திருக்குறள்:189 (புறங்கூறுபவரையும் பொறுக்கிறதே பூமி...)

அதிகாரம் : 19 புறங்கூறாமை திருக்குறள் : 189 புறங்கூறுபவரையும் பொறுக்கிறதே பூமி... In English

அறன் நோக்கி ஆற்றும்கொல் வையம் - புறன் நோக்கிப் புன்சொல் உரைப்பான் பொறை.

பொழிப்புரை :

[தம்] அறம் கருதிப் பொறுக்கும் போலும் வையம்; புறம் பார்த்துப் பழிச்சொல்லை உரைப்பவனின் பாரத்தை.

விரிவுரை :

ஒருவரின் புறம் பார்த்துப் பழிச்சொல்லை உரைப்பவனின் பாரத்தை, தம் அறம் கருதிப் பொறுக்கிறது போலும் வையம். அறம் காப்பது தன் கடனே என்றுதான் பூமி புறம் சொல்லுபவரையும் தாங்கி நிற்கிறது போலும். வேறென்ன? அன்றில் கண்டிப்பாக அவரைத் தண்டித்திருக்க மாட்டாதோ? என்பது இங்கே ஆதங்கம் மற்றும் கூறாப் பொருள். தன்னை அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம், பிறரைப் பழிபேசும் இழிவானவரையும் தனது அறம் தவறாக் கொள்கையினால்தான் தாங்கி நிற்கிறது. இல்லை என்றால் புறங்கூறும் வஞ்சக மனத்தினர் இந்தப் பூமியில் வாழ்ந்து விடத்தான் முடியுமா? ஆதலின் புறங்கூறும் பழக்கம் உடையவர்களே, அப்பழக்கத்தை விடுத்து, பூமிக்குத் தாய்க்குத் தேவையற்ற பாரமாக இல்லாது நல்லறத்தின் பக்கம் சார்ந்து நில்லுங்கள் என்பது உட்பொருள்.

குறிப்புரை :

பழிச்சொல்லைப் புறங்கூறுபவனையும் பொறுத்துச் சுமக்கின்றதே பூமி, தன் அறத்தைக் காப்பதற்காகவோ?

அருஞ்சொற் பொருள் :

புன்சொல் - பழிச்சொல், அவதூறு, பொல்லாங்கு பொறை - பொறுமை, சகிப்பு, அமைதி, அடக்கம், வலிமை, கனம், பாரம், பூமி, மலை, குன்று, கருப்பம்

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 1532 உள்ளத்தும் உள்ளன் புறத்துள்ளன் என்பவர்க் குள்ளத்தும் உள்ளன் புறத்துள்ளன் எம்மிறை உள்ளத்தும் இல்லை புறத்தில்லை என்பவர்க் குள்ளத்தும் இல்லை புறத்தில்லை தானே. திருமந்திரம்: 1541 வழியரண் டுக்குமோர் வித்தது வான பழியது பார்மிசை வாழ்தல் உறுதல் சுழியறி வாளன்றன் சொல்வழி முன்னின் றழிவழி வார்நெறி நாடநில் லாரே. திருமந்திரம்: 2523 ஆன புகழும் அமைந்த தோர் ஞானமுந் தேனு மிருக்குஞ் சிறுவரை யொன்றுடண் டூனமொன் றின்றி யுணர்வுசெய் வார்கட்கு வானகஞ் செய்யு மறவனு மாமே. 12 திருமந்திரம்: 2524 மாமதி யாமதி யாய்நின்ற மாதவர் தூய்மதி யாகுஞ் சுடர்பர மானந்தந் தாமதி யாகச் சகமுணச் சாந்திபுக் காமல மற்றார் அமைவுபெற் றாரே. 13 மாணிக்க வாசகர். திருவாசகம். 9. திருப்பொற் சுண்ணம் - ஆனந்த மனோலயம்: (தில்லையில் அருளியது - அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்) பூவியல் வார்சடை எம்பிராற்குப் பொற்றிருச் சுண்ணம் இடிக்கவேண்டும் மாவின் வடுவகி ரன்ன கண்ணீர் வம்மின்கள் வந்துடன் பாடுமின்கள் கூவுமின் தொண்டர் புறநிலாமே குனிமின் தொழுமினெங் கோனெங்கூத்தன் தேவியுந் தானும்வந்தெம்மையாளச் செம்பொன்செய் சுண்ணம் இடித்துநாமே. 196 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 98. வல்லமை பேசேல். 99. வாதுமுற் கூறேல். ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 75. மூத்தோர் சொல் வார்த்தை அமிர்தம் பட்டினத்தார். பொது: அழுதால் பயனென்ன? நொந்தால் பயனென்ன? ஆவதில்லை தொழுதால் பயனென்ன? நின்னை ஒருவர் சுடவுரைத்த பழுதால் பயனென்ன? நன்மையும் தீமையும் பங்கயத் தோன் எழுதாப்படி வருமோ? சலியாதுஇரு என்ஏழை நெஞ்சே! 37 செல்வரைப் பின்சென் றுபசாரம் பேசித் தினந்தினமும் பல்லினைக் காட்டி பரிதவி யாமல் பரமா னந்தத்தின் எல்லையில் புக்குநல் ஏகாந்த மாய் எனக் காமிடத்தே அல்லல் அற்றுஎன்றிருப் பேன் ஆலநீழல் அரும் பொருளே! 38

***

In English:

Chapter : 19 Non-Slandering Thirukkural : 189 The earth sustains yet the slanderer... In Tamil

aRan nOkki ARRumkol vaiyam - puRan nOkkip punsol uraippAn poRai.

Meaning :

Hope the earth is sustaining the load of slanderer who disgraces one in behind only to save its own good virtue.

