திருக்குறள்:173 (வேட்கை தருவது சிற்றின்பமே...)

அதிகாரம் : 18 வெஃகாமை திருக்குறள் : 173 வேட்கை தருவது சிற்றின்பமே... In English

சிற்றின்பம் வெஃகி, அறன் அல்ல செய்யாரே மற்று இன்பம் வேண்டுபவர்.

பொழிப்புரை :

[நிலையற்ற] சிற்றின்பமாகிய பிறர் பொருள்மேல் வேட்கையைக் கொண்டு அறன் அற்றதைச் செய்யாரே; [அற நெறியால் வரும் வீடு பேறு எனும்] பேரின்பத்தை வேண்டி நிற்போர்.

விரிவுரை :

அறநெறியால் வரும் வீடு பேறு எனும் பேரின்பத்தை விரும்புவோர், நிலையற்ற சிற்றின்பமாகிய பிறன் பொருளை விரும்பி அறனல்லாதவற்றைச் செய்யார். பிறன் பொருளை அபகரித்துக் கிட்டும் இன்பம் நிலையற்ற சிற்றின்பம் ஆகும். பேரின்பம் வேண்டும் எனும் உயர்ந்த எண்ணம் கொண்ட நல்லறத்தோர் இத்தகைய சிற்றின்பத்தின் பால் ஆட்பட்டு அறமற்றதைச் செய்யார். பிறன் பொருளைக் கவருவதால் வரும் நிலையற்ற சிற்றின்பமானது நல் அறமும் அல்ல என்பது உட்பொருள். அச் சிற்றின்ப மோகம் மேலும் அறம் அற்ற செயல்களைத்தான் தூண்டி விடும். ஒழுக்கமற்றோர் அத்தகைய சிற்றின்ப மாயைகளால் அறம் அற்றவற்றைச் செய்து கொண்டு, இடைவிடாத துன்பத்திலேயே உழண்டு கொண்டு இருப்பார்கள். தமது தொடர் துன்பங்களுக்கு மூல காரணம் பிறன் பொருள்மேல் கொண்ட ஆசை என்பதை அறியாமல் நிலையற்ற சிற்றின்பத்தை மீண்டும் மீண்டும் தொடர்வதால் அதை நீடிக்கச் செய்யலாம் எனும் அறிவீனம் கொண்டு தொடர்ந்து பாவச் செயல்களைச் செய்து கொண்டு இருப்பார்கள். அபகரித்த பொருளால் வரும் இன்பம் எவ்வளவு காலத்திற்கு வரும்? தீதால் சம்பாரித்த பொருள்களால் நிலையான நிம்மதியைக் கொடுக்குமா? அதால் நன்மைதான் விளையுமா? அப்பொருள் அழிவதோடு மட்டுமல்லாது தம் வசம் இருக்கும் நல்ல பொருட்களும் சேர்ந்து கெடும் அன்றில் தமக்கும் வல்லவனால் அனைத்தும் அபகரிக்கப்பட்டு விடும். அடுத்தவன் வயிற்றில் அடித்துப் பெறும் இன்பம் அடுக்குமா? ஏமாற்றிப் பெறும் இன்பம் நீடிக்காது பிறகு பெரிய ஏமாற்றத்தை அள்ளித் தரும். மோசத்தால் வரும் இலாபம் நாசத்திற்கு முதலீடு. நியாயமாகச் சேர்த்தவை, சம்பாரித்தவையே நிம்மதியையும், நீடித்த இன்பத்தையும் தர வல்லவை. அறத்தின் வழி வந்தவை குற்றமற்றவை. எனவே அவை தேவையற்ற மன சஞ்சலங்களை உண்டாக்காது ஒருவரை முன்னேற்றங்களை நோக்கி முன்னெடுத்துச் செல்லும். எனவே பிறர் பொருள் மேல் கொள்ளும் வேட்கை, பிறரை இம்சித்துத் தீதான வழியில் வருகின்ற சிற்றின்பமே. உயரிய நோக்கமாகிய பேரின்பத்தை எண்ணிப் பயணிப்போர் நிச்சயமாக இச் சிற்றின்பத்தை விரும்பி அறம் அற்றதைச் செய்வாரோ?

