ஆதிதேவனே
ஐந்தும்ஐந்தும் ஐந்துமாய் அமைந்தனைத்தும் நின்றநீ
ஐந்தும்ஐந்தும் ஆயநின்னை யாவர்காண வல்லரே.

ஆன்ம தத்துவங்கள்: 24
பூதங்கள் ஐந்து: நிலம், நீர், தீ, வளி, விசும்பு (மண், புனல், அனல், கால், வான்)
தன்மாத்திரைகள் ஐந்து: ஓசை, ஊறு, ஒளி, சுவை, நாற்றம் என்பன. மேற்கூறிய பூதங்கள் ஐந்தின் சூக்கும நிலையே தன்மாத்திரைகள். இவையே பஞ்ச பூதங்களுக்குக் காரணமாயும், அவற்றின் உதவியோடு இந்திரியங்கள் நுகர்ச்சியில் தொழிற்பட ஏதுவாக இருக்கின்றன.
ஞானேந்திரியங்கள் ஐந்து: மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி
கன்மேந்திரியங்கள் ஐந்து: வாய், கால், கை, எருவாய், கருவாய் என்றும் வாக்கு, பாதம், பாணி, பாயும், உபந்தம் எனவும் குறிப்பிடப்படும். இவை ஐம்பூதங்களையும் பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு பேசல், நடத்தல், கொடுத்தல், விடுத்தல், இன்புறல் என்னும் தொழில்களைச் செய்யும்.
அந்தக் கரணங்கள் நான்கு: மனம், புத்தி, அகங்காரம், சித்தம் என்பன. இந்திரியங்களால் புறத்தே செயல்பட, அவைதரும் பதிவுகளை அகத்தே தொழிற்படுத்தும் அகக்கருவிகள் இவை.

மனம் யாதானும் பொறியுணர்வைப்பற்றி இன்னது இன்னதாகலாம் என ஐயநிலையில் நிற்கும்.புத்தி அதனை இன்னது என நிச்சயிக்கும் , இதைச் சவிகற்பக் காட்சி என்பர். அக்காட்சிக்கு வேண்டிய முயற்சிக்கு உடம்பில் வாயுக்களையும், இந்திரியங்களையும் ஊக்குவிப்பது அகங்காரம். அங்ஙனம் வந்த நிச்சய உணர்வை முன்னரே பெற்றுள்ள உணர்வுகளோடு இணைத்து அதனைப் பொருட் பெற்றி வடிவில் உட்கோடல் சித்தத்தின் தொழில். ஆன்மா, மனம் முதலிய கருவிகளைக் கொண்டு உணரும் போது பற்றுதல், நிச்சயித்தல், ஒருப்பட்டு எழுதல், சிந்தித்தல் என நான்கு வகைப்படும். புத்தி இன்னதென்று நிச்சயிக்கும்போது அதனை முன்னைய பழக்கம் பற்றி வினைக்கீடாக அதை தனக்கு உறவாகவோ, பகையாகவோ, நொதுமலாகவோ உணரும். அந்த உணர்தலால் இன்பம், துன்பம், மயக்கம் எனுக் குணங்கள் ஒன்று பரிணமிக்கும். அதையே ஆன்மா உணரும்.

இந்த ஆன்ம தத்துவம் 24 உடன் கூடிய ஜீவாத்மா என்பதைச் சேர்த்து குறுகிய தத்துவங்கள் 25 எனக் கொள்ளவும்.
இருபத்தைந்து ததுவங்களால் உடம்பு எவ்விதம் தோற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை முன்னரே விளக்கியுள்ளது காண்க.

வித்தியா தத்துவம்: ஏழு.
ஊழி, ஊழ், தொழில், அறிவு, விழைவு, ஆள், மருள் எனவும் காலம், நியதி, கலை, வித்தை, அராகம், புருடன், மாயை எனவும் குறிக்கப்பெறும். இவற்றுக்கான விளக்கங்கள் மிகவும் விரிவானவை எனவே இங்கே குறிப்பிட இயலாது.

மாயைப் பற்றி மட்டும் கொஞ்சம். மாயை எனப்படுவது மலங்களுள் ஒன்றன்று. அஃது தூலம், சூக்குமம், பரம் என மூவகைப்படும். தூலமாய் நின்ற அவத்தையில் பிரகிருதி மாயை எனவும், சூக்குமமாய் நின்ற அவத்தையில் அசுத்தமாயை எனவும், பரமாய் (அதிசூக்குமமாய்) நின்ற அவத்தையில் சுத்தமாயை எனவும் அழைக்கப்படும்.

சிவதத்துவம்: ஐந்து.
சுத்தமாயை (தூமாயை)யினின்றே சிவ தத்துவங்கள் ஐந்தும் தோன்றின. இவை சுத்த தத்துவங்கள் எனப்படும். சுத்தவித்தை, ஈசுரம், சாதாக்கியம், சத்திதத்துவம், சிவதத்துவம்.

இதுகாறும் கூறிவந்த முப்பத்தாறு தத்துவங்களும் அகக் கருவிகள் எனப்படும்.

புறக்கருவிகள் : 60.
அவற்றின் கூறுகள் கீழ்க்கண்டவாறு.

நிலம்: மயிர், தோல், எலும்பு, நரம்பு, தசை 5
நீர்: நீர், குருதி, மூளை, கொழுப்பு, வெண்ணீர் 5
தீ: ஊண், உறக்கம், உடனுறைவு, உட்கு, மடி 5
வளி: ஓடல், இருத்தல், நடத்தல், கிடத்தல், தத்தல் 5
வெளி: வெகுளி, இவறன்மை, மயக்கம், செருக்கு, பொறாமை 5
செய்தற்கருவி: பேசல், நடத்தல், உழைத்தல், கழித்தல், மகப்பெறுதல் 5
அறிவுவளி: உயிர்காற்று, மலக்காற்று, தொழிற்காற்று, ஒலிக்காற்று, நிரவு காற்று 5
தொழில்வளி: தும்மற்காற்று, விழிக்காற்று, கொட்டாவிக்காற்று, இமைக்காற்று, வீங்கற்காற்று 5
நாடி: இடப்பால் நரம்பு, வலப்பால் நரம்பு, நடு நரம்பு, இடக்கண் நரம்பு, வலச் செவி நரம்பு, இடச் செவி நரம்பு, உள் நாக்கு நரம்பு, கருவாய் நரம்பு, எருவாய் நரம்பு 10
ஓசை: நுண்ணோசை, நினைவோசை, மிடற்றோசை, செவியோசை 4
முப்பற்று: பொருட்பற்று, புதல்வற்பற்று, பொய்யுலகபற்று 3
(மண், பெண், பொன்)
முக்கணம்: அமைதி, ஆட்சி, அழுத்தல் 3
இவ்வாறாக புறக்கருவிகள் 60
(உட்கு=பயம், இவறன்மை=குரோதம், செருக்கு=ஆணவம்)

ஆக மொத்தம் தத்துவங்கள் தொண்ணூற்றாறு என்பர்.

திருமந்திரம்: 2107
பூதங்கள் ஐந்தும் பொறியவை ஐந்துளும்
ஏதம் படஞ் செய்திருந்த புறநிலை
ஓதும் மலங்குண மாகுமா தாரமோ
டாதிய வத்தை தொண்ணூற் றாரே.

இவற்றை ஞானாமிர்தம் எனும் சைவ சித்தாந்தப் புத்தகத்தில் இலக்கியச் சுவையோடு காணலாம்.

குறிப்புரை (References) :

திருமந்திரம்: 1823
உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்
வள்ளற் பிரானார்க்கு வாய்கோ புரவாசல்
தெள்ளத் தெளிந்தார்க்குச் சீவன் சிவலிங்கம்
கள்ளப் புலன்ஐந்தும் காளா மணிவிளக்கே.

திருமந்திரம்: 2385
கருதும் அவர்தம் கருத்தினுக்கு ஒப்ப
அரனுரை செய்தருள் ஆகமந் தன்னில்
வருசமயப் புற மாயைமா மாயை
உருவிய வேதாந்த சித்தாந்த உண்மையே.



1. சித்தர் பாடல்கள், அரு. இராமனாதன், பிரேமா பிரசுரம், சென்னை.
2. திருமூலர் திருநெறி, நா. சுப்பிரமணியன், பொன்முடிப் பதிப்பகம், காரைக்குடி.

அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு - முடிவுரை


அத்தியாயத்தில் பெற்றவை:

11. வான் மழையே உலகை வாழ வைக்கும்அமிழ்தம்.

12. உணவை உண்டாக்கவும் தானும் உணவாகவும் இருப்பது மழையே.


13. மழை பொய்ப்பின் உலகின் பசியைக் கடல் நீரும் தீர்க்க இயலாது.


14. நல்ல மழை இல்லையெனில் உழவுத் தொழில் குன்றிவிடும்.


15. ஆக்கவும், அழிக்கவும் வல்லது மழை.


16. மழையில்லாது பசும்புல்லும் தலை காட்டாது.


17. கருமேகம் உருவாகா விட்டால் பெருங்கடலும் வளம் குன்றும்.


18. வானோருக்குப் படையல் மழை இருந்தாலதான்.


19. தானம், தவம் எல்லாம் மழை இருந்தால் தான்.


20. உலகிற்கும், வாழ்விற்கும் மழை மிக அவசியத் தேவை.


குறிப்புரை (Message) :
மழையைப் போற்று, மதித்து ஒழுகு, நீரைச் சேகரி. பிழைத்துக் கொள்வாய். நன்றாக வாழ்வாய்.

***


அதிகாரம்: 1. கடவுள் வாழ்த்து - முடிவுரை






அத்தியாயத்தில் பெற்றவை:


1. அகரம் முதலாகிய எழுத்துக்கள் அனைத்தும் இறைவனை முன்னிறுத்தியே உலகில் உள்ளன.

2. கல்வியின் நோக்கம் இறைவனின் பாதங்களைப் பேணி மெய்யறிவைப் பெறுதலே.

3. இந்நிலத்தே இசைந்தொழுகும் நீண்ட வாழ்விற்கு இறைவனின் பாதங்களைப் பேண வேண்டும்.

4. தன்நலமற்ற இறைவனின் பாதங்களைப் பேணின் ஒருபோதும் இடரில்லை.

5. இறையெனும் மெய்ப்பொருளைப் போற்றுவோருக்கு நல்வினை, தீவினை எச்சங்கள் இல்லை.