Explanation :

Hope this earth is bearing on the load of the slanderer who disgraces one in behind, just to keep up its own good virtue. The earth is sustaining the slanderer only because the bearing seems to be its duty. What else? Otherwise, won't it have certainly punished the slanderer? is the implied feeling and meaning here. The same earth which bears those who dig on her, through its principles of good virtues also bears and sustains those mean minded slanderers. Otherwise, is it possible for the slanderers to live and continue on this earth? Therefore those who have the habits of slandering, by leaving that habit turn as no unnecessary load to the mother earth and stand on the side of good virtues, is the implied meaning here.

Message :

The earth is bearing on the slanderer's disgrace and load, is it to save its own good virtue?

***

திருக்குறள்:182 (நடித்துப் பேசும் புறஞ்சொல் கொடியது...)

அதிகாரம் : 19 புறங்கூறாமை திருக்குறள் : 182 நடித்துப் பேசும் புறஞ்சொல் கொடியது... In English

அறன் அழீஇ அல்லவை செய்தலின் தீதே புறன் அழீஇப் பொய்த்து நகை.

பொழிப்புரை :

அறத்தை அழித்து [அறம்] அல்லாதவற்றைச் செய்தலினும் தீதானதே [ஒருவன் பின்] புறத்தே அவனைப் பழித்து அழித்துப் பேசி [அவன் முன் புறத்தே] பொய்யாக இன்முகம் காட்டிச் சிரித்துப் பேசுதல்.

விரிவுரை :

நல்லறத்தைக் கெடுத்து நல்லவை அல்லாதவற்றைச் செய்தலினும் தீதானது ஒருவனின் பின் புறத்தே பழித்து அவனது நற் பெயரை அழித்துப் பேசிவிட்டு அவன் முன்புறத்தே பொய்யாக முகம் மலர்ந்து நகைத்துப் பேசுதல். நல்லறத்தை ஒழுகாது இருத்தலினும் தீங்கானது புறம் சொல்லுதல் என்பதை இக்குறள் மீண்டும் இங்கே வற்புறுத்துகின்றது. அதாவது நல்லறம் ஒழுகாது இருத்தலால் ஒருவனுக்குக் கிடைக்கும் தீங்கைக் காட்டிலும் புறம் சொல்லுவதால் கிட்டும் தீங்கானது அளவிடற்கரியது என்பது பொருள். ஒருவரைக் காணாத போழ்து அவரைப் பழித்து அவர்தம் நற்பெயரை அழித்துவிட்டு அவரைக் காணும்போது நகைத்துப் பேசும் நடிப்பு எப்படி என்றால் ஒருவரைக் கழுத்தறுத்துக் கொலை செய்து விட்டு அவருக்காகக் கண்ணீர் விட்டுக் கதறி அழும் வஞ்சகத்தைப் போன்றது. திசை திருப்புவதற்காக மற்றைய மதத்தின் அடையாளத்தைக் கையில் பச்சை குத்திக் கொண்டு ஒரு மகானைச் சுட்டுக் கொன்று விட்டு மக்களின் நலனிற்காகவே கொன்றேன் என்று வேதாந்தம் பேசும் குதர்க்கத்தைப் போன்றது. குறுக்கு வழிகளும், குதர்க்கங்களும், ஏமாற்றும் நடிப்புக்களும், அண்டப் புளுகுகளும், தீதைச் செய்து விட்டுப் பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்கின்ற தீய எண்ணமும் செயலும் எக் காலத்திலும் நல்லறமற்ற குற்றங்களே. அணைகளையோ, பிறர் வணங்கும் பொதுச் சொத்துக்களையோ இடித்து விட்டு இப்போது என்ன செய்ய முடியும் என்று வேதாந்த, சித்தாந்தங்களைப் பேசும் போலிகளால் செய்யப் படும் நடிப்பும், புறப் பேச்சும் அவர்கள் அறத்தைப் பின் பற்றாமல் இருப்பதைக் காட்டிலும் கேவலமான, தீதான மன்னிக்கப் பட முடியாத குற்றங்களே. உண்மைக்குப் புறம்பானவற்றைச் செய்து விட்டு சம்பந்தப்பட்டவர் முன் மிக நல்ல நேர்மையாளரைப் போல் நடிப்பதும், புறம் பேசி மகிழும் கோழைத்தனமும், தமது வல்லமை என்று நினைத்துக் கொண்டு சூதையும், வாதையும் புரட்டுகின்ற வரம்பற்ற நாக்கும், அத்தகையோரின் அகமும், புறமும் தீதானதே. நல்லவர்கெல்லாம் சாட்சிகள் இரண்டு. ஒன்று மனச் சாட்சி, ஒன்று தெய்வத்தின் சாட்சி என்பார் கண்ணதாசன். மனச் சாட்சி இல்லாமையும், நல்லறத்தின் பால் நம்பிக்கை அற்ற அறிவீனமும், தீய எண்ணமுமே பொய் சத்தியங்களையும், உண்மைக்குப் புறம்பானவற்றைத் தூக்கிப் பிடிக்கும் நிலையையும், பொய் முகம் காட்டி பல் இளிக்கும் நிலையையும் ஏற்படுத்தும். பொய்யாலும், புரட்டாலும், ஏமாற்றும் நடிப்பாலும் வெகு காலத்திற்குத் தாக்குப் பிடிக்க முடியாது. உண்மை எப்போதும் மாறாது இறுதியில் தானாகவே வெளி வந்து விடும். பல நாள் திருடன் நிச்சயமாக ஒருநாள் சிறையில் மாட்டிக் கொண்டு வாட நேரும். அப்போது அவர் முன் செய்த வஞ்சனைகளுக்குப் பெரிய தண்டனைகள் காத்திருக்கும். ஊராரும், உலகமும் அப்போது கை கொட்டிச் சிரிப்பது மட்டுமல்ல கல்லைக் கொண்டு எறியவும் செய்யலாம். காலம் அவர்களை மன்னிக்காது உயிரோடு எரிக்கவும் கூடச் செய்யலாம். எனவே பொய் முகம் காட்டிப் பல்லிளிக்கச் செய்கின்ற புறம் பேசும் வஞ்சகம் என்பது நல்லறத்தை ஒழுகாது செய்யும் தீய வினைகளைக் காட்டிலும் மிகவும் கொடிய தீதே.