குறிப்புரை :

பேரின்பம் வேண்டுவோர் நிலையற்ற சிற்றின்பமாகிய பிறன் பொருள் வேட்கையை விரும்பார்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

சிற்றின்பம் - சிறிய இன்பம், நிலையற்ற மகிழ்ச்சி.

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 229. வேதாந்தங் கேட்க விரும்பிய வேதியர் வேதாந்தங் கேட்டுந்தம் வேட்கை ஒழிந்திலர் வேதாந்த மாவது வேட்கை ஒழிந்திடம் வேதாந்தங் கேட்டவர் வேட்கை விட்டாரே. திருமந்திரம்: 250. ஆர்க்கும் இடுமின் அவா஢வர் என்னன்மின் பார்த்திருந்து உண்மின் பழம்பொருள் போற்றன்மின் வேட்கை உடையீர் விரைந்தொல்லை உண்ணன்மின் காக்கை கரைந்துண்ணும் காலம் அறிமினே. மாணிக்கவாசகர். திருவாசகம். 1. சிவபுராணம் : போற்றிப் புகழ்ந்திருந்து பொய்கெட்டு மெய் ஆனார் மீட்டு இங்கு வந்து வினைப்பிறவி சாராமே கள்ளப் புலக்குரம்பைக் கட்டு அழிக்க வல்லானே நள் இருளில் நட்டம் பயின்று ஆடும் நாதனே தில்லை உள் கூத்தனே தென்பாண்டி நாட்டானே 90 அல்லல் பிறவி அறுப்பானே ஓ என்று சொல்லற்கு அரியானைச் சொல்லித் திருவடிக்கீழ் சொல்லிய பாட்டின் பொருள் உணர்ந்து சொல்லுவார் செல்வர் சிவபுரத்தின் உள்ளார் சிவன் அடிக்கீழ்ப் பல்லோரும் ஏத்தப் பணிந்து. 95 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 48. சூது விரும்பேல். 57. தீவினை யகற்று. ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 68. பொல்லாங்கு என்பது எல்லாம் தவிர் ஔவையார். நல்வழி: ஈட்டும் பொருள் முயற்சி எண்ணிறந்த ஆயினும் ஊழ் கூட்டும்படி அன்றிக் கூடாவாம் - தேட்டம் மரியாதை காணும் மகிதலத்தீர் கேண்மின் தரியாது காணும் தனம். 8 ஔவையார். மூதுரை: ஆழ அமுக்கி முகக்கினும் ஆழ்கடல் நீர் நாழி முகவாது நானாழி - தோழி நிதியும் கணவனும் நேர் படினும் தம்தம் விதியின் பயனே பயன். 19

***

In English:

Chapter : 18 Non-Covetousness Thirukkural : 173 Covetousness gets only petty pleasure... In Tamil

siRRinpam veHki, aRan alla seyyArE maRRu inbam vENdubavar.

Meaning :

Those who wish the higher bliss will not aspire for petty pleasures of covetous and do any ill things on its behalf.

Explanation :

Those who desire the bliss of liberation will not wish the trifling pleasures from covetous and its ill deeds. The pleasure coming out of covetous act is trivial. Those wise who wish to gain the high immortal bliss of liberation will not be scapegoat for such petty joys and thus will not do any immoral evil acts. The implicit meaning is that the pleasure of covetous act is not of the good virtue. That desire of petty pleasure will motivate only to do all evil things. By the illusion of those trivial joys the undisciplined will continue to do the ill deeds and will remain ever deep in the afflictions surrounding them. Ignorant about the root cause for their continuous agony is that the covetousness, they fall into wrong thesis that continuing the small and petty pleasure is the way to get longtime happiness and thus they get engulfed over and over on to ill doings. How long the pleasure of covetous acts will last? Will the properties acquired through wrong doings give permanent peace? Will it do any good? Not only such properties gets destroyed but also the prior owned properties will also go ruined or otherwise get deceived by someone stronger than the self. Will it be of any good, the pleasure of cheating livelihood of others? Pleasure obtained through deceiving will not stay longer but only will leave the self a greater deceit later. The profit of cheating is nothing but the investment for total destruction. Only those earned through good virtues and justice can give peace and longer happiness. That which comes out of good virtues is not offensive. Therefore that would only lead one to progressive path without creating any mental perturbation. The covetousness gives only the pleasure that comes from torturing others through bad acts. Therefore will they ever do the non virtuous act that those who aim for the high bliss of liberation?

