திருக்குறள்:190 (தம் குற்றம் அறிவோருக்குத் தீங்கில்லை...)

அதிகாரம் : 19 புறங்கூறாமை திருக்குறள் : 190 தம் குற்றம் அறிவோருக்குத் தீங்கில்லை.... In English

ஏதிலார் குற்றம்போல் தம்குற்றம் காண்கிற்பின், தீதுஉண்டோ, மன்னும் உயிர்க்கு?

பொழிப்புரை :

மற்றையோர் குற்றத்தைக் காண்பதுபோல் தம் குற்றத்தைக் காணத்தெரிந்த பிறகு, தீது தான் உண்டோ, உயர்வுடைய உயிருக்கு?

விரிவுரை :

பிறர் குற்றம் காண்பதே போல் தம் குற்றம் காண்பவர் என்ற பிறகு தீதுதான் ஏதுமுண்டோ அத்தகைய உயர்வுறும் உன்னத உயிருக்கு? மனிதர்களின் பெரும் பிரச்சினையே அடுத்தவரின் குற்றத்தைப் பேசுவதுதான். அவர்கள் மாத்திரம் ஒவ்வொருவரும் தங்களது சொந்தக் குறைகளைக் காணத் தெளிந்து விட்டால், வேறு தீது என்பதுதான் உயிர்களுக்கு உண்டோ? இல்லை என்பதே இக்குறளின் கருத்து. தத்தமது குறைகளைக் காணத் தெரிந்த பிறகு மனிதர்கள் அவற்றைக் களைவதில் தான் கவனம் செலுத்துவார்கள். பிறர் குற்றம் காண அவகாசமும், வாய்ப்பும் இல்லாது போகும் என்பது ஒரு புறம் இருக்க, தமது குற்றங்களே இவ்வளவு இருக்கும் போழ்து பிறரைப் பற்றிக் கவலையோ, பிறரின் குறை பற்றிப் புறமோ எதற்குப் பேச வேண்டும் எனும் அறிவை அடைந்து நல் வழி நடப்பார்கள். தன்னை அறிந்து ஒழுகுவது என்பதும், ஆத்ம சுய பரிசோதனை செய்து கொள்வது என்பதும் இதைத்தான். ஒவ்வொருவரும் பிறரைப் பற்றிப் புறம் கூறுவதற்கு முன்பு, தான் குற்றமற்றவனா என்று ஒரு வினாடி சுய கேள்வி கேட்டுத் தெளிந்தால் கூட அப்பாவச் செயலை விட்டு விலக எண்ணம் வந்து விடும். பிறர் முதுகைக் காண்பது எளிது; தன் முதுகைக் காண்பது அரிது. எனவே எளிதென்று பிறன் முதுகின் பிறகு புறம் பேசினால், நமது முதுகின் பின்னர் பிறரும் பேசத்தானே செய்வார்கள்? தூற்றல்களைப் பேசுவதாலும் கேட்பதாலும் துன்பம் தானே மிகும்? எனவே நமது குற்றத்தை நாம் அறிந்து திருந்த முயல்வதே நமக்கும், பிறருக்கும், ஏன் உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களுக்கும் நல்லது.

குறிப்புரை :

பிறரின் குற்றம்போல் தம் குற்றம் அறியும் உயர்வுடைய உயிர்களுக்குத் தீங்கே இராது.

அருஞ்சொற் பொருள் :

ஏதிலார் - பிறர், அன்னியர், அயலார், பகைவர், பரத்தையர் மன்னும் - பேரளவில், பெரும்பான்மையாக, அதிக அளவில், பெருமளவில், மண்டி மன் - உயர்வு, பெருமை