குறிப்புரை :

நல்லறத்தை ஒழுகாது செய்யும் தீய வினைகளிலும் கொடியது புறம் பேசிவிட்டு பொய் முகத்தோடு நகுதல்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

அழீஇ - அழி, அழித்து என்பதின் சொல்லிசையளபெடை. நகை - புன்னகை, சிரிப்பு

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 262 அறம்அறி யார்அண்ணல் பாதம் நினையுந் திறம்அறி யார்சிவ லோக நகர்க்குப் புறம்அறி யார்பலர் பொய்மொழி கேட்டு மறம்அறி வார்பகை மன்னிநின் றாரே. திருமந்திரம்: 264 பரவப் படுவான் பரமனை ஏத்தார் இரவலர்க்கு ஈதலை யாயினும் ஈயார் கரகத்தால் நீராட்டிக் காவை வளர்க்கார் நரகத்தில் நிற்றிரோ நல்நெஞ்சி னீரே. திருமந்திரம்: 2515 பிணங்கவும் வேண்டாம் பெருநில முற்றும் இணங்கிஎம் ஈசனே ஈசன்என்று உன்னில் கணம்பதி னெட்டும் கழலடி காண வணங்ககெழு நாடி அங்கு அன்புற லாமே. 4 திருமந்திரம்: 2516 என்னிலும் என்னுயி ராய இறைவனைப் பொன்னிலும் மாமணி யாய புனிதனை மின்னிய எவ்வுய ராய விகிர் தனை உன்னிலும் உன்னும் உறும்வகை யாலே. 5 மாணிக்க வாசகர். திருவாசகம். 8. ஆனந்தத்து அழுத்தல் (எழுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்) : வணங்கும் நின்னை மண்ணும் விண்ணும் வேதம் நான்கும் ஓலம் இட்டு உணங்கும் நின்னை எய்தல் உற்று மற்று ஓர் உண்மை இன்மையின் வணங்கியாம் விடேங்கள் என்ன வந்து நின்று அருளுதற்கு இணங்கு கொங்கை மங்கை பங்க என் கொலோ நினைப்பதே. 79 நினைப்பது ஆக சிந்தை செல்லும் எல்லை ஆய வாக்கினால் தினைத் தனையும் ஆவது இல்லை சொல்லல் ஆவ கேட்பவே அனைத்து உலகும் ஆய நின்னை ஐம்புலன்கள் காண்கிலா எனைத்து எனைத்து அது எப்புறத்து அது எந்தை பாதம் எய்தவே. 80 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 14. கண்டொன்று சொல்லேல். 17. ஞயம்பட வுரை. ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 17. கீழோர் ஆயினும் தாழ உரை 19. கூர் அம்பு ஆயினும் வீரியம் பேசேல் பட்டினத்தார். திரு ஏகம்ப மாலை: 1 அறந்தான் இயற்றும் அவனிலுங் கோடி அதிகம் இல்லம் துறந்தான்; அவனின் சதகோடி உள்ளத் துறவுடையோன்; மறம் தான் அறக்கற்று அறிவோ டிருந்துஇரு வாதனையற்று; இருந்தான் பெருமையை என் சொல்லுவேன்? கச்சி ஏகம்பனே! 1 பொல்லா தவன், நெறி நில்லா தவன், ஐம் புலன்கள்தமை வெல்லா தவன், கல்வி கல்லாத வன், மெய் யடியவர்பால் செல்லாதவன், உண்மை சொல்லாதவன், நின் திருவிடிக்கன்பு இல்லாதவன், மண்ணில் ஏன் பிறந்தேன்? கச்சி ஏகம்பனே! 6 பாம்பாட்டிச் சித்தர்: அகப்பற்று நீக்கல்: மனமென்னும் குதிரையை வாகன மாக்கி மதியென்னும் கடிவாளம் வாயினில் பூட்டிச் சினமென்னும் சீனியின் மேற்சீராய் ஏறித் தெளிவிடம் சாரிவிட்டு ஆடு பாம்பே! .....78 ஆசையென்னுஞ் செருப்பின் மேல் அடியை வைத்தே ஆங்கார முட்காட்டை அறவே மிதித்தே காசையெனுந் துர்க்குணத்திலே கனலைக் கொளுத்திக் காலாகாலங் கடந்தோம் என்று ஆடு பாம்பே! ........79 தன்னையறிந்து ஒழுகுவோர் தன்னை மறைப்பார்; தன்னையறி யாதவரே தன்னைக் காட்டுவார்; பின்னை யொரு கடவுளைப் பேண நினையார் பேரொளியைப் பேணுவார் என்று ஆடு பாம்பே! .....95

***

In English:

Chapter : 19 Non-Slandering Thirukkural : 182 Pretentious slandering is greater evil… In Tamil

aRan azhIi allavai seythalin thIthE puRan azhIip poyththu nakai.

Meaning :

Than the evils of that who destroys the good virtues and carries out only all the evil deeds, the bigger evil is slandering back at one and then pretending a false smile in front.