Message :

Those who desire the higher bliss will not aspire for trivial joys of covetous acts.

***

திருக்குறள்:172 (நாணுவோர் செய்யார் பழிக்கும் செயல்...)

அதிகாரம் : 18 வெஃகாமை திருக்குறள் : 172 நாணுவோர் செய்யார் பழிக்கும் செயல்... In English

படு பயன் வெஃகி, பழிப்படுவ செய்யார் நடுவு அன்மை நாணுபவர்.

பொழிப்புரை :

[பிறர் பொருளை அபகரிப்பதால் கிட்டும்] அதிகப் பயனை ஆசைப்பட்டு பழிதரும் செயலைச் செய்யார்; நடுவுநிலைமை அல்லாதவற்றிற்கு நாணுகின்றவர்.

விரிவுரை :

நடுவுநிலைமை அல்லாதவற்றிற்கு நாணுகின்றவர், பிறர் பொருளைக் கவருவதால் வரும் மிகுதியான பயனை விரும்பி பழிதரும் இழி செயல்களைச் செய்யார். பிறர் பொருளைக் கைக் கொள்வதால் கிட்டும் பயன் அதீதமானது, ஒப்பற்றது எனும் நிலையிலும் கூட அஃது பழி தரும் இழிச் செயலென, நடுநிலை அல்லாதவற்றில் நாணம் கொள்ளுவோர் செய்யார் என்பது பொருள். ஏழை, எளியவர், வறியவர், தன்னிலும் வலிமை குன்றியோரின் பொருளை அபகரிப்பது எளிது. அதிலும் அவரது உடைமையின் பயன் மிகச் சிறந்தது எனும் நிலையில் அதைக் கைக் கொள்ளவே அறமற்றோர் விரும்புவர். அத்தகைய நிலைமை மிகச் சுலபம் எனினும் நல்லறத்தின் பால் இருப்போர், நடுநிலைமை தவறாத பண்பாளர்கள், அநீதிக்கு வெட்கப்படும் நல் இதயத்தோர், அத்தகைய பழிதரும் பாவச் செயல்களை ஒருபோதும் செய்யார். கொள்ளை அடித்து, வஞ்சித்து, ஏமாற்றி, அபகரிக்கும் பெறும் பயனைக் காட்டிலும், அதால் விளைகின்ற பழியும், பாவமும் மிகவும் தீங்கானது என்பது உட்பொருள். மேலும் அவ்வாறு பிறர் பொருளை அபரகரிக்கும் செயல் அறமற்றது, நடுநிலை அல்லாத செயல் என்பதும் தெளிவு. விலையற்றுக் கிட்டும் பொருட்களின் மீது எப்போதும் வேட்கை கொள்ளாமை நன்று. அதுவே நல் ஒழுக்கம். இனாம் என்பவை எதிர்பார்ப்புக்களைக் கொண்டிருக்கும். அன்போடு வரும் பரிசில்களைத் தவிர்ப்பது கூட பல சமயங்களில் நன்மை பயக்கும். ஆதலின் பிறர் பொருளை அபகரித்துக் கவருதல் என்பது நிச்சயம் நியாயத்திற்கு எதிரானது, தீராப் பழியையும், நீங்காத பாவத்தையும் தருவது. எனவே அஃது நல் அறத்தோர் கைக்கொள்ளும் செயலும் அல்ல. எனவே நாம் நல்லறத்தைப் பேணுவோராக, பிறர் பொருளை அபகரிக்கும் அநியாயச் செயல்களைச் செய்யாதவராக இருப்போம்.

