திருக்குறள்:196 (அபத்தத்தைப் போற்றுவோர் மனிதரில் பதரே...)

அதிகாரம் : 20 பயனில சொல்லாமை திருக்குறள் : 196 அபத்தத்தைப் போற்றுவோர் மனிதரில் பதரே... In English

பயன் இல சொல் பாராட்டுவானை மகன் எனல்; மக்கட் பதடி எனல்!

பொழிப்புரை :

பயன் இலாத சொல்லைப் பாராட்டுபவனை மனிதன் என்பதைக் காட்டிலும் மக்களுள் பதர் எனலாம்.

விரிவுரை :

பயனற்ற சொற்களைப் பாராட்டுகின்றவனை மனிதன் என்பதைக் காட்டிலும் மக்களுள் பயனற்ற பதர் என்று கொள்ளலாம். பயனற்றவற்றைப் பேசுபவனைப் பற்றி இதுவரையில் கூறிவந்த வள்ளுவர், இப்போது அதைக் கேட்டுப் பாராட்டுவோனை, அவரை ஊக்குவித்து உரையாடும் அறிவிலியைப் பற்றி இங்கே பேசுகின்றார். அவன் மனிதனே அல்ல மனிதப் பதர் என்கின்றார். பதரும் உமியும் கால் நடைகளுக்கூட உணவாவதில்லை. அவை உரமாவதுமில்லை. எந்த வகையிலும் உபயோகம் ஆவதுமில்லை. அதைப்போலவே வாழும் மக்களுள் பதர் என்பது உபயோகமற்றது மாத்திரம் அல்ல உபத்திரமும் கொண்டது என்பது புரிந்து அவரை பொது மக்களும் பதரைப் போலவே தூற்றி ஒதுக்கி விடுவர் என்பது உட்பொருள். மனிதர்களுள் ஒருவனைப் புரிந்து கொள்ள ஏதுவாக வள்ளுவர் வகுத்த சூத்திரம் இஃது. ஆம் அத்தகையவாறு பயன் அற்றவற்றைப் பாராட்டுவதும், பேசுவதும் உதவாக்கரை மனிதர்களின் குணம். அவர்களால் மனிதருக்குத்தான் ஏதேனும் பயன் உண்டோ? அவரைப் பொருட் படுத்தினால் நாமும் நமது நேரத்தையும் வீணடிக்க நேரும் என்பதே உண்மை. ஆதலின் பயனற்ற சொற்களைப் பேசுவோரைப் பாரட்டுவோரைப் பதராக எண்ணி ஒதுக்கி, தாம் அவரிடமிருந்து ஒதுங்கிக் கொள்வதே அறிவுடைமை.

குறிப்புரை :

பயனிலாத சொற்களைப் பாராட்டுவோரை மனிதர் என்பதைக் காட்டிலும் பதர் எனக் கொள்வதே பொருந்தும்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

மகன் - சிறந்தவன், வீரன், கணவன், ஆண், ஒருவருடைய குழந்தை, மனிதன் எனல் - என்று சொல்வது, என்பதைக் காட்டிலும் மக்கட் - மனிதர்கள், ஒருவருடைய குழந்தைகள் பதடி - தானியப் பதர், உமி, பயனற்ற பொருள்.

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 317 கல்லாத மூடரைக் காணவும் ஆகாது கல்லாத மூடர்சொல் கேட்கக் கடன்அன்று கல்லாத மூடர்க்குக் கல்லாதார் நல்லராம் கல்லாத மூடர் கருத்தறி யாரே. திருமந்திரம்: 359 செவிமந் திரஞ்சொல்லுஞ் செய்தவத் தேவர் அவிமந் திரத்தின் அடுக்களை கோலிச் செவிமந் திரஞ்செய்து தாமுற நோக்குங் குவிமந் திரங்கொல் கொடியது வாமே திருமந்திரம்: 383 இல்லது சத்தி இடந்தனில் உண்டாகிக் கல்லொளி போலக் கலந்துள் ளிருந்திடும் வல்லது ஆக வழிசெய்த அப்பொருள் சொல்லது சொல்லிடில் தூராதி தூரமே திருவாசகம். மாணிக்கவாசகர். 5. திருச்சதகம் (திருப்பெருந்துறையில் அருளியது) 3. சுட்டறுத்தல் (எண் சீர் ஆசிரிய விருத்தம்) வண்ணம்தான் சேயது அன்று வெளிதே அன்று அநேகன் ஏகன் அணு அணுவில் இறந்தாய் என்று அங்கு எண்ணம்தான் தடுமாறி இமையோர் கூட்டம் எய்துமாறு அறியாத எந்தாய் உன் தன் வண்ணம்தான் அது காட்டி வடிவு காட்டி மலர்க்கிழல்கள் அவைகாட்டி வழி அற்றேனைத் திண்ணம்தான் பிறவாமல் காத்து ஆட்கொண்டாய் எம்பெருமான் என் சொல்லிச் சிந்துக்கேனே. 29 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 59. தூக்கி வினைசெய். ஔவையார். நல்வழி: கல்லானே ஆனாலும் கைப்பொருள்ஒன் றுண்டாயின் எல்லாரும் சென்றாங் கெதிர்கொள்வர் - இல்லானை இல்லாளும் வேண்டாள்; மற்றீன்றெடுத்த தாய்வேண்டாள் செல்லாது அவன்வாயிற் சொல். 34