Explanation :

Worst evil than that of destroying the good virtues and doing only the evil deeds is slandering one at his back and pretending a false smile talk at his front. ‘Slandering is worse than that of not following the good virtues’ is what once again emphasized and insisted here in this Kural. It means that the ill affliction which comes to one due to slandering is more and uncountable than that of the outcomes of not practicing the good virtues. Slandering one when he is not visible at his back by destroying his good name and goodwill and then when he is visible and present, to pretend and talking with a false smiling face is something similar to that of murdering one barbarously by cutting his throat and then cheatingly weeping with flowing tears. It is also similar to the perverse argument and false quoting, preaching the scriptures and concepts that all that was done only for the goodness of the public only after point blankly shooting and killing a noble man after tattooing some other religion's name in his hand only intended to divert the truth. Short cut methods, perversive arguments, cheatings, pretentions and untruthful tales and the attitude of 'commit the worse first and then regret it later' and the following evil deeds are always against the good virtues and of course complete offensive. After destroying either dams or other religions worshipping places asking or mocking with the greater conceptual question like 'what can you do now?’, by the fake practitioners and by their pretentious slanders, the sin made is much larger in scale and unforgivable ever than that of their not practicing any good virtues or that of the sum of their all evil deeds put together. After doing all the deeds of untruth, pretending as if the noble people in front of the affected ones, the cowardliness of slandering, and thinking that as their strength twisting the uncontrolled tongue for their lies and deceits and such peoples inner and outer traits all are only the greater evils. Two witnesses are for the wise. One is their own consciousness and the other is by the Gods says Kannadhasan. No consciousness, ignorance and no confidence on good virtues and ill thinking only the reasons for making false promises, appreciating and praising the untruthfulness and making the sheepish fake smiles. One cannot sustain with lies, prevarication and pretentious acts for long time. Truth always comes out at the end automatically. By his own iniquities many days wicked man will be caught one day. By then greater punishments will be awaiting for him for his deceptive offenses. The society and the world by then not only be laughing at such but may turn violent by throwing stones at them. Time may burn them alive without forgiving them anymore. Therefore the slander which makes to behave with pretentious fake smiling is the worst evil than that of not practicing the good virtues and than that of doing any other bad non-virtuous evil deeds.

Message :

Than the evil deeds of not following the good virtues, the worst evil is that of slander followed by pretentious behaviour with false smile.

***

திருக்குறள்:179 (வேட்காதோரைச் சார்வாள் திருமகள்...)

அதிகாரம் : 18 வெஃகாமை திருக்குறள் : 179 வேட்காதோரைச் சார்வாள் திருமகள்... In English

அறன் அறிந்து வெஃகா அறிவு உடையார்ச் சேரும் திறன் அறிந்து ஆங்கே திரு.

பொழிப்புரை :

அறம் [இஃதென] அறிந்து பிறர் பொருளை வேட்காத அறிவு உடையாரைச் சேரும்; [அவர்தம்] திறம் அறிந்து ஆங்கே திருமகள்.

விரிவுரை :

அறம் ஈதென்று அறிந்து பிறர் பொருளை வேட்காத அறிவு உடையாரை அவர்தம் திறத்தை அறிந்து ஆங்கே திருமகள் சேர்வாள். பிறன் பொருளை வேட்காமை அறமென்றே அறிந்து நிற்பவர் பால், அவர் தம் தகுதிக்கேற்ப திருமகள் அவர்களைச் சென்றடைவாளாம். பிறன் பொருளை வேட்காதவவரைத் திருமகள் சார்ந்து பயன் தருவாள் என்றால் மிகவும் பொதுவானதாக ஆகி விடும். இதில் அத்தகையோருக்கும் அவரவர் நேர்மைத் தகுதிக்கேற்ப நிற்பாள் என்று கூறுவதே சிறப்பானது, கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது. அறம் ஈதென்ற தெளிவுற்ற மதியொடு, இதுவே கொள்கையென்ற திடமுற்ற மனதொடு, நேர்மைத் திறத்தொடு, தமது ஆற்றலால் செயல் ஆற்றுபவரைத்தானே வெற்றித் திருமகள் பற்றி நிற்பாள். கவனம் சிதைவுறாத மனமும், நல்லறம் செலுத்தும் சாலையுமே பயமற்ற செல்வத்தைக் கொடுக்கும். அதிருஷ்டமும், வெற்றியும் முன்வினையோ, பின்வினையோ எதாக இருந்தாலும் அவை நல்லெண்ணத்தால் மட்டுமே கை கூடும். வெற்றிக்கு உளவியலாளர்கள் கூறும் வழியும் இதுவே ஆகும். நல்லறத்தால் வரும் நல்லெண்ணமும், சிதறாத கொள்கைப் பிடிப்பும், இலக்கின் தெளிவும் வெற்றியைப் பெற்றுத் தரும். வெற்றிகள் இருக்குமிடமே திருமகள் இருக்குமிடம். முன்னேற விளைபவர் குறுக்குவழியால் பிறரின் திறமையைத் திருடி மேல் வர எண்ணினால் அவமானங்களையும், துன்பத்தையும் தான் இறுதியில் சந்திக்க வேண்டி இருக்கும். திசை மாறிய மனது இறுதி இலக்கை அடைவதும் இல்லை; தீய வழிகள் என்றைக்கும் சிறப்பை நல்குவதுமில்லை. திருமகள் சென்ற இடமெல்லாம் செல்வ வளத்தையும் நலத்தையும் அள்ளிக் கொடுக்கும் தெய்வம் என்பதை நாம் ஏற்கனவே அறிவோம். எனவே பிறன் பொருள் வேட்காமை என்பது சென்ற குறளில் சொன்னது போல் செல்வத்தின் சுருங்காமை அதாவது வற்றாமையை மாத்திரம் அல்ல வளத்தையும் கொடுக்கும் என்பது இங்கே தெளிவு.

குறிப்புரை :

பிறன் பொருள் வேட்கா நன்மக்கள் பால் அவர் தம் தகுதிக்கேற்ப திருமகள் சென்றடைவாள்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

திறம் - கூறு, வகை, இயல்பு, சார்பு, சுற்றம், வழிமுறை, திறமை, ஆற்றல், சக்தி, சிறப்பு, மேன்மை, நேர்மை, நல்லொழுக்கம், கற்பு.