6. ஐம்புலனைக் கட்டுப்படுத்திய இறை நெறியில் ஒழுகினால் நீண்டு நிலைத்து வாழலாம்.


7. ஒப்பற்ற இறைவனைத் தொழுதலே மனக் கவலைக்கு மாமருந்து.


8. அறக் கடலாகிய இறைவனைப் பேணியே பொருள், இன்பம் எனும் கடல்களைக் கடக்க இயலும்.


9. எண் குணத்து இறைவனைப் பேணாத வாழ்வு அர்த்தமற்றது.


10. இறைவன் அடியைப் பேணியே இப்பிறவி வாழ்வைக் கடைத்தேற இயலும்.



குறிப்புரை (Message) :
கடவுளை நம்பு, பணி, தொழு, பேணு. வெற்றி பெறுவாய்.

***


Sunday, June 21, 2009

திருக்குறள்: 20


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 20


நீர் இன்று அமையாது உலகுஎனின், யார்யார்க்கும்
வான் இன்று அமையாது ஒழுக்கு.


பொழிப்புரை (Meaning) :
நீர் இன்றி அமையாது உலகு என்றால், யாவர்க்கும் மழையின்றி அமையாது ஒழுக்கம்.


விரிவுரை (Explanation) :

நீர் இன்றி அமையாது உலகம் ஆகி விட்டால் உலகம் கெட்டுவிடும். அது போலவே மழையின்றி அவ்வுலகத்தில் யாருக்கும் ஒழுக்கம் நிலைபெறாது கெட்டுவிடுவர். அதாவது மழையற்ற உலகத்தில் எத்தகையவரும் நல் ஒழுக்கத்தைப் பேணார். அதனின்று அறம். பொருள், இன்பம் ஆகிய வாழ்க்கை அறங்கள் ஒழுகப்படாது இவ் உலகம் சீர் கெடும் என்பது துணிபு.

மழை பொய்த்தால் உலகில் உயிர்களும் மக்களின் ஒழுக்கமும் குன்றிவிடும். எனவே இவ் உலக உயிர்களுக்கு உயிர்த்திருக்க மட்டுமல்ல, அவர்களின் முறையான வாழ்விற்கும் மழை அத்தியாவசியமானது என்கிறார் வள்ளுவர்.


குறிப்புரை (Message) :

நிலையான உலகிற்கும், முறையான வாழ்விற்கும் மழை மிக அவசியம்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

யார்யார்க்கும்: யாருக்கும், எவருக்கும், எத்திறத்தார்க்கும், எப்படிப்பட்டவர்க்கும்


ஒப்புரை (References) :


சிவவாக்கியம்:283
நீரிலே பிறந்திருந்து நீர்சடங்கு செய்கிறீர்
ஆரைஉன்னி நீரெலாம் அவத்திலே இறைக்கிறீர்
வேரைஉன்னி வித்தைஉன்னி வித்திலே முளைத்தெழும்
சீரைஉன்ன வல்லீரேல் சிவபதம் அடைவிரே.


ஔவையார்:
நெல்லுக் கிறைத்தநீர் வாய்க்கால் வழியோடி
புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம் - தொல்லுலகில்
நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர்பொருட்டு
எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை.

Saturday, June 20, 2009

திருக்குறள்: 19


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 19



தானம் தவம் இரண்டும் தங்கா, வியன் உலகம்
வானம் வழங்காது எனின்.


பொழிப்புரை (Meaning) :
தானமும் தவமும் ஆகிய இரண்டும் தங்காது, விரிந்த உலகத்தில் வானம் வழங்காது என்றால்.


விரிவுரை (Explanation) :

வானம் பொய்த்தே வழங்காது போய்விடின், விரிந்த உலகத்தின் பால் தானமும், தவமும் ஆகிய இரண்டு அறங்களும் தங்காது அற்றுப் போய்விடும்.

தானம் எனப்படும் அறம் பிறர் பொருட்டு கருணை கொண்டு செய்வது. தவம் எனும் அறம் தன் பொருட்டு செய்யப் படும் நோன்பு அதாவது எதையேனும் வேண்டிப் பெறுதல். அவை இரண்டும் மனிதனை, உலகத்தை உய்விக்கும் அறங்கள். ஆனால் அவை இரண்டும், உலகம் எவ்வளவுதான் விசாலமானதாக இருப்பினும், மழையின்றிப் போனால் வழக்கொழிந்து, ஒழுகாது போய்விடும்.

தானமு, தவமும் அடிப்படையில் மழையினாலேயே அமைகின்றன என்று அவற்றின் மூலக் காரணத்தைச் சொல்கிறார் வள்ளுவர்.

தானமும், தவமும் உலகின் நல் அறங்கள். அவை நடை பெற வேண்டுமாயின் பொய்க்காத மழை வேண்டும் என்பது கருத்து.


குறிப்புரை (Message) :

மழை இன்றிப் போனால் தானமும், தவமும் கெடும்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

வியன் - விரிந்த, படர்ந்த, பரந்த, அகன்ற, வியத்தகு அளவிலான


ஒப்புரை (References) :


தானமும், தவமும் பற்றிய கருத்துக்கள்:

திருமந்திரம்: 250
ஆர்க்கும் இடுமின் அவரிவர் என்னன்மின்
பார்த்திருந்து உண்மின் பழம்பொருள் போற்றன்மின்
வேட்கை உடையீர் விரைந்தொல்லை உண்ணன்மின்
காக்கை கரைந்துண்ணும் காலம் அறிமினே.


திருமந்திரம்: 251
தாமறி வார்அண்ணல் தாள்பணி வார்அவர்
தாமறி வார்அறம் தாங்கிநின் றார்அவர்
தாமறி வார்சில தத்துவர் ஆவர்கள்
தாமறி வார்க்குத் தமர்பர னாமே.


திருமந்திரம்: 252
யாவர்க்கு மாம்இறை வற்குஒரு பச்சிலை
யாவர்க்கு மாம்பசு வுக்கொரு வாயுறை
யாவர்க்கு மாம் உண்ணும் போதொரு கைப்பிடி
யாவர்க்கு மாம்பிறர்க்கு இன்னுரை தானே.


திருமந்திரம்:254
அழுக்கினை ஓட்டி அறிவை நிறையீர்
தழுக்கிய நாளில் தருமமும்செய்யீர்
விழித்திருந்து என்செய்வீர் வெம்மை பரந்து
விழிக்கஅன்று என்செய்வீர் ஏழைநெஞ்சீரே.


சிவவாக்கியம்:282
கயத்துநீர் இறைக்குறீர் கைகள்சோர்ந்து நிற்பதேன்?
மனத்துள்ஈரம் ஒன்றிலாத மதிஇலாத மாந்தர்காள்;
மனத்துள்ஈரம் கொண்டுநீர் அழுக்கறுக்க வல்லீரேல்
நினைத்திருந்த சோதியும் நீயும்நானும் ஒன்றலோ?

ஔவையார்:
தண்ணீர் நிலநலத்தால் தக்கோர் குணம்கொடையால்
கண்ணீர்மை மாறாக் கருணையால் - பெண்ணீர்மை
கற்பழியா ஆற்றல் கடல்சூழ்ந்த வையகத்துள்
அற்புதமாம் என்றே அறி.

Friday, June 19, 2009

திருக்குறள்: 18


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 18



சிறப்பொடு பூசனை செல்லாது-வானம்
வறக்குமேல், வானோர்க்கும், ஈண்டு.


பொழிப்புரை (Meaning) :
சிறப்பு செய்யப்படும் பூசனை நடவாது, வானம் வறட்சியுற்றால், தேவர்களுக்கும் ஈங்கு.


விரிவுரை (Explanation) :

வானம் மழை பொழியாது வறட்சி ஏற்பட்டால், இவ் உலகத்தில் வானவர்களாகிய தேவர் பொருட்டு செய்யப்படும் சிறப்புக்களும், விழாக்களும், பூசனைகளும் நடைபெறாது.

தெய்வங்களுக்கும், வானவர்களுக்கும், இயற்கைக்கும் செய்யப்படுகின்ற நன்றி தெரிவிக்கும் விழாக்களும், பூசைகளும், நித்திய வழிபாடும், பூசித்தலும் மழை இல்லையென்றால் நடக்காது. ஊர்களில் நடவு இல்லை என்றால் அவ்வருடம் திருவிழா நடக்காது போவதைக் காணலாம்.

ஆக வானம் பொய்த்தால், வானோரும் போற்றுவாரின்றி வழிபடப் படாது போவார்கள். எனவே உட்பொருளாக உணரத் தக்கது மழையில்லை என்றால் தெய்வமும் இல்லை. ஆக மழையே தெய்வத்திற்கும் மேல் முக்கியமானது.

வள்ளுவர் வானோர் என்பதால் பல கடவுளர் வழிபாட்டை ஆதரிக்கிறார் என்பது தவறு. வானோர் என்பதற்கு நீத்தார் என்றும், முன்னோர் என்றும் அடுத்த அத்தியாயத்தில் சொல்கிறார். எனவே இங்கே பூசனை என்பது வானோர்க்கு அளிக்கும் படையல்களையும் அதற்கான இயம, நியமங்களையும் ஆகும். இறையை அவர் எப்போதும் ஒன்றே தேவன் எனும் பொருளிலேயே பயன் படுத்துகின்றார்.


குறிப்புரை (Message) :

தேவர்களை வணங்குவதற்கும் மழை பொழிய வேண்டும்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

பூசனை - பூ கொண்டு சாத்திச் செய்யும் பூசை வழிபாடுகள்


ஒப்புரை (References) :

சேக்கிழார், பெரியபுராணம்: 74
சாலியின் கற்றை துற்ற தடவரை முகடு சாய்த்துக்
காலிரும் பகடு போக்கும் கரும்பெரும் பாண்டில் ஈட்டம்
ஆலிய முகிலின் கூட்டம் அருவரைச் சிமயச் சாரல்
மேல் வலங் கொண்டு சூழுங் காட்சியின் மிக்கதன்றே.


ஆண்டாள், திருப்பாவை:
ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி
நாங்கள் நம் பாவைக்குச் சாற்றிநீர் ஆடினால்,
தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள்மும் மாரிபெய்து
ஓங்கு பெருஞ்செந்நெ லூடு கயல் உகளப்
பூங்குவளைப் போதில் பொறிவண்டு கண்படுப்ப,
தேங்காதே புக்கிருந்து சீர்த்த முலைபற்றி
வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும்பசுக்கள்
நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோ ரெம்பாவாய்.