***

In English:

Chapter : 20 No Vain Utterance Thirukkural : 196 Absurd appreciator is human chaff... In Tamil

payan ila col pArAttuvAnai makan enal; makkat pathadi enal!

Meaning :

That who appreciates the absurd should be called as not a human being but the human chaff.

Explanation :

That who appreciates the absurd and vain words must be considered as human chaff and not as human beings. Valluvar has mentioned about the speakers of senseless words so far but now he speaks here about the one who listens to it and appreciates, the encouraging and interacting fool. And so he recommends calling such one as not a human being but only as the human chaff. The empty ear of grain or the chaff cannot be even useful as the food for animals. That cannot be used as manure either. It is in no way useful. Similarly those human chaffs are not only useless but also disturbance and obstacles. Hence the public will understand them and winnow them like chaff and reject them is the implicit meaning here. This is the easiest formula or a clue by Valluvar to understand one among the human beings. In fact insane and stupid characters alone will appreciate the useless, senseless and absurd talkers. And by such is there any use to the man kind? If we heed and consider them then we will also be wasting only our precious time. Therefore it is better to consider and reject such appreciators of absurd as human chaff and to keep them away must be the true wisdom for one.

Message :

It is befitting to consider those who appreciate the absurd as human chaff instead of human.

***

திருக்குறள்:192 (கொடுமையிலும் கொடுமை பயனிலாச் சொல்...)

அதிகாரம் : 20 பயனில சொல்லாமை திருக்குறள் : 192 கொடுமையிலும் கொடுமை பயனிலாச் சொல்... In English

பயன் இல பல்லார்முன் சொல்லல், நயன் இல நட்டார்கண் செய்தலின், தீது.

பொழிப்புரை :

பயன் இலாதவற்றைப் பலர் முன்பு சொல்லுதல், நன்மை இலாதவற்றை நண்பர் பால் செய்தலினும், தீது.

விரிவுரை :

பயன் இலாதவற்றைப் பலர் முன்பு சொல்லுதல் என்பது, நன்மை இலாத தீமைகளை நண்பர் பால் செய்தலைக் காட்டிலும் தீதானது. அதாவது நண்பருக்குச் செய்யும் கொடுமையைக் காட்டிலும் கொடுமையானது பிறர் முன்பு சொல்லும் பயன் இலாச் சொல் என்பது பொருள். நண்பருக்குக் கெடுதல் செய்வது என்பதே மாபெரும் கொடுமை. நல்லோர் யாராவது செய்வார்களா? அதைக் காட்டிலும் கொடியது பலர் முன்னர் பேசும் பயனிலாச் சொல் என்றால் எவ்வளவு வேதனையானது அஃது. நண்பர் கூடத் தனக்கு இழைத்த கொடுமையை நட்புக் கருதி பொறுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் பொது மக்கள் தமக்குச் செய்யப் படும் வன்சொல் கொடுமையைப் பொறுத்துக் கொள்வார்களா? பயனற்ற சொற்களையும் வீணடிக்கும் நேரத்தையும் நண்பர்களும் பொறுத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். ஆக ஒருவர் பலர் முன்னும் சொல்லும் சொற்கள் தான் அவரை நல்லவரா, கெட்டவரா, இனிமையானவரா, அறுவையா என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. பயனற்ற சொற்களைப் பேசுவோர் அதால் தமது அறிவையல்ல அறிவின்மையையே காட்டிக் கொள்வர். மேலும் அஃது விளைவிக்கும் கொடுமையால் துன்பமும் படுவர். ஆதலின் நாவைக் கட்டுப் படுத்திப் பயன் உள்ளதை மட்டும் பேசுவதைப் பழக்கப் படுத்திக் கொள்வதே தேவையான அறிவுடைமை.