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 1835 கழிப்படுந் தண்கடற் கௌவை யுடைத்து வழிப்படு வார்மலர் மொட்டுஅறி யார்கள் பழிப்படு வார்பல ரும்பழி வீழ வெளிப்படு வோர்உச்சி மேவிநின் றானே. திருமந்திரம்: 1843 காண்ஆகத் துள்ளேஅழுந்திய மாணிக்கம் காணும் அளவும் கருத்தறி வாரில்லை பேணிப் பெருக்கிப் பெருக்கி நினைவோர்க்கு மாணிக்க மாலை மனம்புகுந் தானே. திருமந்திரம்: 2518 நுண்ணறி வாய்உல காய்உலகு ஏழுக்கும் எண்ணறி வாய்நின்ற எந்தை பிரான்தன்னைப் பண்அறி வாளனைப் பாவித்த மாந்தரை விண்அறி வாளர் விரும்புகின் றாரே. மாணிக்கவாசகர். திருவாசகம்: 35. அச்சப்பத்து - ஆனந்தமுறுத்தல் : புற்றிள்வாள் அரவும் அஞ்சேன் பொய்யர்தம் மெய்யும் அஞ்சேன் கற்றைவார் சடைஎம் அண்ணல் கண்ணுதல் பாதம் நண்ணி மற்றும்ஓர் தெய்வந் தன்னை உண்டென நினைந்தெம் பெம்மாற்கு அற்றிலா தவரைக் கண்டால் அம்மநாம் அஞ்சு மாறே. 516 வெருவரேன் வேட்கை வந்தால் வினைக்கடல் கொளினும் அஞ்சேன் இருவரால் மாறு காணா எம்பிரான் தம்பிரா னாம் திருவுரு அன்றி மற்றோர் தேவரெத் தேவ ரென்ன அருவரா தவரைக் கண்டால் அம்மநாம் அஞ்சு மாறே. 517 வன்புலால் வேலும் அஞ்சேன் வளைக்கையார் கடைக்கண் அஞ்சேன் என்பெலாம் உருக நோக்கி அம்பலத் தாடுகின்ற என்பொலா மணியை ஏத்தி இனிதருள் பருக மாட்டா அன்பிலா தவரைக் கண்டால் அம்மநாம் அஞ்சு மாறே. 518 ஔவையார். மூதுரை: மருவு இனிய சுற்றமும் வான் பொருளும் நல்ல உருவும் உயர் குலமும் எல்லாம் - திரு மடந்தை ஆம் போது அவளோடும் ஆகும்; அவள் பிரிந்து போம் போது அவளோடும் போம். 29 ஔவையார். நல்வழி: நீரும் நிழலும் நிலம் பொதியும் நெல் கட்டும் பேரும் புகழும் பெரு வாழ்வும் - ஊரும் வருந்திருவும் வாழ் நாளும் வஞ்சமில்லார்க்கு என்றும் தரும் சிவந்த தாமரையாள் தான். 21

***

In English:

Chapter : 18 Non-Covetousness Thirukkural : 179 Fortune benefits the non-covetous... In Tamil

aRan aRinthu veHkA aRivu udaiyArch chErum thiRan aRinthu AngkE thiru.

Meaning :

The Goddess of Luck reaches out appropriate to their uprightness to those wise who understood that as the righteous virtue and are free from covetousness.

Explanation :

The Goddess of fortune joins appropriate to their just to those wise who learnt that as the virtue and stood free from the covetousness on others. It is said that the Goddess of fortune reaches out to those who believe that as the righteous virtue and follow the non covetousness sincerely. It would have been simpler if it was stated as the Goddess of fortune would join those with non covetous. Here it is mentioned specifically as 'depending upon their uprightness' or 'appropriate to their excellence / ability ' is very special and worth notable. The Goddess of victory will join only those who accomplish the work with the clear mind about the virtue, strong commitment to the policy, sincere uprightness, determination and effort. Only the un-deviated mind and the good virtuous path can give the wealth of no fear. Luck and victory is possible only by positive thinking even though through the deeds of current or previous. This is the method prescribed by the psychologist to be successful in life. The good thinking coming out of good virtues, complete involvement and clear goals attains the victory. And the victorious place is supposed to be where Goddess of victory resides. Those who aim the success in life, if they think of choosing the short cut through stealing others efforts have to face only the anguish and disgrace at the end. The deviated mind never reaches the destination as well. The evil ways never yield prosperity or eminence. We already know that the Goddess of luck wherever reaches bestows the wealth and goodness in abundance. Therefore the non covetousness not only ensures the wealth not shrinking as said the previous Kural but also grows appropriately is made more clear here.

Message :

Appropriate to their just the Goddess of Fortune joins them that who are free from covetousness.

***

திருக்குறள்:163 (பிறர் ஆக்கம் பொறுக்கா பொறாமை...)

அதிகாரம் : 17 அழுக்காறாமை திருக்குறள் : 163 பிறர் ஆக்கம் பொறுக்கா பொறாமை... In English

அறன், ஆக்கம், வேண்டாதான் என்பான் பிறன் ஆக்கம் பேணாது அழுக்கறுப்பான்.

பொழிப்புரை :

அறநெறியையும், அதன் விளைவு ஆக்கத்தையும் வேண்டாதான் என்பவனே, பிறனின் ஆக்கத்தைப் போற்றாது பொறாமையை விளைவித்து அறுவடை செய்வான்.