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 1549 வழிசென்ற மாதவம் வைகின்ற போது பழிசெல்லும் வல்வினைப் பற்றறுத் தாங்கே வழிசெல்லும் வல்வினை யாம்திறம் விட்டிட் டுழிசெல்லில் உம்பர் தலைவன்முன் னாமே. திருமந்திரம்: 1560 சிவனவன் வைத்ததோர் தெய்வ நெறியிற் பவனவன் வைத்த பழிவழி நாடி இவனவன் என்ப தறியவல் லார்கட் கவனவ னங்குள தாங்கட னாமே. திருமந்திரம்: 2525 பதமுத்தி மூன்றும் பழுதென்று கைவிட் டிதமுற்ற பாச இருளைத் துரந்து மதமற் றெனதியான் மாற்றிவிட் டாங்கே திதமுற் றவர்கள் சிவசித்தர் தாமே. 14 திருமந்திரம்: 2526 சித்தர் சிவத்தைக் கண்டவர் சீருடன் சுத்தாசுக் தத்துடன் தோய்ந்துந்தோ யாதவர் முத்தரம் முத்திக்கு மூலத்தர் மூலத்துச் சத்தர் சதாசிவத் தன்மையர் தாமே. 15 மாணிக்க வாசகர். திருவாசகம். 6. நீத்தல் விண்ணப்பம்: (திருஉத்தரகோசமங்கையில் அருளியது- கட்டளைக் கலித்துறை) உழைதரு நோக்கியர் கொங்கைப் பலாப்பழத்து ஈயினொப்பாய் விழைதரு வேனை விடுதிகண்டாய் விடின் வேலைநஞ்சுண் மழைதரு கண்டன் குணமிலி மானிடன் தேய்மதியன் பழைதரு மாபரனேன்றென் றறைவன் பழிப்பினையே. 150 பழிப்பில்நின் பாதப் பழந்தொழும் பெய்தி விழப்பழித்து விழித்திருந் தேனை விடுதிகண்டாய் வெண்மணிப்பணிலம் கொழித்துமந்தார மந்தாகினி நுந்தும்பந் தப்பெருமை தழிச்சிறை நீரிற் பிறைக்கலஞ் சேர் தரு தாரவனே. 151 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 104. வெட்டெனப் பேசேல். 108. ஓரஞ் சொல்லேல். ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 79. மொழிவது மறுக்கின் அழிவது கருமம் 80. மோனம் என்பது ஞான வரம்பு பட்டினத்தார். பொது: அஞ்சக் கரமெனுங் கோடாலி கொண்டிருந்த ஐம்புலனாம் வஞ்சப் புலக்கட்டை வேர் அறவெட்டி வளங்கள் செய்து விஞ்சத் திருத்திச் சதாசிவம் என்கின்ற வித்தையிட்டுப் புஞ்சக் களை பறித்தேன் வளர்த்தேன் சிவ போகத்தையே! 46 ஆங்காரப் பொக்கிசம்; கோபக் களஞ்சியம்; ஆணவத்தால் நீங்கா அரண்மனை; பொய்வைத்த கூடம்; விண் நீடிவளர் தேங்கார் பெருமதில் காமவிலாசம் இத்தேகம் கந்தல்; பாங்காய் உனைப்பணிந்து எப்படி ஞானம் பலிப்பதுவே! 55 ஆவி யொடு காயம் அழிந்தாலும் மேதினியில் பாவி யென்று நாமம் படையாதே! மேவியசீர் வித்தாரமும் கடம்பும் வேண்டா மடநெஞ்சே! செத்தாரைப் போலே திரி. 7

***

In English:

Chapter : 19 Non-Slandering Thirukkural : 190 No afflictions to the self defects detection... In Tamil

EthilAr kuRRampOl thamkuRRam kANkiRpin, thIthu uNdO, mannum uyirkku?

Meaning :

Will there be any afflictions to those noble souls that which can scan the defects of the self similar to the finding of faults with others?

Explanation :

Similar to finding faults with others for those noble souls which detect their own defects, will there be any afflictions there after? The biggest problem of human beings is to slander about others faults. If each one learns to detect self defects, will there be any other afflictions to living things? There won’t be. This is the implied meaning here in this Kural. Once after knowing to find their own faults people will only attempt to resolve them. Besides that they will not have any more opportunity or time left with them to find faults with others, they will also realize the irony that when so much faults are within themselves why would they have to worry or complain or slander about others defects and hence they will behave properly with good virtue of non slandering. This is also known as the 'Self realization' or 'Self inquiry' or knowing one thy self and behaving. Each one when questions the self just a second before attempting to slander on another whether himself is free from defects, he would get the idea to stop it instantly the sin of slandering. It is very easy to see the back of others and difficult to see one's own. Therefore, if one attempt to slander on back of another thinking it as easy, won't others slander on his back? By listening and slandering disgraces only the agonies grow. Therefore it is only better to find fault on the self and to correct it for the benefit of one and others and why even for all the living beings of the world.

Message :

Like finding faults with others the noble souls which can detect their own defects will never get agonies.

***

திருக்குறள்: 122 (உயிரின் உயரிய ஆக்கமே அடக்கம்...)

அதிகாரம் : 13 அடக்கமுடைமை திருக்குறள் : 122 உயிரின் உயரிய ஆக்கமே அடக்கம்... In English

காக்க, பொருளா அடக்கத்தை-ஆக்கம் அதனின் ஊங்கு இல்லை, உயிர்க்கு.