குறிப்புரை :

நண்பருக்குக் கெடுதல் செய்வதைக் காட்டிலும் கேடானது பலர் முன்பு சொல்லும் பயன் அற்ற சொல்.

அருஞ்சொற் பொருள் :

நயன் - கனிவு, இனிமை, அன்பு, பரிவு, பண்பு, நலம், நாகரீகம், அருள், சிறப்பு, நன்மை, பக்தி, நற்பயன், கொள்கை, நியதி, உள்ளீடு, பசை, உறவு, வழிமுறை, நட்டார் - நண்பர், உறவினர்

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 85 யான்பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ் வையகம் வான்பற்றி நின்ற மறைப்பொருள் சொல்லிடின் ஊன்பற்றி நின்ற உணர்வுறு மந்திரம் தான்பற்றப் பற்றத் தலைப்படுந் தானே. திருமந்திரம்: 88 அடிமுடி காண்பார் அயன்மால் இருவர் படிகண் டிலர்மீண்டும் பார்மிசைக் கூடி அடிகண் டிலேன் என்று அச்சுதன் சொல்ல முடிகண்டேன் என்று அயன் பொய்மொழிந் தானே. திருமந்திரம்: 103 அளவில் இளமையும் அந்தமும் ஈறும் அளவியல் காலமும் நாலும் உணா஢ல் தளர்விலன் சங்கரன் தன்னடி யார்சொல் அளவில் பெருமை அரியயற் காமே. திருவாசகம். மாணிக்கவாசகர். 3. திருவண்டப் பகுதி : ஒருத்தரும் வழாமை யொடுக்கினன் தடக்கையின் நெல்லிக் கனியெனக் காயினன் சொல்லுவது அறியேன் வாழி முறையோ தரியேன் நாயேன் தான் எனைச் செய்தது தெரியேன் ஆஆ செத்தேன் அடியேற்கு 165 ஔவையார். ஆத்திசூடி: 42. கோதாட் டொழி. (பாவத்தை) ஔவையார். மூதுரை: தீயாரைக் காண்பதுவும் தீதே; திரு அற்ற தீயார் சொல் கேட்பதுவும் தீதே - தீயார் குணங்கள் உரைப்பதுவும் தீதே; அவரோடு இணங்கி இருப்பதுவும் தீது. 9

***

In English:

Chapter : 20 No Vain Utterance Thirukkural : 192 Uttering useless words is utter cruelty... In Tamil

payan ila pallArmun sollal, nayan ila nattArkaN seythalin, thIthu.

Meaning :

Speaking useless words in front of many is worst than doing adverse deeds to one's own friends.

Explanation :

Speaking useless things in front of many is worse than that of doing unkind deeds of afflictions to the friends. The implied meaning is that worst than all cruelty done to friends is only the sense less talk in front of others. The affliction carried on friends is the sickening cruelty. Will any sensible one do that? Think of its gross adversity when still worst is said to be the talking of non-sense before many. Friend may consider and bear up the affliction made on him for the sake of the friendship. But will the public forbear the cruelty made on them? So one's uttering words alone determines whether one is good or bad, sweet or useless bore etc. Those who speak the useless matters display not their intelligence but only their ignorance. And also subsequently they suffer by its agony. Therefore controlling the tongue and speaking only the useful things as regular habit is the necessary wisdom to anyone.

Message :

Talking non-sense in front of many is worst than doing afflictions to friends.

***

திருக்குறள்:177 (அபகரித்த வளத்தால் நலம் இராது...)

அதிகாரம் : 18 வெஃகாமை திருக்குறள் : 177 அபகரித்த வளத்தால் நலம் இராது... In English

வேண்டற்க, வெஃகி ஆம் ஆக்கம் - விளைவயின் மாண்டற்கு அரிது ஆம் பயன்!

பொழிப்புரை :

வேண்டற்க, பிறன் பொருளை வேட்கையால் பெறும் ஆக்கத்தை; அவ் விளைவையின் பயன் மாட்சிமைக்கு அரிதானது ஆகையினால்.