விரிவுரை :

அறநெறியையும், அதை ஒழுகுவதனால் விளையும் ஆக்கத்தையும் வேண்டாதவன் என்பவனே, பிறரின் ஆக்கத்தைப் போற்றாது, சகிக்காது பொறாமை எனும் நச்சை விளைவித்து அறுவடையும் செய்வான். அறநெறியின் ஆக்கங்களான இம்மைக்கும், மறுமைக்கும் வேண்டிய செல்வத்தையும், புகழையும் விரும்பாதவனே, பிறரின் ஆக்கங்களைக் கண்டுப் பொறாமை அடைவான். பொறாமை எனும் நச்சைக் கருவாக்கி, உருவாக்கி, வளர்த்து அதன் பயனையே அறுவடையும் செய்து கொள்வான். பொறாமை எனும் நச்சு உருவாகி உருவாக்கியவரைத் தானே அழிக்கும் தன்மையது. எனவே நல்லறத்தைப் பேணாது, பிறர் ஆக்கங்களில், உடைமைகளில், வளர்ச்சிகளில், வெற்றிகளில் பொறாமைப் பட்டவன் தானாகவே அழிந்து கெடுவான் என்பது உட்பொருள். நன் நெறிபால் வரும் நல் ஆக்கங்களால் துன்பம் ஏதும் விளைவதில்லை. இம்மைக்கும், மறுமைக்கும் நிற்கும் புகழையும், அமைதியான வாழ்வையுமே அதால் பெற முடியும். சோதனைகள் நேரினும், நல் ஆக்கங்கள் காலத்தை விஞ்சிப் பயன் தரக் கூடியவை. ஆனால் அத்தகைய நல் அறத்தையும், அதன் ஆக்கத்தையும் வேண்டாது, பிறர் பெற்ற ஆக்கங்களைக் கண்டு பொறாமை அடைதலே தீ ஒழுக்கம். அதன்பால் முன்னேற்றத்தையும், நல் வாழ்வையும் விடுத்து பொறாமைத் தீயால் அமைதி இழந்து, அனைத்து தீய பயன்களையும், தீயவற்றையும், துன்பத்தையும், இன்னலையுமே ஒருவன் பெற்று இக வாழ்விலேயே உழலுவதை மட்டுமே செய்யமுடியும்.

குறிப்புரை :

அறநெறியின் பலனை விரும்பாதவனே பிறர் ஆக்கம் கண்டு பொறாமைப் படுவான்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

அறுப்பு - அறுவடை, கதிர் அறுத்தல், சலிப்பூட்டும் அறுவை

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 1496 பூசித்தல் வாசித்தல் போற்றல் செபித்திடல் ஆசற்ற நற்றவம் வாய்மை அழுக்கின்மை நேசித்திட் டன்னமும் நீசுத்தி செய்தன்மர் றாசற்ற சற்புத் திரமார்க்க மாகுமே. திருமந்திரம்: 1657 இன்பமும் துன்பமும் நாட்டா ரிடத்துள்ள நன்செயல் புன்செய லாலந்த நாட்டிற்காம் என்ப இறைநாடி நாடோறும் நாட்டினின் மன்பதை செப்பம் செயின்வையம் வாழுமே. மாணிக்கவாசகர். திருவாசகம். 19. திருத்தசாங்கம் - அடிமை கொண்ட முறைமை கோற்றேன் மொழிக்கிள்ளாய் கோதில் பெருந்துறைக்கோள் மாற்றாறை வெல்லும் படைபகராய் - ஏற்றார் அழுக்கடையா நெஞ்சுருக மும்மலங்கள் பாயுங் கழுக்கடைகாண் கைக்கொள் படை. 364 இன்பால் மொழிக்கிள்ளாய் எங்கள் பெருந்துறைக்கோள் முன்பால் முழங்கும் முரசியம்பாய் - அன்பாற் பிறவிப் பகைகலங்கப் பேரின்பத் தோங்கும் பருமிக்க நாதப் பறை. 365 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 36. குணமது கைவிடேல். ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 25. கௌவை சொல்லின் எவ்வருக்கும் பகை (பழிச்சொல்) ஔவையார். மூதுரை: கல்லாத மாந்தர்க்குக் கற்று உணர்ந்தார் சொல் கூற்றம் அல்லாத மாந்தர்க்கு அறம் கூற்றம் - மெல்லிய வாழைக்குத் தான் ஈன்ற காய் கூற்றம் கூற்றமே இல்லிற்கு இசைந்து ஒழுகாப் பெண். 27 ஔவையார். நல்வழி: ஆவாரை யாரே அழிப்பார்? அது அன்றிச் சாவாரை யாரே தவிர்ப்பவர்? ஓவாமல் ஐயம் புகுவாரை யாரே விலக்குவார்? மெய் அம்புவி அதன் மேல். 13

***

In English:

Chapter : 17 Un-enviousness Thirukkural : 163 Envy of un-bearing other's prosperity... In Tamil

aRan, Akkam, vENdAthAn enbAn piRan Akkam pENAthu azhukkaRuppAn.

Meaning :

That who does not like the virtue or its creations is the only one who cannot bear up with others development but grows and harvests the jealous instead.

Explanation :

That who does not wish for the good virtues and its results only not appreciates others prosperity but do cultivates and also harvests the poison called enviousness. One who does not like the prosperity and renown of the good virtues only develops jealous on others possessions and creations. He will conceive, form and grow the evil enviousness and harvest its yields. Enviousness is a poison which destroys its own form and the constructor. Therefore who do not follow the good virtues but envies on others creations, possessions and successes will get destroyed by him-self is the implicit meaning. The yields of the good virtues will not create any afflictions. It can actually create only the elevation of glories and peaceful life for the current and thereafter. Even though test of trials and experiments happen, good deeds can benefit all through and beyond the living time. But instead of adopting or liking such good virtues, getting envy on others is exactly the bad virtue. Through that one can only destroy his own progress, spoil his own good life and struggle by immersing in the developed fire of envy, losing the peace and succumbing only to the evil results, evilness, afflictions and sufferings.

Message :

That who does not wish the virtuous creations only will be jealous about others developments.

***

திருக்குறள்:150 (தவறினும் பிறன் மனையாளை நயவாதே...)

அதிகாரம் : 15 பிறனில் விழையாமை திருக்குறள் : 150 தவறினும் பிறன் மனையாளை நயவாதே... In English

அறன் வரையான், அல்ல செயினும், பிறன் வரையாள் பெண்மை நயவாமை நன்று.

பொழிப்புரை :

அறம் வரைமுறையில் உள்ளோன் நல்லன அல்லவற்றைச் செயினும், பிறன் வரை முறைக்கு உரியவளின் பெண்மையை விரும்பாமை நன்று.