குறிப்புரை :

பிறர் பொருளை வேட்கையுற்று அபகரிப்பதால் விஞ்சிய பயனே கிட்டினும் அஃது பழிதரும் நேர்மையற்ற செயலாகும்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

படு - சிக்கு, அகப்படு, அழி, இற, மறை, காய், சாய், வருந்து, தொங்கு, புதைபடு, வினைப்படுத்தும், அதிகமான, மிகுதியான, விஞ்சிய, பெரிய, அதிக அளவிலான அன்மை - அல்லாமை, தீமை

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 181. பாலன் இளையன் விருத்தன் எனநின்ற காலங் கழிவன கண்டும் அறிகிலார் ஞாலம்கடந்து அண்டம் ஊடறுத் தான்அடி மேலுங் கிடந்து விரும்புவன் நானே. திருமந்திரம்: 220. பெருஞ்செல்வம் கேடென்று முன்னே படைத்த வருஞ்செல்வம் தந்த தலைவனை நாடும் வருஞ்செல்வதது இன்பம் வரஇருந் தெண்ணி அருஞ்செல்வத்து ஆகுதி வேட்கநின் றாரே. மாணிக்கவாசகர். திருவாசகம். 1. சிவபுராணம் : நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண் உணர்வே போக்கும் வரவும் புணர்வும் இலாப் புண்ணியனே காக்கும் என் காவலனே காண்பரிய பேர் ஒளியே ஆற்றின்ப வெள்ளமே அத்தா மிக்காய் நின்ற தோற்றச் சுடர் ஒளியாய்ச் சொல்லாத நுண் உணர்வாய் 80 மாற்றமாம் வையகத்தின் வெவ்வேறே வந்து அறிவாம் தேற்றனே தேற்றத் தெளிவே என் சிந்தனை உள் ஊற்றான உண்ணார் அமுதே உடையானே வேற்று விகார விடக்கு உடம்பின் உள்கிடப்ப ஆற்றேன் எம் ஐயா அரனே ஓ என்று என்று 85 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 72. நேர்பட வொழுகு. 73. நைவினை நணுகேல். ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 59. பண்ணிய பயிரில் புண்ணியம் தெரியும் 63. புலையும் கொலையும் களவும் தவிர் ஔவையார். நல்வழி: எல்லாப் படியாலும் எண்ணினால் இவ்வுடம்பு பொல்லாப் புழுமலி நோய்ப் புன்குரம்பை - நல்லார் அறிந்திருப்பார் ஆதலினால் ஆம் கமல நீர் போல் பிரிந்திருப்பர் பேசார் பிறர்க்கு. 7 ஔவையார். மூதுரை: நஞ்சு உடைமை தான் அறிந்து நாகம் கரந்து உறையும் அஞ்சாப் புறம் கிடக்கும் நீர்ப் பாம்பு - நெஞ்சில் கரவுடையார் தம்மைக் கரப்பர் கரவார் கரவிலா நெஞ்சத் தவர். 25

***

In English:

Chapter : 18 Non-Covetousness Thirukkural : 172 Ashamed of injustice will not do disgrace acts... In Tamil

padu payan veHki, pazhippaduva seyyAr naduvu anmai nANubavar.

Meaning :

Those who feel ashamed for unjustifiable acts will refrain from the coveting acts afraid of the despise it brings despite whatever enormous gain it might be.

Explanation :

Those who have shame for unjustifiable acts will never do the coveting acts afraid for the disgrace it would fetch even though it might be extremely profitable. Though seizing of others property benefits greater or incomparable usage, those who are ashamed of unjustifiable deeds, will not execute it scaring the disgrace it would bring in later is the meaning here. It is easy to acquire the properties of the poor and destitute and from the weaker people. Especially when their property usage is enormous, generally everybody will be interested to take it over. However, though it is very simple to do so, the people of just and good virtues, those brave hearted who feel ashamed for unjustifiable acts, will never do such disgraceful acts. The implicit meaning is that than the greater usage of the acquired properties through stealing, deceiving or cheating, the ill and disgrace that brings is more severe. Also such acquisitions are more clearly unjustifiable and non virtuous acts. It is better to keep no desire at all on the things which come with no cost. Indeed that is the good virtue. All freebies will have expectation strings attached. Many-a- times even avoiding the loving gifts too would be more beneficial. Therefore covetously seizing and acquiring others property is certainly against the virtues and justice and that would bring endless disgrace and never dying sins. Hence it is not the method or deeds adopted by the wise of good virtues. So, let us be the follower of good virtues and not the doers of unjustifiable covetous acts.