திருக்குறள்: 17


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 17



நெடுங் கடலும் தன் நீர்மை குன்றும், தடிந்து எழிலி
தான் நல்காது ஆகிவிடின்.


பொழிப்புரை (Meaning) :
பெரிய கடலும் தன் நீர் வளமை குன்றும், மேகம் தான் தடித்து, பெருத்து எழுந்து விளங்காது இருந்து விடின்.


விரிவுரை (Explanation) :

மேகம் திரண்டு விளங்கி, மழை வழங்கா நிலை ஏற்படின், பெருங்கடலும் தனது நீர் வளமை குன்றி விடும். கடல் தன் நீர் தன்மை சுருங்கின் அதால் அதற்குள் இருக்கும் உயிர்களின் நிலை அனைத்தும் இழந்து, முத்து, மணி விளையாது, வளம் குறைந்து மொத்தத்தில் அதன் இயல்பு நிலை குன்றி விடும் என்பது பொருள்.

முகில்கள் கடல்களிலிருந்தே நீரைக் கொண்டு எழுந்து உருவாகி மீண்டும் பொழிகின்றன. எனவே இது ஒரு சுழற்சி. இதில் மேகங்கள் திரட்ச்சி பெற்று வழங்காது போயின் கடல் குன்றும், கடல் குன்றின் மேகமும் திரளாதே என்பது இயற்கையில் ஏற்படும் ஐயப்பாடு மற்றும் வள்ளுவரின் ஆதங்கம்.

பொதுவாக இயற்கை தனக்குத்தானே நடு நிலை கொள்கிறது என்பது ஆதரவான விடயம். வெயில் அதிகமாகி வெற்றிடம் ஏற்பட்டால், அங்கே காற்றுப் புகுந்து சூறாவழி ஆகிவிடும், அதைப் போலவே அங்கே குளிர்ச்சி ஏற்பட்டு மேகங்கள் திரண்டு விடும். மேகங்கள் திரண்டு பூமியில் வற்றிய நீர்மையைச் சரி செய்யப் பொழியும். இவை இயற்கையின் நியதி.

இவற்றில் இன்று அதி வெப்பத் தாக்குதலால், துருவப் பிரதேச பனிக்கட்டிகளின் தொடர் உருக்கம், கடல் மட்டத்தை உயர்த்திக் கொண்டு உலகத்தை மிரள வைப்பது அனைவரும் அறிந்ததே. இவற்றின் காரணங்களான ஓசோன் படல ஓட்டை, அதற்குக் காரணமான காடுகளையும் மரங்களையும் அழித்த மனிதனின் செயல்பாடு, அளவுக்கு மீறிய செயற்கைக் குளிரூட்டிகள், குளிர் பதனப் பெட்டிகள், அடர்த்தி மிகுந்த செயற்கை வாசனைத் திரவியங்கள் என்று அனைத்தும் மனிதனின் இயற்கையோடு போட்டி போடுகையில் நிகழும் பக்க வாதங்கள். எனவே இவற்றை உடனடியாகச் சரி செய்வ வேண்டியது மனிதனின் அத்தியாவசியக் கடமை.


குறிப்புரை (Message) :

மேகம் பிடிப்படையாது இருந்தால் பெருங்கடலும் வளங் குன்றும்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

வான் மேகத்தின் வெவ்வேறு நிலைகள்:
முகில்: முகப்பது
எழிலி: முகந்தபின் மேலெழுவது


ஒப்புரை (References) :


பரிபாடல்: 20
கடல்குறை படுத்தநீர் கல்குறைபட வெறிந்து


சிந்தாமணி: 32
இலங்க லாழியி லான்களிற் றீட்டம் போற்
கலங்கு தெண்டிரை மேந்து கனமழை.

திருமந்திரம்: 30
வான்நின்று அழைக்கும் மழைபோல் இறைவனும்
தானினறு அழைக்கும்கொல் என்று தயங்குவார்
ஆன்நின்று அழைக்கு மதுபோல்என் நந்தியை
நான்நின்று அழைப்பது ஞானம் கருதியே.


ஆண்டாள், திருப்பாவை:
ஆழி மழைக்கண்ணா! ஒன்று நீ கைகரவேல்
ஆழியுள் புக்கு முகந்துகொ டார்த்தேறி,
ஊழி முதல்வன் உருவம்போல் மெய்கறுத்து
பாழியந் தோளுடைப் பற்பநா பன்கையில்
ஆழிபோல் மின்னி, வலம்புரிபோல் நின்றதிர்ந்து,
தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்
வாழ உலகினில் பெய்திடாய், நாங்களும்
மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்.

Wednesday, June 17, 2009

திருக்குறள்: 16


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 16



விசும்பின் துளி வீழின் அல்லால், மற்று ஆங்கே
பசும்புல் தலை காண்பு அரிது.


பொழிப்புரை (Meaning) :
வானின் மழைத்துளி வீழாதே அல்லால், பிறகு அங்கே, பசும்புல்லின் தலையைக் காண்பதும் அரிது.


விரிவுரை (
Explanation) :
வானின்று மழைத்துளி விழாமல் இருந்துவிட்டால் பின்னர் பசும்புல்லின் தலையையும் காண்பது கடினம் அல்லது காண இயலாது. பசும்புல் என்பது ஓரறிவு கொண்ட உயிர். அதாவது ’ஓரறிவு கொண்ட உயிரே காணாமல் போய்விடும் என்றால் மற்றவற்றின் நிலையை என்னவென்று சொல்வது?’ என்பது உட்பொருட் கேள்வி.

எனவே மழையின் இன்றியமையாமை சொல்லாமல் சொல்லப் படுகின்றது.


குறிப்புரை (Message) :

மழையில்லாது பசும்புல்லும் தலை காட்டாது.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

விசும்பு - மேகம், வானம், விண்


ஒப்புரை (References) :

ஐம்பூதங்களில் ஒன்றான வான மண்டலமும் இறை அங்கமே.

சிவவாக்கியம்:281
ஏழுபார் எழுகடல் இடங்கள்எட்டு வெற்புடன்
சூழுவான் கிரிகடந்து சொல்லும் ஏழுலகமும்
ஆழிமால் விசும்புகொள் பிரமாண்டரண்ட அண்டமும்
ஊழியான் ஒளிக்குளே உதித்துடன் ஒடுங்குமே.


பட்டினத்தார்: (திருக்கழுமல மும்மணிக்கோவை)
அருள்பழுத்தளிந்த கருணைவான்கனி
ஆராவின்பத் தீராக்காதல்
அடியவர்க்கமிர்த வாரிநெடுநிலை
மாடக்கோபுரத் தாடகக்குடுமி
மழைவயிறுகிழிக்குங் கழுமலவாணநின்
வழுவாக்காட்சி முதிராவிளமுலைப்
பாவையுடனிருந்த பரமயோகி

....

Tuesday, June 16, 2009

திருக்குறள்: 15


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 15



கெடுப்பதூஉம், கெட்டார்க்குச் சார்வாய் மற்று ஆங்கே
எடுப்பதூஉம், எல்லாம் மழை.


பொழிப்புரை (Meaning) :
கெடுப்பதுவும், கெட்டவர்களுக்குச் சார்பாய் பிறகு அங்கே நிலை எடுப்பதுவும் எல்லாம் மழையே.


விரிவுரை (Explanation) :

பெய்யாது வளத்தைக் கெடுப்பதுவும், அதால் வருந்தியோருக்குப் பிறகு பொழிந்து அங்கே வளத்தை எடுத்துக் கொடுப்பதுவும் எல்லாம் அந்த மழையே.

பொழியாது அல்லது அதிகம் பொழிந்து கெடுதலைக் கொடுப்பதும், பிறகு வளத்தை எடுத்துக் கொடுப்பதும் மழையே.

பெய்யும் மழையின் அளவு அதிகமாயினும் கெடுதலே, ஆயினும் அதால் வருந்துவோருக்குப் பிறகு மருந்தாகி வாழ்வு தருவதும் மழையே.

அதாவது இந்த உலகத்தின் வறுமைக்கும், வளமைக்கும் காரணம் மழையே என்பது பொருள்.

குடி கெடுப்பதும் பிறகு வாழவைப்பதும் மழையே. துன்பத்தையும், துன்புற்றோருகுப் பிறகு இன்பத்தையும் வழங்கும் சிறப்பு மழைக்கே உரியது.

மழை இறைவனின் மொழிகளில் ஒன்று என்பது சிந்தித்தால் விளங்கும்.


குறிப்புரை (Message) :

ஆக்கவும், அழிக்கவும் வல்லது மழை.


அருஞ்சொற் பொருள் (
Synonyms) :
சார்வாய் - சார்பாய், சார்பு நிலையாய்


ஒப்புரை (References):

விண், வான், முகில் எல்லாம் அந்த இறைவனே.

திருமந்திரம்:11
அயலும் புடையும்எம் ஆதியை நோக்கில்
இயலும் பெருந்தெய்வம் யாதுமொன் றில்லை
முயலும் முயலில் முடிவும் மற் றாங்கே
பெயலும் மழைமுகிற் பேர்நந்தி தானே.


திருமந்திரம்:31
மண்ணகத் தான்ஒக்கும் வானகத் தான்ஒக்கும்
விண்ணகத் தான்ஒக்கும் வேதகத் தான்ஒக்கும்
பண்ணகத்து இன்னிசை பாடலுற் றானுக்கே
கண்ணகத் தேநின்று காதலித் தேனே.

Monday, June 15, 2009

திருக்குறள்: 14


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 14



ஏரின் உழாஅர் உழவர், புயல் என்னும்
வாரி வளம் குன்றிக்கால்.


பொழிப்புரை (Meaning) :
ஏர்கொண்டு உழமாட்டார் உழவர்கள், புயல் போன்று வாரி அடிக்கும் மாரியின் வளம் குன்றி விட்டால்.


விரிவுரை (Explanation) :

பருவ காலத்தில் நல்ல மழை வாரி அடித்துப் புயல் போல் விழுந்து வளம் செய்யாவிட்டால், ஏர் கொண்டு உழமாட்டாதவர்கள் ஆகி விடுவார்கள் உழவர்கள்.

நல்ல மழையால் தான் மண் உழுவதற்குத் தோதாகப் பதப்பட்டு வளப்படும். வெறும் தூற்றல் மழைஉழுவதற்குப் பயனற்றது என்பது சொல்லாப் பொருள். புயல் என்பது போன்ற மழையைச் சொன்னார்; புயலே அடிக்க வேண்டுமென்று சொன்னதாய் அர்த்தம் அல்ல.