விரிவுரை :

அறத்தின் வரைமுறைக்குள் இருக்கின்றவன் நல்லன அல்லவற்றைச் செய்தாலும், பிறன் வரைமுறைக்கு உரியவளின் பெண்மையை விரும்பாமல் இருத்தல் நன்று. நன்நெறியின் பால் இருப்போன் ஒழுக்கம் தவறி நல்லன அல்லவற்றைச் செய்ய நேர்ந்தாலும் கூடப் பரவாயில்லை, பிறனுக்கு உரியவளைப் பெண்டாள விரும்பாமை நல்லது. ஏனென்றால் அது அறமற்ற செயல்களிலும் தலையாயது என்பது மறை பொருள். மேலும் முன்னர் கூறியது போல், பிற அறமற்ற செயல்கள் இன்னொருவரைப் பாதிக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால் பிறன் மனையாளைத் தழுவும் இழி செயல் சம்பந்தப்பட்ட அனைவரையும் பாதித்து அழியாப் பழியையும் துன்பத்தையும் வழங்கும் ஆதலால் என்பதும் மறை பொருள். உதாரணத்திற்கு அறநெறி நிற்கும் பெரியோர் ஒருவர் யாரையோ காப்பாற்றுவதற்காகப் பொய் சொல்லும் நிலை ஏற்படலாம். அவர் அச்சமயத்தில் ஒழுக்கம் தவறிச் செயலாற்றினும் அதன் நன்மை காரணமாக அவ்விதம் நடக்க வேண்டி ஏற்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் அதைப் போன்ற வரைமுறை தவறிய ஒழுங்கீனத்தைப் பழக்கப் படுத்திக் கொண்டு அவர் ‘பிறன் மனை விழைவதை’ செய்யாமல் இருத்தல் வேண்டும் என்பதே இக்குறளின் நோக்கம். ஆக நன்னெறியாளன் ஒழுக்கம் தவற நேர்ந்தாலும் பிறன் மனையாளை விரும்பாமை நன்று.

குறிப்புரை :

நல் ஒழுக்கம் தவற நேரினும் பிறன் மனையாளை விரும்பாமை நன்று.

அருஞ்சொற் பொருள் :

வரையான் - வரையறுத்தவன், வரைமுறைக்குள் இருப்பவன். நயவாமை - விரும்பாமை

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 2656 ஆறொடு முப்பதும் அங்கே அடங்கிடில் கூறக் குருபரன் கும்பிடு தந்திடும் வேறே சிவபதம் மேலாய் அளித்திடும் பேறாக ஆனந்தம் பேணும் பெருகவே. ஔவையார். நல்வழி: தண்ணீர் நில நலத்தால் தக்கோர் குணம் கொடையால் கண் நீர்மை மாறாக் கருணையால் - பெண்ணீர்மை கற்பு அழியா ஆற்றல்; கடல் சூழ்ந்த வையகத்துள் அற்புதமாம் என்றே அறி. 16 பட்டினத்தார்: திரு ஏகம்ப மாலை: 18 வாதுக்குச் சண்டைக்குப் போவார்; வழக்குரைப்பார் தீதுக்கு உதவியும் செய்திடு வார், தினந் தேடிஒன்றும் மாதுக் களித்து மயங்கிடு வார்விதி மாளுமட்டும் ஏதுக் கிவர்பிறந்தார்? இறைவா! கச்சி ஏகம்பனே! சிவவாக்கியர்: 46 கறந்தபால் முலைப்புகா கடந்த வெண்ணெய் மோர்புகா உடைந்துபோன சங்கின் ஓசை உயிர்களும் உடற்புகா விரிந்தபூ உதிர்ந்தகாயும் மீண்டுபோய் மரம்புகா இறந்தவர் பிறப்பதில்லை இல்லைஇல்லை இல்லையே.

***

In English:

Chapter : 15 Non-adultery Thirukkural : 150 Desire not adultery even on slip... In Tamil

aRan varaiyAn, alla seyinum, piRan varaiyAL peNmai nayavAmai nanRu.

Meaning :

Though one slips on the virtuous bounds for an evil act, it is good at least not to desire on other's wife.

Explanation :

Though the one who is within the limits of virtuousness slips for an evil deed, it is good not to desire the womanhood of she which belongs to other's bounds. That who is in the good virtuousness, it is bearable even if he goes undisciplined but not doing the adultery. Because adultery is the worst of indiscipline is the implicit meaning. As described somewhere earlier in this chapter, the other indiscipline deeds may not implicate or impact others largely. But the adultery with other's wife is the worst act which yields undying disgrace and sufferings to everyone related directly or indirectly in both families, are also the reason in the implied meaning here. For example, the elderly man of the good, great virtuousness may have lied, slipping from the disciplines, to save someone. Though he may have slipped discipline from the propriety it might have been for the good cause. But taking such indiscipline as granted and as habit one should not get on to the impropriety of adultery is the purpose of this Kural. Therefore the good virtuous though slips in his propriety, it is good not indulge in adultery.

Message :

Though may arise a need to slip from virtuous path, it is good not to desire on other's wife.

***

திருக்குறள்:147 (பிறன் மனைவி நயவாத நல்லோர்...)

அதிகாரம் : 15 பிறனில் விழையாமை திருக்குறள் : 147 பிறன் மனைவி நயவாத நல்லோர்... In English

அறன் இயலான் இல்வாழ்க்கை என்பான் - பிறன் இயலாள் பெண்மை நயவாதவன்.

பொழிப்புரை :

அறத்தின் இயல்பாளனாகி இல் வாழ்க்கை வாழ்பவன் என்பவன் - பிற[னி]ன் இயல்புக்குரியவளின் பெண்மையினை விரும்பாதவன்.