பொழிப்புரை :

காக்க அரும் பொருளாக அடக்கத்தை; ஆக்கம் அதனினும் உயர்ந்தது இல்லை [மனிதர்] உயிருக்கு.

விரிவுரை :

ஒருவர் அடக்கத்தை அரும் பொருட் செல்வமாகக் காக்கவேண்டும். உயிருக்கு அதனினும் உயர்ந்த, மேம்பட்ட ஆக்கம் வேறு ஏதும் இல்லை. ஒருவர் ஓம்பும் அடக்கமே அவரது உயிருக்கு உயரிய செல்வம் ஆகும். எனவே அதைப் போற்றிப் பாதுகாத்து ஒழுகுதல் வேண்டும். உயிரே போலும் முக்கியக் குணமென்பதை, உயிருக்கே ஒருவர் தரும் உயர்வுமிக்க ஆக்கமாய் ஆக்கிவிடுகின்றார் வள்ளுவர். மனிதரின் ஆக்கங்கள் புலன் உணர்வுகளுக்கே என்பதையும் மீறி, அடக்கம் எனும் ஆக்கம் உயிருக்கே உரியதாய் கொள்ளுவதாலும், அதிலும் உயரிய ஆக்கமாய்க் குறிப்பதாலும் அதற்குத் தரப்படும் முக்கியத்தை உணரவும். மானம், புகழ் போன்றவை மனிதர்தம் உயிருக்கு உணர்த்தப்படும் நற்குணங்களாகும். ஆக அதனிலும் அடக்கமே மேம்பட்ட ஆக்கம் எனும் சிறப்புப் பெறுகின்றது என்பதே உணரவேண்டிய பொருள். தன் அடக்கம் எனும் மனத் திடத் திறத்தாலேதான் ஒருவரின் மற்றைய குண நலன்கள் அமையப் பெறுகின்றன என்பதாலேயே இதற்கு இத்தகைய முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பது ஈண்டு பெறத்தக்கது. எனவே அத்தகைய மேம்பட்ட அடக்கமெனும் ஆக்கத்தை வழுவாது ஒழுகிக் காத்தல் வேண்டும் என்பது முதற் குறிப்பு. பின்பாதி அவ்வடக்கம் உயிருனும் மேன்மையானது என்பது முக்கியத்துவத்தைக் காட்டப் பயன்படுத்திய ஒப்பீட்டுக் குறிப்பு.

குறிப்புரை :

அடக்கத்தைக் காட்டிலும் உயர்வான செல்வம் உயிருக்கு ஒன்றில்லை, எனவே அதைப் பேணிக் காக்கவும்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