உலகப் பிரச்சினையான உழவனின் பிரச்சினைகளை, விவசாயத்தின் உட் கூறுகளைத் தொட்டுப் பேசும் வள்ளுவரின் பாங்கு, அறிவு வியத்தக்கது. அவரின் உலக மேம்பாட்டுச் சிந்தனைக்கு, சமுதாய அக்கறைக்கு இது ஒரு உதாரணம்.

சென்ற குறளில் மழையே இல்லையென்றால் என்னவென்றுச் சொன்னவர், இங்கு போதுமான அளவில் மழையில்லை என்றால் பயன் இல்லை என்கின்றார்.

எனவே நல்ல மழை அடிக்கும்படியான அளவில் நாம் இயற்கை வளங்களைச் சேதப்படுத்தாமல் இருப்போமாக.


குறிப்புரை (Message) :

நல்ல மழை இல்லையென்றால், உழவருக்குப் பயனின்றி உழவுத் தொழில் குன்றிவிடும்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

ஏர் - உழவுக் கலப்பை


ஒப்புரை (References) :

நல்ல மழை வேண்டுமென்று வேண்டுவோம்.

திருமந்திரம்:30
வான்நின்று அழைக்கும் மழைபோல் இறைவனும்
தானினறு அழைக்கும்கொல் என்று தயங்குவார்
ஆன்நின்று அழைக்கு மதுபோல்என் நந்தியை
நான்நின்று அழைப்பது ஞானம் கருதியே.


சேக்கிழார், பெரியபுராணம்: 75
வைதெரிந் தகற்றி ஆற்றி மழைப் பெயல் மானத் தூற்றிச்
செய்ய பொற் குன்றும் வேறு நவமனிச் சிலம்பும் என்னக்
கைவினை மள்ளர் வானம் கரக்கவாக்கிய நெல் குன்றால்
மொய்வரை உலகம் போலும் முளரிநீர் மருத வைப்பு.

Sunday, June 14, 2009

திருக்குறள்: 13


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 13



விண் இன்று பொய்ப்பின், விரிநீர் வியன் உலகத்து
உள் நின்று உடற்றும் பசி.


பொழிப்புரை (Meaning) :
வானம் இலாது பொய்த்து விடுமாயின், விரிந்து படர்ந்த கடல் நீர் சூழ்ந்திருந்தும் பயனிலாது வியத்தகு உலகத்தின் உள்ளே நின்று உழற்றும் பசி.


விரிவுரை (Explanation) :

விண்ணின்று வரும் மழையானது பொய்த்துவிட்டால் அதாவது தனது வழக்கத்தினின்று தவறி விட்டால், எவ்வளவுதான் கடல் நீர் சூழ உலகம் இருப்பினும், அதனுள்ளே இருக்கும் எல்லா உயிர்களுக்கும் உணவில்லாமையால் ஏற்படும் பசி எனும் நோய் உண்டாகி வாட்டி வருத்தி நிற்கும்.

உரிய காலத்தில் மழை பெய்யாது பொய்த்தால், உலகின் மூன்று பங்கு கடல் சூழ்ந்திருப்பினும் அதனால் பயனே இராது, உலகில் உணவுப் பஞ்சம் ஏற்பட்டு உயிர்களுக்கு பசி எனும் உழற்றலைக் கொடுத்து வாட்டிவிடும்.

எனவே வானம் பொய்க்காது மழை தருமாறு நாம் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது உட்பொருள்.


குறிப்புரை (Message) :

மழை பொய்த்துவிட்டால், கடல்களே சூழ்ந்திருந்தாலும் உலகத்தை பசிப் பிணி பீடித்து வாட்டும்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

விண் - வானம், மேகம், விண்ணகம்
பொய்ப்பின் - பொய்த்தால், தவறினால்
விரிநீர் - விரிந்து படர்ந்த கடல் நீர்
வியன் - வியப்பான, ஆச்சரியமான


ஒப்புரை (Reference) :


சேக்கிழார், பெரியபுராணம்: 447 - 454
மற்று அவர் செயல் இன்ன தன்மையது ஆக மால் அயனான அக்
கொற்ற ஏனமும் அன்னமும் தெரியாத கொள்கையர் ஆயினர்
பெற்றம் ஊர்வதும் இன்றி நீடிய பேதையாளுடன் இன்றி ஓர்
நற்றவத்தவர் வேடமே கொடு ஞாலம் உய்ந்திட நண்ணினார் 447

மாரிக் காலத்து இரவினில் வைகியோர்
தாரிப்பு இன்றிப் பசி தலைக் கொள்வது
பாரித்து இல்லம் அடைந்த பின் பண்புற
வேரித்து ஆரான் விருந்து எதிர் கொண்டனன் 448

ஈர மேனியை நீக்கி இடங் கொடுத்து
ஆர இன்னமுது ஊட்டுதற்கு ஆசையால்
தார மாதரை நோக்கித் தபோதனர்
தீரவே பசித்தார் செய்வது என் என்று 449

நமக்கு முன்பு இங்கு உணவிலை ஆயினும்
இமக் குலக்கொடி பாகர்க்கு இனியவர்
தமக்கு நாம் இன் அடிசில் தகவுற
அமைக்கு மாறு எங்ஙனே அணங்கே என 450

மாது கூறுவாள் மற்று ஒன்றுங் காண்கிலேன்
ஏதிலாரும் இனித் தருவார் இல்லை
போதும் வைகிற்றுப் போம் இடம் வேறில்லை
தீது செய்வினை யேற்கு என் செயல் 451

செல்லல் நீங்கப் பகல் வித்திய செந்நெல்
மல்லல் நீர் முளை வாரிக் கொடு வந்தால்
வல்லவாறு அமுது ஆக்கலும் ஆகும் மற்று
அல்லது ஒன்று அறியேன் என்று அயர்வுற 452

மற்ற மாற்றம் மனைவியார் கூற முன்
பெற்ற செல்வம் எனப் பெரிது உள் மகிழ்ந்து
உற்ற காதலினால் ஒருப் பட்டனர்
சுற்று நீர் வயல் செல்லத் தொடங்குவார் 453

பெருகு வானம் பிறங்க மழை பொழிந்து
அருகு நாப்பண் அறிவருங் கங்குல் தான்
கருகு மை இருளின் கணம் கட்டு விட்டு
உருகு கின்றது போன்றது உலகு எலாம் 454

Saturday, June 13, 2009

திருக்குறள்: 12


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 12



துப்பார்க்குத் துப்பு ஆய துப்பு ஆகி, துப்பார்க்குத்
துப்பாய தூஉம் மழை.


பொழிப்புரை (Meaning):
உண்பார்க்கு உண்ண வேண்டிய உணவினை உண்டாக்கி, உண்பார்க்கு உணவாகுவதும் மழை.


விரிவுரை (Explanation):

உண்பவர்களுக்கு உண்ணத் தகுந்த உணவினை விளைவிக்கவும், உணவாக்கவும் பயன் படும் மழையானது, அதே சமயத்தில் தானும் ஓர் உணவாகவும் திகழ்கின்றது மழை.

மண்ணானது உணவை விளைவிக்கப் பயன் பட்டாலும் அதுவே மனிதற்கு உணவாக முடியாது. ஆனால் மழை நீரானது விளைச்சலுக்கும், சமைத்தலுக்கும் பயன்படும் போழ்தே தாக வேட்கைக்கும் தேவைப்படுகிறதே.

ஆக மழையானது உணவை உற்பத்தி செய்வதற்கும், உணவாக்குவதற்கும் மற்றும் அருந்துவதற்கு உணவாகவும் அத்தியாவசியமானது என்பது உட்பொருள்.


குறிப்புரை (Message):

உணவை உருவாக்கவும் தானும் உணவாகவும் இருப்பது மழையே.


அருஞ்சொற் பொருள்:

துப்பு - புசி, உண்ணு, உணவு, சாமர்த்தியம், சகாயம், சிவப்பு, சுத்தம், நெய், மிகுதி, மேன்மை, உமிழ்.


ஒப்புரை (References) :


திருமந்திரம்:10
தானே இருநிலம் தாங்கிவிண் ணாய்நிற்கும்
தானே சுடும்அங்கி ஞாயிறும் திங்களும்
தானே மழைபொழி தையலு மாய்நிற்கும்
தானே தடவரை தண்கட லாமே.


திருமந்திரம்:85
யான்பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ் வையகம்
வான்பற்றி நின்ற மறைப்பொருள் சொல்லிடின்
ஊன்பற்றி நின்ற உணர்வுறு மந்திரம்
தான்பற்றப் பற்றத் தலைப்படுந் தானே.

திருக்குறள்: 11


அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு. திருக்குறள்: 11



வான் நின்று உலகம் வழங்கி வருதலான்,
தான் அமிழ்தம் என்று உணரல் பாற்று.


பொழிப்புரை (Meaning) :
மழை கொண்டு உலகம் நின்று நிலையாக வழங்கி வருதலால், அதுவே அமிழ்தம் என்று உணரப் பட வேண்டியது.


விரிப்புரை (Explanation) :

மழையால்தான் இவ் உலகம் நிலைத்து நின்று சிறந்து விளங்கியும் வழங்கியும் வருகிறது. எனவே அந்த மழைதான் அதனை வாழ வைக்கும் அமிழ்தம், அதாவது உலகத்தின் உணவு என்று உணர வேண்டும். யார்? மனிதர்கள் தான். அவர்களே உணர முடிந்தவர்கள், உணர்வதை அறிய முடிந்தவர்கள். இதுதான் வள்ளுவரின் தீர்க்கதரிசனம். அத்தகைய அமிழ்தத்தை போற்றிப் பேணிக் காக்க வேண்டும் என்பது உட்பொருள்.

மனிதர்களே அத்தகைய மழைக்குக் கேடு விளைவிக்கும் விதமாக எதையும் செய்து விடாதீர்கள் என்பது அவர் விடும் மறைபொருள் எச்சரிக்கை. இன்றையக் காலத்தில் ஓசோன் லேயர் ஓட்டையும், உலக வெப்ப மயமாதலும் எல்லாம் மனிதர்கள் இயற்கையின் வளத்தைத் தவறான வகைகளில் பயன்படுத்தியதால் ஏற்பட்ட இயற்கைச் சமன்பாட்டுச் சீர் கேட்டின் விளைவே.