Message :

Though covetous seizing however extreme beneficial, it is disgraceful, immoral and unethical act.

***

திருக்குறள்:171 (அபகரிக்கும் ஆசை நாசம் தரும்...)

அதிகாரம் : 18 வெஃகாமை திருக்குறள் : 171 அபகரிக்கும் ஆசை நாசம் தரும்... In English

நடுவு இன்றி நன் பொருள் வெஃகின், குடி பொன்றி, குற்றமும் ஆங்கே தரும்.

பொழிப்புரை :

நடுநிலைமை அற்று [நியாயமில்லாதே தனக்கு உரிமை இல்லாத பிறரின்] நல்ல பொருளை விரும்பினால், அவனது குடியை அழித்து, குற்றத்தையும் ஆங்கே கொடுக்கும்.

விரிவுரை :

தனக்கு உரிமையற்ற பிறரின் நல்ல பொருளை நியாயமில்லாதே தான் விரும்பினால், அஃது தனது குடியைக் கெடுத்து, குற்றத்தையும் ஆங்கே விளைவித்து விடும். நல்ல பொருள் என்பது பிறரின் நியாயமான உரிமைக்குரிய பொருள் என்பதாகும். பிறருக்கு உரிமையான நல்ல பொருளை விரும்புவது என்பது மறுமைத் தீமையை உண்டாக்கக் கூடிய தீவினைக் குற்றம். அநியாயாமான அபகரிப்பு ஆசை என்பது குடும்ப நாசத்தையே உண்டாக்கும். ஒருவருக்குரிய நற்பொருள் என்பது நியாயமான அறவழிகளில் அவர் ஈட்டியதாகவோ அன்றில் பரம்பரையாகவோ வந்திருக்கக் கூடும். அதை அபகரிக்க எண்ணுகின்ற எண்ணமே பாவச் செயல் ஆகும். எனவே அஃது அவ்வாறு விரும்பியவனின் குடும்பத்தையே அழித்து, அவனுக்குரிய வீடு பேறு கொடுக்கும் நல்வழியை அடைக்கும் குற்றத்தை நல்கி விடும். பொறாமை போன்றே, பேராசையும் மனதுக்குள் புகுந்து விட்டால் எண்ணங்களை அழித்து இன்னலை அள்ளி வழங்கும். கெட்ட எண்ணங்களை உற்பத்தி செய்து முன்னேற்றத்தைக் கெடுத்து, ஆவல் மேம்பட்ட பொருள் மீதே எல்லா நேரத்திலும் இலயிக்க வைத்துவிடும். அதால் பிறகென்ன கவனக் குறைவு, வேலை இழப்பு, வாய்பு இழப்பு, பொருள் இழப்பு, தொடர் துன்பம், கோபம், பிரிவு, பிழவு என்று குடும்ப நலன் அழிந்து, இவற்றால் மேலும் குற்றங்களை உண்டு செய்து மொத்த நாசத்தை உண்டாக்கி விடும். தீராத ஆவல் கொள்ளுகின்ற ஆன்மா சாந்தி அடைவதில்லை என்கிறார்கள். எனவேதான் அவை மீண்டும் பிறவி பெறுகின்றன என்று சொல்கிறார்கள். ஆதலினால் பிறர் பொருள் மீது ஆசையோ, அபகரிப்பு ஆசையோ, பேராசையோ கொள்ளாது இருத்தலே நன்மை மற்றும் நல் ஒழுக்கம்.