ஊங்கு - உயர்ந்தது, மேம்பட்டது, சிறந்தது

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 666. ஒடுங்கி ஒருங்கி யுணர்ந்தங் கிருக்கில் மடங்கி அடங்கிடும் வாயு வதனுள் மடங்கி மடங்கிடு மன்னுயி ருள்ளே நடங்கொண்ட .(1). கூத்தனும் நாடுகின் றானே .(1). கூத்தனை நாடுகின் றேனே திருமந்திரம்: 748. முறைமுறை யாய்ந்து முயன்றில ராகில் இறையிறை யார்க்கும் இருக்க அரிது மறையது காரண மற்றொன்று மில்லை பறையறை யாது பணிந்து முடியே திருமந்திரம்: 799. கட்டக் கழன்று கீழ்நான்று வீழாமல் அட்டத்தைக் கட்டி அடுப்பை அணைகோலி விட்டத்தைப் பூட்டி மேற்பையைத் தாட்கோத்து நட்ட மிருக்க நமனில்லை தானே திருமந்திரம்: 1061. நின்றவள் நேரிழை நீள்கலை யோடுற என்றன் அகம்படிந்து ஏழுல கும்தொழ மன்றது ஒன்றி மனோன்மனி மங்கலி ஒன்றெனொடு ஒன்றிநின்று ஒத்துஅடைத்தாளே. திருமந்திரம்: 1062. ஒத்தடங் குங்கம லத்திடை ஆயிழை அத்தகை செய்கின்ற ஆய பெரும்பதி மத்தடை கின்ற மனோன்மனி மங்கலி சித்தடைக் கும்வழி தேர்ந்துண ரார்களே. திருமந்திரம்: 1103. தையல் நல் லாளைத் தவத்தின் தலைவியை மையலை நோக்கும் மனோன்மணி மங்கையைப் பையநின் றேத்திப் பணிமின் பணிந்தபின் வெய்ய பவம்இனி மேவகி லாவே. திருமந்திரம்: 1108 உபாயம் அளிக்கும் ஒருத்தியென் உள்ளத்து அபாயம் அறக்கெடுத்து அன்பு விளைத்துச் சுவாவை விளக்கும் சுழியாகத் துள்ளே அவாவை அடக்கிவைத்து அஞ்சல்என் றாளே. திருமந்திரம்: 2041 போற்றிசைத் துப்புனி தன்திரு மேனியைப் போற்றிசெய் மீட்டே புலன்ஐந்தும் புத்தியால் நாற்றிசைக் கும்பின்னை யாருக்கும் நாதனை ஊற்றுக உள்ளத்து ஒருங்கலும் ஆமே. திருமந்திரம்: 2042 தரிக்கின்ற நெஞ்சம் சகளத்தின் உள்ளே அரிக்கின்ற ஐவரை யாரும் உணரார் சிரிக்கின்ற வாறு சிலபல பேசில் வரிக்கின்ற மைசூழ் வரையது வாமே. திருமந்திரம்: 2043 கைவிட லாவது ஒன்று இல்லை கருத்தினுள் எய்தி அவனை இசையினால் ஏத்துமின் ஐவருடைய அவாவினில் தோன்றிய பொய்வ ருடைய புலன்களும் ஐந்தே. திருமந்திரம்: 2055 தானே எனநின்ற சற்குரு சந்நிதி தானே எனநின்ற தன்மை வெளிப்படில் தானே தனைப்பெற வேண்டும் சதுர்பெற ஊனே எனநினைந்து ஓர்ந்துகொள் உன்னிலே. திருமந்திரம்: 2057 குருஎன் பவனே வேதாக மங்கூறும் பரஇன்ப னாகிச் சிவயோகம் பாவித்து ஒருசிந்தை யின்றி உயிர்பாசம் நீக்கி வருநல் குரவன்பால் வைக்கலும் ஆமே. மாணிக்கவாசகர். திருவாசகம்: 7. திருவெம்பாவை: முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே பின்னைப் புதுமைக்கும் போத்தும் அப் பெற்றியனே உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றவுன் சீரடியோம் உன்னடியார் தாள்பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம் அன்னவரே எம்கணவர் ஆவர் அவர்உகந்து சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணி செய்தோம் இன்ன வகையே எமக்கு எம்கோன் நல்குதியேல் என்ன குறையும் இலோம்ஏலார் எம்பாவாய். 163 பட்டினத்தார்: அட்டாங்க யோகமும் ஆதாரம் ஆறும் அவத்தை ஐந்தும் விட்டேறிப் போன வெளிதனிலே வியப்பொன்று கண்டேன் வட்டாகிச் செம்மதிப் பாலூறல் உண்டு மகிழ்ந் திருக்க எட்டாத பேரின்பம் என்னை விழுங்கி யிருக்கின்றதே. (25) சிவவாக்கியர்: அழுக்கறத் தினங்குளித்து அழுக்கறாத மாந்தரே அழுக்கிருந்த அவ்விடம் அழுக்கிலொதது எவ்விடம் அழுக்கிருந்த அவ்விடத்து அழுக்கறுக்க வல்லிரேல் அழுக்கிலாத சோதியோடு அணுகி வாழலாகுமே. (209) ஔவையார். ஆத்திச்சூடி: 55. தக்கோன் எனத் திரி. ஔவையார். கொன்றைவேந்தன்: 17. கீழோர் ஆயினும் தாழ உரை ஔவையார். மூதுரை: அட்டாலும் பால் சுவையில் குன்றா(து) அளவளவாய் நட்டாலும் நண்பல்லார் நண்பல்லர் கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே; சங்கு சுட்டாலும் வெண்மை தரும். 4

***

In English:

Chapter : 13 Self-Control Thirukkural : 122 Soul's greater wealth, the self-control... In Tamil

kAkka, poruLA adakkaththai-Akkam athanin Ungu illai, uyirkku.

Meaning :

Safeguard the self-control as an invaluable asset; No greater wealth than this is for the soul.