இனியேனும் காலம் தாழ்த்தாது, அத்தியாவசியத் தேவையான, இயற்கைக்கே உணவாகிய, அமிழ்தமாகிய மழையின் அவசியத்தையும், அதன் சிறப்பையும் அறிந்து உணர்வோமாக. அறிவது சிலசமயம் நாம் பயன்பாட்டிற்குக் கொண்டுவரத் தாமதம் செய்வோம். ஆனால் உணர்ந்தால் அவற்றை உடனடியாக செயல்பாட்டிற்குக் கொண்டு வருவோம், முக்கியத்துவம் தருவோம் என்பதும் குறள் நுட்பம்.

மழையே உலகிற்கு அமிழ்தம் என்கிறார் வள்ளுவர். அமிழ்தமானது உயிர்த்திருக்க உண்ணும் உணவு, அதனின்று சாவா நிலையைத் தரும்; எனவே உலகம் நிலைத்து நின்று வழங்குகின்றது என்கிறார். அமிழ்தமானது அளவுக்கு மீறிக் கொடுக்கப்பட்டால் அதுவே விடமாகிவிடும் என்பதும்; காலம் தாழ்த்திக் கொடுக்கப்பட்டாலும் வீண் என்பதும், தேவைக்குக் குறைவாக உட்கொண்டாலும் நிலைத்து நிற்கப் பிரச்சினை ஆகும் என்பதும் அமிழ்தம் எனும் மருந்தினால் வள்ளுவர் சொல்லாமல் சொல்லும் கருத்துக்கள். மேலும் அமிழ்தம் என்பது விலைமதிப்பற்றது என்றும் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

மழை நீர் சேகரிப்பின் மகிமை மழையின் அவசியத்தை உணர்ந்தால் விளங்கும். எனவே நீர் நிலைகளைப் பெருக்கி உலகம் உய்ய வேண்டும் என்பது வள்ளுவர் தரும் குறிப்பு என்று உணர்வோமாக.

குறிப்புரை (Message) :
மழையினாலேயே உலகம் காலங்களைக் கடந்து விளங்கி வருவதால், மழையே உலகம் உண்ணும் உணவு என்று உணரவும்.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

வான்: மழை
அமிழ்தம்: அமுதம், உணவு, உயிர்த்திருக்க கொள்ள வேண்டிய சாவா நிலைதரும் மருந்து, சோறும் நீரும் பாலும் கலந்த உணவு. அமிழ்தத்தை ஒரு முறை உண்டால் எப்போதும் சாவை நிலை என்பது பொய்யான கருத்து வடவர்களால் உண்டாக்கப்பட்டது. அமிழ்தம் தமிழின் அவிழ்தம் எனும் வார்த்தையின் திரிபு. மலர்ந்த சோற்றுச் சாதம்.
அம்மம், மம்மம் என்பவை அம்மைதரும் பால் உணவு.
அமுது, அமிழ்து என்பது உணவு. எனவே அமிழ்தம் என்பது தமிழ்ச் சொல்லே.


ஒப்புரை (References) :

திருமூலரும் திருமந்திரத்தில் ’வானச் சிறப்பு’ என்ற தலைப்பில் கீழுள்ளவற்றைப் பாடி இருக்கின்றார்.

திருமந்திரம்: 248
அமுதூறு மாமழை நீரத னாலே
அமுதூறும் பன்மரம் பார்மிசை தோற்றும்
கமுகூறு தெங்கு கரும்பொடு வாழை
அமுதூறுங் காஞ்சிரை ஆங்கது வாமே.


திருமந்திரம்: 249
வரையிடை நின்றிழி வான்நீர் அருவி
உரையில்லை உள்ளத் தகத்துநின் றூறும்
நுரையில்லை மாசில்லை நுண்ணிய தெண்ணீர்
கரையில்லை எந்தை கழுமணி யாறே.

அதிகாரம்: 2. வான் சிறப்பு


அதாவது இறைவனை வணங்கியதோடு, இறை வழங்கும் இயற்கையாகிய உலகமும், அவ்வுலகம் தழைக்க, நல்வழி நிலைபெற அமைந்த வான் மழையின் சிறப்பை அதன் இன்றியமையாமையைக் கூறுதல். திருவள்ளுவரின் அதிகார முறையும் ஆழ்ந்து நோக்கத்தக்கது.

ஆதி பகவன் விளக்கம்

கீழே இருப்பது ஜூபிலி தமிழ் பேரகராதியிலிருந்து. ஒவ்வொரு வார்த்தையும் தொடர்ந்து சென்றால் மூலச் சொற்களின் தொடக்கம் புரியும்.

ஆதங்கம் - ஆபத்து, உபத்திரவம், கலம், காய்ச்சல், தீங்கு, நோய், பறையொலி, புயம்
ஆதபம் - ஒளி, குடை, வெயில்
ஆதண் - நோய், வருத்தம்
ஆதவன் - சூரியன்
ஆதம் - ஆதரவு, விருப்பு, கூந்தற்பனை
ஆதரம் - அன்பு, ஆசை, ஊர், கேள்வு, சிலம்பு, துவக்கம்
ஆதரவு - அன்பு, ஆதாரம், உதவி, விருப்பம்
ஆதரிசம் - உரை, மூலம்
ஆதரிசனம் - கண்ணாடி
ஆதரித்தல் - அன்பு வைத்தல், உதவி செய்தல், சங்கித்தல், தாபரித்தல்
ஆதலை - உதவி, தாபரிப்பு
ஆதல் - ஆகுதல், தெரிதல், நுணுக்கம், கல்விநூல், கூத்து
ஆதவம்- ஆதபம்
ஆதளை - ஆமணக்கு, ஆயாசம், மாதளை
ஆதளைமாதளை - வருத்தம்
ஆதனமூர்த்தி - சிவலிங்கம்
ஆதனம் - ஆசனம், சீலை, நிலைமை, நீளுதல், பார்வை, விலாசம்
ஆதன் - அருகன், அறிவிலான், உயிர், குரு, குருடன் (இதிலிருந்து ஏதன் வந்தது எனலாம்!)
ஆதாயம் - இலாபம், நன்மை, இலக்கினத்துக்கு பதினோராமிடம்
ஆதாரம் - அடி, ஈடு, அத்திவாரம், தானம், நிலை, பாத்தி, மழை, வாய்க்கால்
ஆதானம் - ஈடு, ஏற்றுக்கொள்ளுதல், சங்கற்பித்தல், நிறுவனம், பெறுதல்
ஆதி - அதிசயம், அருகன், இடம், இறைவன், ஈடு, எழுவாய், ஒரு தாளம், கடவுள், காய்ச்சற் பாஷாணம், சூத்திரம், சூரியன், நேரோடல், தொன்மை, பழமை, பிரதானம், பரமசிவம், பிரமன், புத்தன், மண்டலமாயோடல், மனவிருப்பம், முதல், மூலம், வனப்பு, பழங்கதை கூறுதல், விட்டுணு, வேர்
ஆதிகரன் - பிரமன்
ஆதிகாரணம் - முதற்காரணம்
ஆதிக்குரு - முப்பூ, அது பஞ்சலோகங்களையும் பேதிக்கச் செய்வது, பூவழலை, பூநீறு, முதன்மை பெற்ற குரு
ஆதிசக்தி - பராசக்தியில் ஆயிரத்தொரு கூறு கொண்டது, ஆன்மாக்களுக்கு விடய சுகத்தைப் பொருந்தும் ஆணவமலத்தைப் பக்குவப் படுத்தும் தன்மையது

எனவே ஆதி என்பது மூலம், முதல், பழைய என்ற பொருளில் கொள்ளுதல் வேண்டும். அது தமிழ் சொல்லே.

பகம் - அவாவின்மை, ஈச்சுரத் தன்மை, கீர்த்தி, செல்வம், ஞானம், வீரியமென்மறுகுணம், அழகு, காந்தி, பெண்குறி, மகத்துவம், முத்தி, மந்தாரை
பகரம் - அலங்காரம், மினுக்கம், ஓரெழுத்து
பகர்வு, பகர்தல் - கூறல், சொல்லல், விற்றல்
பகலவன் - சூரியன், பரணிநாள்
பகலோன் - சூரியன்
பகல் - ஒளி, சூரியன், தினம், நடு, பகற்காலம், பகுதல், பிரிதல், பிளத்தல், மதியாணி, மத்தியானம், மூர்த்தம், நுகத்தின் மத்தியாணி
பகவதி - தருமதேவதை, துர்கை, பார்வதி
பகவன் - அரன், அரி, அருகன், கடவுள், குரு, பிரமன், புத்தன்
பகவான் - கடவுள், சூரியன், துவாதசாதித்தரில் ஒருவன்.
பகன் - பகாசுரன்
பகாரி - கண்ணன், வீமன்
பகாலி - சிவன்
பகீரதி - கங்கை
பகீரதன் - ஓர் அரசன்
பவந்தி - கற்புடையோள்
பவன் - கடவுள், தானயுண்டானவன்

எனவே பகவன் என்பது பரமசிவன், பழையவன், படைத்தவன், பகுத்தவன், பகலவன் எனப் பொருளாகும். இதுவும் தமிழின் சொந்தச் சொல்லே

இப்போது இரண்டையும் சேர்த்தால் ஆதி பகவன் என்பதற்கு:

மூலமுதல்வன் என்றும் பழைய பரமசிவம் என்றும் பொருந்தும்.



மேற்கோள்கள் (References) :
திருமந்திரம்: 2
ஆதிப் பிரானும் அணிமணி வண்ணனும்
ஆதிக் கமலத்து அலர்மிசை யானும்
சோதிக்கில் மூன்றும் தொடர்ச்சியில் ஒன்றெனார்
பேதித் துலகம் பிணங்குகின் றார்களே.


திருமந்திரம்: 11
அயலும் புடையும்எம் ஆதியை நோக்கில்
இயலும் பெருந்தெய்வம் யாதுமொன் றில்லை
முயலும் முயலில் முடிவும் மற் றாங்கே
பெயலும் மழைமுகிற் பேர்நந்தி தானே.


திருமந்திரம்: 15
ஆதியு மாய்அர னாய்உட லுள்நின்ற
வேதியு மாய்விரிந்துஆர்ந்துஇருந் தான்அருள்
சோதியு மாய்ச்சுருங் காததோர் தன்மையுள்
நீதியு மாய்நித்த மாகிநின் றானே.