விரிவுரை :

அறத்தின் நல் இயல்போடு இல் வாழ்க்கை ஒழுகுபவன் என்பவன், பிறனின் இயல்புக்குரிய அவன் இல்லாளின் பெண்மையினை விரும்பாதவனாக இருப்பான். ஆக பிறன் மனை விழையாதவனே, நல் அறத்தின்கண் இல்வாழ்க்கை ஒழுகுபவனாம் என்பது மறை பொருள். பிறன் மனையாளை நயத்தல் என்பது தீய ஒழுக்கம். அஃது நல்லறத்தின் கண் வாழுபவரிடம் எங்ஙனம் இருக்கும்? எனவே இதன் மூலம் திருவள்ளுவர் சொல்ல விழைவது நல்லறதின்பால் வாழும் நல்லவர்கள் என்போர் எப்போதும் தீய ஒழுக்கமாகிய பிறன் மனையாளை விரும்புவதைச் செய்யாமல் இருங்கள் என்பதே. நல்லறத்தைப் பின்பற்றுவோர் பிறன் மனைவியை தாயாய், தமக்கையாய், தங்கையாய், மகளாய், மருமகளாய் மட்டுமே நோக்குவர், எண்ணுவர். தாயாராய் எண்ணுவது என்பது பெண்மைக்கு, தாய்மைக்குக் கொடுக்கப்படும் உயரிய மரியாதை. அம்மா என்பது எந்த வயதுப் பெண்ணையும் அழைக்கத் தகுந்ததே. அஃது உண்மையில் அழைப்பவரையும், அழைக்கப்படுபவரையும் போற்றுவிக்கும், சிறப்பிக்கும் முறையான விழிச் சொல். பிறவாறு அழைக்கப்படும் உறவுகளில் பிறத்தியாரின் பெண்ணை அழைத்துப் பெண் மோகம் கொள்வது நயத்தலல்ல, அதுவே கயமை. அத்தகைய உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசும் கொள்கை நல்லறத்தார் மாட்டு இருப்பதில்லை.

குறிப்புரை :

நல்லறத்தை ஒழுகுபவர் பிறன் மனைவியை மோகிப்பதை விரும்பமாட்டார்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

இயலான் - இயல்பானவன்

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 177 கிழக்கெழுந்த் தோடிய ஞாயிறு மேற்கே விழக்கண்டும் தேறார் விழியிலா மாந்தர் குழக்கன்று மூத்தெரு தாய்ச்சில நாளில் விழக்கண்டும் தேறார் வியனுல கோரே. திருமந்திரம்: 2615 ஆசை யறுமின்கள் ஆசை யறுமின்கள் ஈசனோ டாயினும் ஆசை யறுமின்கள் ஆசை படப்பட ஆய்வருந் துன்பங்கள் ஆசை விடவிட ஆனந்த மாமே. ஔவையார். மூதுரை: தீயாரைக் காண்பதுவும் தீதே; திரு அற்ற தீயார் சொல் கேட்பதுவும் தீதே - தீயார் குணங்கள் உரைப்பதுவும் தீதே; அவரோடு இணங்கி இருப்பதுவும் தீது. 9 பட்டினத்தார்: திரு ஏகம்ப மாலை: 23 பெண்ணாகி வந்தொரு மாயப்பிசாசம் பிடித்திட் டென்னைக் கண்ணால் வெருட்டி முலையால் மயக்கிக் கடிதடத்துப் புண்ணாங் குழியிடைத் தள்ளி என்போதப் பொருள் பறிக்க எண்ணா துனை மறந்தேன் இறைவா! கச்சி ஏகம்பனே! பத்திரகிரியார். மெய்ஞ்ஞானப் புலம்பல்: 8 பேய்போல் திரிந்து, பிணம்போல் கிடந்து பெண்ணைத் தாய்போல் நினைத்துத் தவம் முடிப்பது எக்காலம்? கால்காட்டிக், கைகாட்டிக், கண்கள் முகம்காட்டி, மால்காட்டும் மங்கையரை மறந்து இருப்பது எக்காலம்? 9 பெண்ணினல்லார் அசைப் பிரமையினை விட்டொழிந்து கண்ணிரண்டும் மூடிக்கலந்திருப்பது எக்காலம்? 10 ஆசை கொண்ட மாதர் அடைகனவு நீக்கி உன்மேல் ஓசை கொண்டு நானும் ஒடுங்குவதும் எக்காலம்? 208 சிவவாக்கியர்: 475 கள்ளவுள்ள மேயிருக்க கடந்த ஞானம் ஓதுவீர் கள்ளமுள் அறுத்தபோது கதிஇதன்றிக் காண்கிலீர் உள்ளமே விளக்கிநித்தம் ஒளியணுக வல்லிரேல் தெள்ளுஞானம் உம்முளே சிறந்ததே சிவாயமே.

***

In English:

Chapter : 15 Non-adultery Thirukkural : 147 The virtuous never do adultery... In Tamil

aRan iyalAn ilvAzhkkai enpAn - piRan iyalAL peNmai nayavAthavan.

Meaning :

One who lives ever virtuously the domestic life never desires adulterously the other's wife.

Explanation :

That who leads life in good nature of virtuousness, will never desires the womanhood belonging to other's domain. Therefore that which does not do adultery with other's wife is the one who leads life in good virtuousness is the implicit meaning here. The desire for other's wife is very bad indiscipline. How can that be with the person who lives in good virtues? Therefore through this what Valluvar says is the message that those who are in good virtuous life, don't ever attempt to do bad discipline, the adultery of desiring other's wife. That who follows good virtues will treat other's wife only as mother, elder sister or younger sister, daughter or daughter-in-law. Treating as mother is the regard and respect for the motherly nature of the woman. Calling as mother is appropriate for any age girl. That is actually a great word which appreciates both the caller and the calling person. Calling through other relations for the neighbors or other's wife and desiring for her womanhood is really bad. It is what the vileness and the dishonest. Such ill behavior of differing in speech and deed will not be with the good virtuous people.

Message :

That who lives ever virtuously will never desire the womanhood of the other's wife.

***