குறிப்புரை :

பிறரின் நற் பொருளை அபகரித்தல் குல நாசத்தையும், குற்றத்தையும் தோற்றுவிக்கும்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

வெஃகுதல் - மிகுதியாக விரும்புதல், அதி ஆசை, பேராசை, இச்சை, பிறர் பொருளை விரும்புதல் பொன்று - கெடு, அழி, இற, பிழைபடு, தவறு

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 56. பாட்டும் ஒலியும் பரக்கும் கணிகையர் ஆட்டும் அறாத அவனியில் மாட்டாதார் வேட்டு விருப்பார் விரதமில் லாதவர் ஈட்டும் இடஞ்சென்று இகலல்உற் றாரே. திருமந்திரம்: 175. வேட்கை மிகுத்தது மெய்கொள்வார் இங்கிலை பூட்டுந் தறியொன்று போம்வழி ஒன்பது நாட்டிய தாய்தமர் வந்து வணங்கிப்பின் காட்டிக் கொடுத்தவர் கைவிட்ட வாறே. திருமந்திரம்: 180. விரும்புவர் முன்என்னை மெல்லியன் மாதர் கரும்பு தகர்த்துக் கடைக்கொண்ட நீர்போல் அரும்பொத்த மென்முலை ஆயிழை யார்க்கும் கரும்பொத்துக் காஞ்சிரங் காயுமொத் தேனே. மாணிக்கவாசகர். திருவாசகம். 1. சிவபுராணம் : பேராது நின்ற பெருங்கருணைப் போராறே ஆரா அமுதே அளவிலாப் பெம்மானே ஓராதார் உள்ளத்து ஒளிக்கும் ஒளியானே நீராய் உருக்கி என் ஆருயிராய் நின்றானே இன்பமும் துன்பமும் இல்லானே உள்ளானே 70 அன்பருக்கு அன்பனே யாவையுமாய் இல்லையுமாய் சோதியனே துன்னிருளே தோன்றாப் பெருமையனே ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே ஈர்த்து என்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே கூர்த்த மெய் ஞானத்தால் கொண்டு உணர்வார் தம்கருத்தில் 75 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 35. கீழ்மை யகற்று. 36. குணமது கைவிடேல். ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 57. நொய்யவர் என்பவர் வெய்யவர் ஆவர் ஔவையார். நல்வழி: வருந்தி அழைத்தாலும் வாராத வாரா பொருந்துவன போமின் என்றால் போகா - இருந்து ஏங்கி நெஞ்சம் புண்ணாக நெடுந்தூரம் தாம் நினைத்து துஞ்சுவதே மாந்தர் தொழில். 5 ஔவையார். நல்வழி: உள்ளது ஒழிய ஒருவர்க்கு ஒருவர் சுகம் கொள்ளக் கிடையா குவலயத்தில் வெள்ளக் கடல் ஓடி மீண்டு கரையேறினால் என் உடலோடு வாழும் உயிர்க்கு. 6

***

In English:

Chapter : 18 Non-Covetousness Thirukkural : 171 Covetous leads to destruction... In Tamil

naduvu inRi nan poruL veHkin, kudi ponRi, kuRRamum AngkE tharum.

Meaning :

Coveting others righteous wealth unjustly will ruin one's own lineage and leads to evils there.

Explanation :

Grudging on the un-entitled but others righteous property unjustly, will ruin one's own family descent and lead to evil offenses there on. Good property of others means the righteous and legally entitled belongings of them. Coveting on others entitled property is offensive ill and can cause evils even after the life. Illegal encroachment or unrighteous acquisition or easing desires will only ruin the lineage. One's righteous property means it must have been earned in the virtuous manner or inherited through his heritage. The desire to acquire itself is an evil act. Therefore such desire shall spoil and destroy the possessor's family, lineage and his path to salvation and also lead to ill fame offenses. Like the enviousness, the covetousness also when enters one's mind, it destroys the good thinking and creates all afflictions abundantly. It also creates all bad ideas and spoils all progressive thoughts but makes one to get more attached to the desired object all the time. Because of that it creates negligence in the doing work, loss of job, loss of opportunity, loss of property, continuous afflictions, agony, angry, parting, split and irks in family welfare and subsequent damage and furthers with all annoying evil deeds and finally gets complete and total destruction. There is a saying that unfulfilled desires make the soul not to rest in peace. Therefore they get reborn they say. Therefore it is only good and good virtue for one, not to have the desire or extreme greed on others property or covetousness on anything.

Message :

Coveting others righteous property destroys one’s own lineage and furthers the evil deeds.

***