சேக்கிழார் பெரியபுராணம்: 549-550
நாதர் தம் திரு அருளினால் நல் பெருந் துலையே
மீது கொண்டெழு விமானம் அதுவாகி மேல் செல்லக்
கோதில் அன்பரும் குடும்பமும் குறைவு அறக் கொடுத்த
ஆதி மூர்த்தியார் உடன் சிவ புரியினை அணைந்தார் 549

மலர் மிசை அயனும் மாலும் காணுதற்கு அரிய வள்ளல்
பலர் புகழ் வெண்ணெய் நல்லூர் அவணப் பழமை காட்டி
உலகு உய்ய ஆண்டு கொள்ளப் பெற்றவர் பாதம் உன்னித்
தலை மிசை வைத்து வாழும் தலைமை நம் தலைமை ஆகும் 550


இதிலும் ஆதி மூர்த்தியார் என்பது சிவனிற்கே கூறப்பட்டதை கவனிக்கவும்.


ஓம் என்பதை அறிவோம்

நாம் தெய்வந் தொழுவதையும், அகரத்தையும் குறளில் பேசும் சமயம், அது தொடர்பான அருமையான மிகவும் பொருத்தமான கேள்வி நண்பர் அஜீத்குமார் அவர்கள் வினவிய ஓம் எனும் தத்துவம் பற்றியதும் ஆகும்.

ஓம் என்பது அகரம், உகரம், மகரத்தையும் குறிக்கும். ஆஉம் என்பது ஆம்/ஓம் என்பதன் இடைநிலையைக் காட்ட முயல்வது.

ஓம் என்பது பிரணவம் என்கிறார்கள். அரன்(சிவன்), அயன், மால் மூவரையும் குறிக்குமாம்.
ஓம் எனும் ஒலி தமிழிலிருந்தே உண்டானது.
ஓம் எனும் சொல்லிற்குத் தமிழில் மட்டுமே அர்த்தம் உள்ளது.
ஓம் என்றால் ஆம் என்று பொருள்.
ஓம் என்பது Positive ஒலி. ஆம் என்பது Yes.

எனவே ஓம் என்பதை திரும்பத் திரும்ப ஒலிக்க அதுவே மந்திரம்.
மந்திரத்தை உச்சரிக்க அதுவாகவே நாம் ஆகிவிடுவோம் என்பது ஐதீகம்.

உமா என்பது ஓமின் திரிபாகி வந்திருக்கலாம் என்பது உங்களின் பதிவால் அறிகிறேன். இருக்க வாய்ப்புண்டு என்றே நம்புகின்றேன். அம்மாவில் ஓமைக் கலந்து உம்மா, உமாவும் ஆகி இருக்க வாய்ப்பு உண்டு.

நமது சகோதரர்களான ஈழத்தமிழர்கள் ஆம் என்பதை ஓம் என்றுதான் உச்சரிக்கிறார்கள். பெங்களூர் தமிழர்கள் ஆமாவா என்கிறார்கள்.

கிருஸ்துவ ஆமெனும், ஓமெனும் இஸ்லாமில ஆமெனும், ஏமெனும் எல்லாம் தமிழின் ஓம்தான். நமது உள்ளானே, இல்லானே என்பதுதான் அல்லான் என்பதாகி அல்லா ஆகியது. மலையாளிகள் அல்லவே என்பதை அல்லே என்கிறார்கள். கன்னடர்கள் அல்ல என்பதை அல்லா என்கிறார்கள்.

ஓம் எனும் ஒலியாலான மந்திரத்திற்காகவே ஓதுதல் என்பதும், ஓதுவார் என்பதும் உண்டாகின.

ஓங்காரனாகிய சிவனே அதை அறியாதவர் போல், தன் செல்வனிடம் உபதேசம் கேட்டுக் கொள்வது ஒரு விளையாட்டு. இது கிருபானந்த வாரியார் உரையில் கேட்டது. பிள்ளையிடம் தோற்பது போல் ஆட்டமாடி தன் மகனை வெற்றி பெறச் செய்து அதன் மூலம் அவனிற்கு வெற்றி நம்பிக்கையை உணர்த்துவது. இதைக் காட்டவே சுவாமி மலை ஸ்தல புராணம். கண்ணதாசனின் ‘என்னைப் பார்த்து எனை வெல்லவும்...’ என்பது இதுதான். பாடல் ஆரம்பம் ‘நல்லதொரு குடும்பம்... பல்கலைக் கழகம்’. பிள்ளைகளிடம் தந்தைகள் தோற்பது போல் நடிப்பது நல்ல மகிழ்ச்சியான தருணங்கள் அல்லவா... அப்போ யார் முகத்தில் சந்தோசம் அதிகம்? (நிச்சயமாக தாத்தா முகத்தில்தான் ரொம்ப ரொம்ப).

ஓம் எனும் ஒலி, பிராண வாயுவின் அசைவே, அது சித்தத்தின் அசைவே என்பது சித்தர் இலக்கியம். அதுவே பிராணயாமம் செய்வதின் சூட்சுமம்.

திருமந்திரத்தில் பிரணவ ஒடுக்கம் பற்றிய தத்துவங்கள் பல உண்டு. திருமந்திரத் தத்துவங்களை அவற்றின் வரிசைக்கிரமத்தோடு விளக்க வேண்டின் மிகவும் விரியும். எனவே இங்கே சுருக்கமாக சிலவற்றை மட்டுமே தருகின்றேன். ஓங்காரத்தில் ஒப்பில் ஒருமொழி தோன்றும் (பெரும் பொருட் கிளவி). இதனை மகாவாக்கியம் எனவும் கூறுவர். இதனின்று பஞ்சபூதங்கள், ஆருயிர் வேறு பாடுகள் உள்ள ஒரு, இரு மற்றும் மும் மலமுடையார் ஆகிய அனைத்து உயிர்த் தொகுதிகள் தோன்றின எனவும், அகர, உகர, மகரமே பிரணவமாகின்றன எனவும் குறிப்பிடுகின்றார்.

திருமந்திரம்: 1753
அகார முதலா யனைத்துமாய் நிற்கும்
உகார முதலா யியிர்ப்பெய்து நிற்கும்
அகார வுகாரம் இரண்டு மறியில்
அகார வுகாரம் இலிங்கம தாமே.


திருமந்திரம்: 2626
தூலப் பிரணவஞ் சொரூ பானந்தப் பேர்
பாவித்த சூக்கும மேலைச் சொரூபப் பெண்
ஆலித் தமுத்திரை யாங்கதிற் காரணம்
மேலைப் பிரணவம் வேதாந்த வீதியே.


திருமந்திரம்: 2628
ஓங்காரத்துள் ளேயுதித்த ஐம்பூதங்கள்
ஓங்காரத்துள்ளே யுதித்த சராசரம்
ஓங்காரத் தீதத் உயிர் முற்றும் உற்றன
ஓங்கா, சீவபரசிவ ரூபமே.


(குறிப்பு: திருமந்திர எண்கள் ஒவ்வொரு பதிப்புக்களிலும் வேறுபடுகின்றன)


தமிழ் எழுத்து வடிவமைப்பு:
தமிழ் எழுத்தின் வடிவமைப்பிற்கும் காரணங்கள் உண்டு. ’அ’ என்பது வாயின் அகண்ட நிலையையும், ’ஆ’ என்பது மேலும் அகண்ட நிலையையும், ’ஒ’ மற்றும் ‘ஓ’ என்பவை உச்சரிக்கும் போது உதடுகளின் அமைப்பையும், ‘சி’ சிவனின் தலையில் இருந்து கங்கை நீர் வழிவதைக் குறித்தும், ‘ந’ மற்றும் ‘த’ சிவனின் ஒற்றைக் காலைத் தூக்கி ஆடும் நடனத்தையும், தாண்டவத்தையும் குறிப்பன.
அதைப் போலவே ’ஸ்ரீ’ என்பது பள்ளி கொண்டுள்ள மாதவன், இலக்குமி, ஆதிசேட்னைக் காட்டுவன. இப்போது உற்றுப் பாருங்கள், தலைக்கு ஒரு கோடும், பாதங்களுக்கு இரு கோடுகளும் நெடுவாகவும், படுக்கைக் இணைக்கும் படுக்கைக் கோடும் பள்ளிகொண்ட மாதவனையும், தொடர்பான கீழ்ச் சுழி ஆதி சேடனையும், மேல் சுழி இலக்குமியையும் குறிக்கும். ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் இருக்கும் ஆன்மாவைப் பசு என்றும், பரம்பொருளைப் பதி என்றும் சொல்வார்கள். அத்தோடு ஒவ்வொரு மனிதரும் சிவனே, அதாவது சக்தி/சீவன்/ஆன்மா உள்ளவரை சிவம், அவை நீங்கின் சவம். சிவன் எனப்படுவது சிவம், சிவப்பு, செம்மை, சிகரம் போன்ற பொருள்களின் தொடர்பாய் விளைந்தது. ’அன்பே சிவம்’ என்பது பற்றிப் பிறகு பேசுவோம்.

தமிழின் உயிர் எழுத்துக்களில் உள்ள உட்சுழி அதாவது அ, ஆ, இ, உ, ஊ, எ, ஏ, ஐ, ஒ, ஓ, ஔ என்னும் எழுத்துக்களில் உள்ள சுழிகள், உள் நாபியிலிருந்து கிளர்ந்தெழும் ஒலியைக் குறிக்க உண்டானது. ஈ எப்படி இதில் தப்பித்தது என்பது ஆராயப் படவேண்டும். பிற்காலங்களில் இந்த எழுத்தின் அமைப்பு மாறி இருக்கலாம். அல்லது ஈ எழுத்தின் நடுவிலும், அருகாமையிலும் அமைக்கப்படும் புள்ளிகள் மெய்யெழுத்தின் மீது இடும் புள்ளிகள் போல் அல்லாது சிறிய வட்டங்களாக, சுழிகளாக இருந்திருக்க வேண்டும். அதாவது ஆயுத எழுத்தில் உள்ளவை போன்று. இப்போது நம் வசதிக்காக அவற்றைப் புள்ளிகளாக மாற்றி விட்டார்கள்.

Friday, June 12, 2009

திருக்குறள்: 10


அதிகாரம்: 1. கடவுள் வாழ்த்து. திருக்குறள்: 10



பிறவிப் பெருங் கடல் நீந்துவர், நீந்தார்
இறைவன் அடி சேராதார்.