Explanation :

One should preserve the self-control as a precious wealth. There cannot be any greater accomplishment than that for the soul. One's sustained self-control alone is the highest wealth of the soul. Therefore one should protect and preserve it. It is an important trait which is as good as his life; hence Valluvar makes it as the greatest achievement a soul can get. Men's creations or accomplishments are not only for the senses but also meant for the soul and that too as the highest of achievements are mentioned only to specify and to understand its importance. Dignity, fame and such good human attributes are meant for their soul. But even among such attributes, self-control is of the greatest importances is notable here. All the traits and qualities of a person depend by his capacity of self-control; that is why such an importance is given to the same is easily understandable. Therefore safe-guard such precious self-control and preserve without fail is the first part of the kural. And the rest of it is a comparative statement that self-control is such a greater trait for the soul is to speak about its highest importance.

Message :

No greater wealth than the self-control for the soul, therefore foster and protect the same.

***

திருக்குறள்: 31

அதிகாரம்

:

4

அறன் வலியுறுத்தல்

திருக்குறள்

:

31

சிறப்பு ஈனும்; செல்வமும் ஈனும்; அறத்தின் ஊஉங்கு
ஆக்கம் எவனோ, உயிர்க்கு?

பொழிப்புரை (Meaning) :
சிறப்பைத் தரும்; செல்வத்தையும் தரும்; அறத்தை மீறிய ஆக்கம் எதுவோ, உயிர்கட்கு?

சிறப்பையும், செல்வத்தையும் பெற்றுத் தரும் அறத்தை விஞ்சிய ஆக்கம் மனித உயிர்களுக்கு வேறு ஏது? அதுவே.

விரிவுரை (Explanation) :
சிறப்பு என்பது மங்காப் புகழ் மட்டும் அல்ல, அது முக்தியை, வீடு பேற்றைக் குறிக்கும். அதாவது அறமானது இம்மையில் செல்வத்தையும், மறுமையில் வீடு பேற்றான முக்தியையும் பெற்றுத் தரும் செயல்பாடு. எனவே, மனித உயிர்கட்கு, அந்த அறத்தினை விஞ்சி இலாபம் தரும் செயல்பாடு வேறு யாது?

அறம் எனும் வழி முக்தியையும், செல்வத்தையும் பெற்றுத்தரும் எனும் அறிவு மாத்திரம் போதாது. அதைக் கடைப்பிடித்து ஒழுகினால் மாத்திரமே கிட்டும் என்பதே, ஆக்கம் என்று சொல்ல விளைந்ததின் உட்பொருள்.

மேலும், அற வழியைப் பேணுவதே உயிர்கட்கு ஆக்கம், அறமற்ற தீய வழிகள் நாசத்தை விளைவிக்கும் என்பதும் நுண்பொருள்.

குறிப்புரை (Message) :
அறமே மங்காப் புகழையும், முக்தியையும், செல்வத்தையும் ஒருங்கே தரவல்ல ஒழுங்கு.

அருஞ்சொற் பொருள் (Synonyms) :
ஈனும் - பெற்றுத் தரும்
ஊங்கு - விஞ்சிய, மீறிய, தாண்டிய
ஆக்கம் - செயல்பாடு, தொழில், ஒழுகுதல்.

ஒப்புரை (References) :

ஔவையார். நல்வழி: 21
நீரு நிழலு நிலம்பொதியும் நெற்கட்டும்
பேரும் புகழும் பெருவாழ்வும் - ஊரும்
வருந்திருவும் வாழ்நாளும் வஞ்சமில்லார்க்கு என்றுந்
தருஞ்சிவந்த தாமையாள் தான்.

ஔவையார். நல்வழி: 37
வினைப்பயனை வெல்வதற்கு வேதம் முதலாம்
அனைத்தாய நூலகத்தும் இல்லை-நினைப்பதெனக்
கண்ணுறுவது அல்லால் கவலைப்படேல் நெஞ்சேமெய்
விண்ணுறுவார்க் கில்லை விதி.

பட்டினத்தார். பொது: 24
விட்டேன் உலகம்; விரும்பேன் இருவினை; வீணருடன்
கிட்டேன்; அவர் உரை கேட்டும் இரேன்; மெய் கெடாத நிலை
தொட்டேன்; சுகதுக்கம் அற்றுவிட்டேன்; தொல்லை நான் மறைக்கும்
எட்டேன் எனும்பரம் என்னிடத்தே வந்து இங்கு எய்தியதே!

திருமந்திரம்: 2506
முத்திக்கு வித்து முதல்வன்தன் ஞானமே
பத்திக்கு வித்துப் பணிந்துற்றப் பற்றலே
சித்திக்கு வித்துச் சிவபரம் தானாதல்
சத்திக்கு வித்துத் தனதுப சாந்தமே.

***