பொழிப்புரை (Meaning) :
இறைவனின் பாதங்களைச் சேர்ந்து ஒழுகுவோர் மட்டுமே, இப் பிறவியால் விளைந்த வாழ்வெனும் பெருங்கடலை நீந்திக் கடப்பர், மற்றையோரால் கடக்க முடியாது.


விரிவுரை (Explanation) :

இப்பிறவி வாழ்க்கை என்பது பெருங்கடலைப் போன்றது. இறைவனைச் சார்ந்து அவன் பாதாரவிந்தங்களை ஒழுகுபவர்களால் மட்டுமே அக்கடலைக் கடக்க இயலும். இறைவனைச் சாராதோரால் அக்கடலைக் கடக்க இயலாது மூழ்கிவிடுவர்.

பிறவிக்கும் வாழ்வுக்கும் குறிக்கோள் இருக்கிறது. அதாவது உலக இன்ப, துன்பங்களை மட்டும் அனுபவித்துவிட்டு மறைவதல்ல வாழ்க்கை. அதன் நோக்கம் மீண்டும் பிறக்கும் சுழற்சியைக் கட்டறுத்து முக்தி பெற்று அதாவது வீடு பேறு பெறுவதாகும். அது ஒரு கடலைக் கடப்பதற்குச் சமம். அதற்குக் கடவுளின் பால் சேர்ந்து ஒழுகுவது மாத்திரமே கடப்பதற்கான கலத்தையும், உபாயத்தையும், தேவையான சக்தியையும் கொடுக்கும். அன்றில் மீண்டும் பிறவி எடுத்துக் கொண்டு, இவ்வுலகத் துன்பத்தில் உழல வேண்டும் என்பது உட்கருத்து.

நம் வாழ்வின் முக்கிய நோக்கம், இந்த வாழ்வைக் காட்டிலும் மேன்மையான நிலையை அடைவதே ஆகும். பள்ளியில் கல்வி கற்கும்போது நோக்கம் அந்த வகுப்பினைப் படித்துத் தேறி, அடுத்த வகுப்பிற்கு, நிலைக்குச் செல்வதே. அதைப் போன்றதே வாழ்வும். மனது எனும் ஆத்மாவைக் கொண்டு ஆக்கபட்டுள்ள இந்த மனித வாழ்வின் முடிவு, பரமாத்மாவைச் சென்றடைவதாக இருக்க வேண்டும். அதற்கு இறைவனையே சிந்தித்து ஒழுகி இந்த வாழ்வெனும் கடலை நீந்திக் கடக்க வேண்டும். மீண்டும் அதே வகுப்பில் வெற்றி பெறாத, தேறாத மாணவராக அல்லாது, இதே வாழ்க்கையை மீண்டும் பிறந்து உழலாமல் மனிதன் இந்த வாழ்வில் தேர்ச்சி பெற்று, முக்தி பெற்று வீடு பெற வேண்டும்.

எனவே பிறப்பறுக்கும் மருந்தாகிய இறைவனைப் பற்றி ஒழுகி மேம்படுவோமாக.


குறிப்புரை (Message) :

இறைவன் அடியைப் பற்றிக்கொண்டு ஒழுகினால் இப்பிறவி வாழ்க்கையைக் கடைந்தேறலாம். அன்றில் இயலாது.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

பிறவி: பிறந்து அனுபவிக்கும் வாழ்வு


ஒப்புரை (References) :


மாணிக்கவாசகர், திருவாசகம்:
...
வேகம் கெடுத்தாண்ட வேந்தன் அடிவெல்க
பிறப்பறுக்கும் பிஞ்ஞகன்தன் பெய்கழல்கள் வெல்க
புறத்தார்க்குச் சேயோன் தன் பூங்கழல்கள் வெல்க
கரங்குவிவார் உள்மகிழும் கோன்கழல்கள் வெல்க
சிரம்குவிவார் ஓங்குவிக்கும் சீரோன் கழல்வெல்க
...
ஈசன் அடிபோற்றி எந்தை அடிபோற்றி
தேசன் அடிபோற்றி சிவன் சேவடி போற்றி
நேயத்தே நின்ற நிமலன் அடி போற்றி
மாயப் பிறப்பு அறுக்கும் மன்னன் அடி போற்றி
சீரார் பெருந்துறைநம் தேவன் அடி போற்றி
...
போற்றிப் புகழ்ந்திருந்து பொய்கெட்டு மெய் ஆனர்
மீட்டு இங்கு வந்து வினைப்பிறவி சாராமே
கள்ளப் புலக்குரம்பைக் கட்டு அழிக்க வல்லானே
நள் இருளில் நட்டம் பயின்று ஆடும் நாதனே
தில்லை உள் கூத்தனே தென்பாண்டி நாட்டானே

அல்லல் பிறவி அறுப்பானே ஓ என்று
சொல்லற்கு அரியானைச் சொல்லித் திருவடிக்கீழ்ச்
சொல்லிய பாட்டின் பொருள் உணர்ந்து சொல்லுவார்
செல்வர் சிவபுரத்தின் உள்ளார் சிவன் அடிக்கீழ்ப்
பல்லோரும் ஏத்தப் பணிந்து.

திருக்குறள்: 9




அதிகாரம்: 1. கடவுள் வாழ்த்து. திருக்குறள்: 9



கோள் இல் பொறியிற் குணம் இலவே-எண் குணத்தான்
தாளை வணங்காத் தலை.


பொழிப்புரை (Meaning) :

இயக்கமற்ற ஐம்பொறிகளினால் பயன் ஏதும் இலாததைப் போன்றே, எட்டுக் குணங்களைக் கொண்ட இறைவனது தாளை வணங்காத தலையும் பயனற்றது.


விரிவுரை (Explanation) :

இயங்கு கோள் அற்ற பொறிகளினால் பயன் இராதே; அதைப் போன்றே எட்டுக் குணங்களைக் கொண்ட இறைவனின் தாளை வணங்கி ஒழுகாத தலையும் பயன் தராது.

மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி எனும் ஐம்பொறிகளில் குறைபாடு இருப்பின் அவற்றால் பயன் இராது. அதைப்போன்றே இறைவனைச் சிந்தியாத, வணங்கி ஒழுகாத தலையினாலும் பயன் இராது. இதில் தலை என்பதற்கு தலைமை என்றும், சிந்திக்கும் சக்தி என்றும், தலை எனும் உடலின் முக்கிய அங்க உறுப்பையும் பொருள் கொள்ளலாம்.

உடலுக்குத் தலையானது தலை, எனவேதான் அதைத் தமிழில் தலை என்றார்கள். அத்தகைய தலையே இறைவனை ஒழுகாவிடின் பயனற்றது என்ற வள்ளுவரின் நயம் அறிவீர்களாக.

எண் குணத்தான் என்பதற்குச் சுலபமாக அதாவாது எளிதாக எண்ணிக்கையற்ற, ஒப்பற்ற பண்புகளைக் கொண்டவன் என்றுச் சொல்லலாம். ஆயின் எட்டு வகையான குணங்களை இறைவனுக்கான அடிப்படைக் குணங்களாக அன்றைய எல்லா மதங்களிலும் கூறப்பட்டிருப்பதால் அதையே திருவள்ளுவரும் குறிப்பிடுகிறார் என்றே கொள்ள வேண்டும்.

இறைவனின் எண் குணங்கள்: 1. தன்வயத்தன் ஆதல் 2. தூய உடம்பினன் ஆதல் 3. இயற்கை அறிவு, உணர்வினன் ஆதல் 4.முற்றும் உணர்தல் 5. இயல்பாகவே பாசங்கள் நீங்குதல் 6. பேரருள் உடைமை 7.முடிவிலா ஆற்றல் உடைமை 8.வரம்பு இல் இன்பம் உடைமை.

(தன்வயத்தன், தூய்மை, இயற்கையறிவு, முற்றறிவு, கட்டின்மை, பேரருள், எல்லாம்வன்மை, வரம்பிலின்பம்)


குறிப்புரை (Message) :

உயரிய எண் குணங்களைக் கொண்ட இறைமையின் பாதங்களைப் பற்றித் தமது தலையால் கருதி வணங்கிப் போற்றி ஒழுகுதலே பயனுள்ள சிறந்த வாழ்வாகும். அல்லாத வாழ்க்கை அர்த்தமற்றது.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

கோள் இல்: குறிக்கோள் அற்ற, செயற்கோள் அற்ற
பொறி: இந்திரியம்
குணம் இல: குணமற்ற, பயனிலாத


ஒப்புரை (References) :
திருமூலரும் தனது திருமந்திரத்தின் கடவுள் வாழ்த்தில் கடவுளிற்கு எண் குணத்தைக் குறிப்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

திருமந்திரம்: 1 (கடவுள் வாழ்த்து)
ஒன்ற அவன்தானே இரண்டு அவன் இன்னருள்
நின்றனன் மூன்றினுள் நான்கு உணர்ந்தான் ஐந்து
வென்றனன் ஆறு விரிந்தனன் ஏழு பார்ச்
சென்றனன் தான் இருந்தான் உணர்ந்து எட்டே.

திருவிளையாடல் திரைப்படத்தில் ஔவை பாடும் கண்ணதாசனின் பாடலும் இங்கே பொருத்தம் கருதி நினைக்கத்தக்கது. மேலே சொன்ன திருமூலரின் பாடலுக்கு ஓரளவு ஒத்துப் போவது. ஆனால் அவர் சொன்ன எட்டும் நாம் மேலே விளக்கப் பகுதியில் கண்டவாறு என்று அறியவும். திருமூலரின் ஒன்றிலிருந்து ஏழுவரைக்கும் ஆன விளக்கம் விரிவு கருதி இங்கே குறிக்கப்படவில்லை.

ஒன்றானவன்
உருவில் இரண்டானவன்
உருவான செந்தமிழில் மூன்றானவன்
நன்றான வேதத்தில் நான்கானவன்
நமச்சிவாய என ஐந்தானவன்
இன்பச் சுவைகளுக்குள் ஆறானவன்
இன்னிசை ஸ்வரங்களில் ஏழானவன்
சித்திக்கும் பொருள்களில் எட்டானவன்
தித்திக்கும் நவரச வித்தானவன்
பத்தானவன் நெஞ்சில் பற்றானவன்
பன்னிரு கை வேலவனைப் பெற்றானவன்
முற்றாதவன் மூல முதலானவன்
முன்னைக்கும் பின்னைக்கும் நடுவானவன்
ஆணாகிப் பெண்ணாகி நின்றானவன்
அவையொன்றுதான் என்று சொன்னான்வன்
தான்பாதி உமைபாதி கொண்டானவன்
சரிபாதி பெண்மைக்குத் தந்தானவன்
காற்றானவன் ஒளியானவன்
நீரானவன் நெருப்பானவன்
நேற்றாகி இன்றாகி என்றைக்கும் நிலையான
ஊற்றாகி நின்றானவன் அன்பின்
ஒளியாகி நின்றானவன்...


எண்ணற்ற குணத்தான் என்ற பொருள் தரும் பாக்கள்:
மாணிக்கவாசகர் : திருவாசகம்: 21
கண் நுதலான் தன்கருணைக் கண்காட்ட வந்து எய்தி
எண்ணுதற்கு எட்டா எழில் ஆர்கழல் இறைஞ்சி
விண் நிறைந்து மண் நிறைந்து மிக்காய், விளங்கு ஒளியாய்,
எண் இறந்த எல்லை இலாதானே நின் பெரும்சீர்
பொல்லா வினையேன் புகழுமாறு ஒன்று அறியேன்

...
மாணிக்கவாசகர்: கீர்த்தித் திரு அகவல்.
தில்லை மூதூர் ஆடிய திருவடி
பல் உயிர் எல்லாம் பயின்றனன் ஆகி
எண்இல் பல்குணம் எழில்பெற விளங்கி
மண்ணும் விண்ணும் வானோர் உலகும்
துன்னிய கல்வி தோற்றியும் அழித்தும்
...


அட்டாங்க யோகத்தைக் கடைப்பிடித்து சித்தர்கள் அட்டமா சித்தி கைவரப் பெற்றவர்கள் என்பார்கள். அட்டமா சித்திகளும் எட்டு என்பதால் இங்கே குறித்துள்ளேன். அவை எண் குணத்தைப் பிரதிபலித்தாலும் இறைவனின் எண் குணங்கள் இவற்றையும் மீறியது எனத் தெளியவும்.

1.அணிமா: நுண்மை, அணுத்தன்மை. அணுவினும் மிக நுண்ணிய வடிவு பெறல். சிறிதாதல்.
2.மகிமா: பருமை. மேருவினும் பேருருப் பெற்று நிற்றல். பெரிதாதல்.
3.லகிமா: மென்மை. சேறு முதலியவற்றில் இயங்கினும் அழுத்திலின்றிக் காற்றினும் மெல்லிய வடிவுற்று நிற்றல். இலேசாகுதல்.
4.பிராத்தி: விரும்பியதெய்தல். மனத்தால் விழையப்பட்டன அனைத்தும் விழைந்தவாறே பெறுதல். எல்லாவற்றையும் ஆளுதல்.
5.கரிமா: விண்டன்மை. புலன்களை நுகர்ந்தும் அவற்றில் தொடக்குண்ணாமை. பொன் போலப் பளுவாதல்.
6.வசித்துவம்: கவர்ச்சி. உலகனைத்தையும் தன் வயமாக்கல். எல்லாரையும் தன் வசப்படுத்துதல்.
7.பிரகாமியம்: நிறைவுண்மை. கூடுவிட்டுக் கூடுபாய்தல்.
8.ஈசத்துவம்: ஆட்சியனாதல். பிரமன் முதலியோர் மாட்டும் தன் ஆணை செலுத்தி நிற்றல். அனுபவித்தல்.

சமண மதத்திலும் கடவுளை எண்குணத்தான் என்கிறார்கள். அவை:
1. முற்றுமுணர்தல் (எல்லையற்ற ஞானம்)2. முடிவிலா ஆற்றல் 3. எல்லையற்ற பார்வை 4. எல்லையற்ற ஒழுங்கு 5. அழியா இயல்பு 6. சார்பின்மை 7.பற்றின்மை 8.அருவத்தன்மை (உருவிலி)

திருக்குறள்: 8





அதிகாரம்: 1. கடவுள் வாழ்த்து. திருக்குறள்: 8



அற ஆழி அந்தணன் தாள் சேர்ந்தார்க்கு அல்லால்
பிற ஆழி நீந்தல் அரிது.


பொழிப்புரை (Meaning) :
அறக்கடலாகிய அகத்தே குளிருடைய இறைவனின் திருவடிகளைச் சேர்ந்து ஒழுகுபவரைத் தவிர மற்றவர்கள் மற்றைய கடல்களாகிய பொருட் கடலையும், இன்ப சாகரத்தையும் கடக்க இயலாது.


விரிவுரை (Explanation) :

அறம், பொருள், இன்பம் எனும் கடல்களைக் கடப்பதே மனித வாழ்வின் நோக்கம். எனவே அறமாகிய முதற் கடலினைத் தாண்டாது மற்றவற்றை கடக்க இயலாது என்பது பொருள், இதானால் அறம் என்பது இம்மூன்றுள் தலையானது என்பது நுணுக்கம்.

எனவே அத்தகைய அறம் எனும் பெருங்கடலை இறைவனாக்கி வள்ளுவர் அதையும் அகத்தே தண்ணளியனாக்கி, வேய்ங்கடந்தோனாக்கி அவர்தம் பாதங்களைப் பணிந்து ஒழுகாதவர்களுக்கு மற்றைய கடல்களைக் கடக்க இயலாது என்று தெளிவு செய்கிறார். அதில் ஈண்டு பெறுவது முதலில் அறக்கடலெனும் இறைவனின் திருவடிகளைப் பணிந்து ஒழுகி அதைக் கடக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்பவர்களே மற்றைய கடல்களைக் கடக்க இயலும் என்பதே.

இதில் அறத்தின் முக்கியத்துவம் மட்டுமன்றி, எதிலும் ஒரு வரிசைக்கிரமமாக வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதும் மறை பொருள்.

அந்தணன் என்பது பொருட்பற்றோ, காமத்துப்பற்றோ அன்றி அறத்தை மட்டுமே ஒழுகி எல்லா உயிர்களிடத்தும் அன்பு கொண்டோன் என பின்னர் நீத்தார் பெருமையில் விளக்கம் தருவதைப் புரிந்து கொண்டால், அத்தகைய தன்மை கொண்ட அருட் கடலாகிய இறைவனை என்பது விளங்கும்.


குறிப்புரை (Message) :

அறமெனும் கடலாகிய இறைவனைச் சார்ந்து ஒழுகியவர்களே மற்றையக் கடல்களாகிய பொருள், இன்பம் என்பவற்றைக் கடக்க இயலும். அறம் செய்யாதாருக்குப் பொருளும், இன்பமும் நிலைக்காது.


அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :

ஆழி : கடல்
அந்தணன்: சான்றோன், இறைவன், அகத்தே தண்மையானவன்


ஒப்புரை (References) :

அறம், பொருள், இன்பத்தில் தலையாயது அறம். எனவே அதனை முதலில் கடந்து, அறமே வடிவாகிய இறைவனின் பாதங்களை ஒழுகி மற்றைய கடல்களைக் கடத்தல் அவசியம் என்கிறார்.

’ஆழி மழைக் கண்ணா’ என்று விஷ்ணுவை ஆண்டாள் அழைப்பது இங்கே குறிப்பிடத் தக்கது.

சமயங்களையும், சாதிகளையும் சாராத வள்ளுவர் அற ஆழி அந்தணன் என்பதன் காரணம் அவற்றின் சார்பற்ற பயன்பாட்டினைக் குறிக்கவே. கடவுள் வாழ்த்தில் கடவுளை எந்தச் சமயத்திற்கும் சாராது குறிப்பிடவே வெவ்வேறு பொது நாமங்களில் இறைவனை வள்ளுவர் குறிப்பிடுகிறார்.

இதைப் போலவே இலக்கியங்களில் ஆரியன் என்பதும் இறைவனை அழைக்கப் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. அதற்கு அர்த்தம் ’மேன்மைமிக்கவனே’ என்பதாகும்.

திருமந்திரம்: 195
ஆம் விதி நாடி அறம் செய்மின் அந்நிலம்
போம்விதி நாடிப் புனிதனைப் போற்றுமின்
நாம்விதி வேண்டும் அது என் சொலின் மானிடர்
ஆம்விதி பெற்ற அருமை வல்லார்க்கே.


திருமந்திரம்: 258
திளைக்கும் வினைக்கடல் தீர்வு உறு தோணி
இளைப்பினை நீக்கும் இருவழி உண்டு
கிளைக்கும் தனக்கும் அக்கேடு இல் புகழோன்
விளைக்கும் தவம் அறம் மேல் துணை ஆமே.


திருமந்திரம்: 259
பற்றது வாய்நின்ற பற்றினைப் பார்மிசை
அற்றம் உரையான் அறநெறிக்கு அல்லது
உற்று உங்களால் ஒன்றும் ஈந்ததுவே துணை
மற்று அண்ணல் வைத்த வழிகொள்ளும் ஆறே.


திருமந்திரம்: 260
எட்டி பழுத்த இருங்கனி வீழ்ந்தன
ஒட்டிய நல்லறம் செய்யாதவர் செல்வம்
வட்டிகொண்டு ஈட்டியே மண்ணில் முகந்திடும்
பட்டிப் பதகர் பயன் அறியாரே.


திருமந்திரம்: 262
அறம் அறியார் அண்ணல் பாதம் நினையுந்
திறம் அறியார் சிவலோக நகர்க்குப்
புறம் அறியார் பலர் பொய்ம்மொழி கேட்டு
மறம் அறிவார் பகை மன்னி நின்றாரே.


திருமந்திரம்: 267
இன்பம் இடர் என்று இரண்டு உற வைத்தது
முன்பு அவர் செய்கையினாலே முடிந்தது
இன்பம் அது கண்டும் ஈகிலாப் பேதைகள்
அன்பு இலார் சிந்தை அறம் அறியாரே.


திருமந்திரம்: 273
ஆர்வம் உடையவர் காண்பார் அரன் தன்னை
ஈரம் உடையவர் காண்பார் இணை அடி
பாரம் உடையவர் காண்பார் பவந்தன்னைக்
கோர நெறி கொடு கொங்கு புக்காரே.


சிவவாக்கிய சித்தர்: 8
மண்ணும் நீ விண்ணும் நீ மறிகடல்கள் ஏழும் நீ
எண்ணும் நீ எழுத்தும் நீ இசைந்தபண் எழுத்தும் நீ
கண்ணும் நீ மணியும் நீ கண்ணுள் ஆடும் பாவை நீ
நண்ணும் நீ நீர்மை நின்றபாதம் நண்ணுமாறு அருளிடாய்.