விரிவுரை :

பிறன் பொருளைக் கவர்ந்து பெறும் வளத்தால் வரும் பயனில் மகிமை என்பது இருக்காது என்பதால் அதை வேண்டாது இருக்கவும். பிறன் பொருளை அபகரிப்பதாலேயே மாட்சிமை என்பது கிடையாது. இதில் அதன் விளைவால் கிட்டும் பயனில் எப்படி மகிமை கிட்டும்? திருடிச் சேர்த்தவையால் நன்மையோ, பெருமையோ, அமைதியோ ஏதும் வருவதில்லை. அஃது பிறருக்குத் துன்பம் விளைவிப்பதோடு, சேர்ந்தாரையும் இகழ்ச்சிக்கே இட்டுச் செல்லும். எனவே அதன் விளைவால் மதிப்போ, மேன்மையோ, புகழோ ஏதும் வாராது. மாறாக இகழ்ச்சியும், அவமதிப்பும், மரியாதைக் குறைவும் தான் உண்டாகும். வருகின்ற வழி நல் வழி அன்றேல் வந்தவை தங்குவதும் இல்லை. தங்கினாலும் அவை நன்மை விளைவிப்பதும் இல்லை. நன்மை தருவது போல் தோன்றினாலும் அவை நீண்ட நாள் தாங்குவதில்லை. வெளிப்படையான இன்பத்தையோ, அமைதியையோ, கௌரவத்தையோ, நிம்மதியையோ அவை ஒரு போதும் வழங்குவதுமில்லை. பிறன் பொருளை வேட்கை கொண்டு அபகரித்தல் என்பது வெற்றியுமல்ல. அஃது வீரச் செயலும் அல்ல. ஏமாற்றுவதும், வஞ்சிப்பதும் சமூகம் பாராட்டும் செயலும் அல்ல. அத்தகைய பொருள் ஈட்டம் வாழ்வை வளப்படுத்துவதும் இல்லை. நல்ல காரியத்திற்குப் பயன் படுவதுமில்லை. ஆதலினால் பிறன் பொருளை விரும்பி வளம் பெற நினைத்தல் பேதைமை. அத்தகைய தீய வழியினை வேண்டாமையே நன்று.

குறிப்புரை :

பிறன் பொருளை அபகரித்துப் பெறும் மகிமை அற்ற வளத்தை வேண்டாமையே நன்று.

அருஞ்சொற் பொருள் :

மாண்டல் - மாட்சிமைப் பட்டது, மகிமைப் பட்டது

ஒப்புரை :

திருமந்திரம்: 1462 விரும்பிநின் றேசெயில் மேய்த்தவ ராகும் விரும்பிநின் றேசெயின் மெய்யுரை யாகும் விரும்பிநின் றேசெயின் மெய்த்தவ மாகும் விரும்பிநின் றேசெயில் விண்ணவ னாகுமே. திருமந்திரம்: 1535 அண்ணலை நாடிய ஆறு சமயமும் விண்ணவ ராக மிகவும் விரும்பியே முண்ணின் றழியு முயன்றில ராதலான் மண்ணின் றொழியும் வகையறி யார்களே. திருமந்திரம்: 2258 கருவில் அதீதம் கலப்பிக்கும் மாயை அரிய துரியம் அதிலுண்ணும் ஆசையும் உரிய கழுனை முதல்எட்டும் சூக்கத்து அரிய கனாத்துலம் அந்தன வாமே. மாணிக்கவாசகர். திருவாசகம்: 20. திருப்பள்ளியெழுச்சி - திரோதான சுத்தி விண்ணகத் தேவரும் நண்ணவும் மாட்டா விழுப்பொரு ளேயுன தொழுப்படி யோங்கள் மண்ணகத் தேவந்து வாழச்செய் தானே வண்திருப் பெருந்துறை யாய்வழி யடியோம் கண்ணகத் தேநின்று களிதரு தேனே கடலமு தேகரும் பேவிரும் படியார் எண்ணகத் தாய்உல குக்குயி ரானாய் எம்பெருமான்பள்ளி எழுந்தருளாயே. 376 புவனியில் போய்ப்பிற வாமையின் நாள்நாம் போக்குகின் றோம்அவ மேஇந்தப்பூமி சிவனுய்யக் கொள்கின்ற வாறென்று நோக்கித் திருப்பெருந் துறையுறை வாய்திரு மாலாம் அவன்விருப் பெய்தவும் மலரவன் ஆசைப் படவும்நின் அவர்தம்மெய்க்கருணையும் நீயும் அவணியில் புகுந்தெமை ஆட்கொள்ள வல்லாய் ஆரமு தேபள்ளி யெழுந்தருளாயே. 377 ஔவையார். கொன்றை வேந்தன்: 24. கோள் செவிக் குறளை காற்றுடன் நெருப்பு 25. கௌவை சொல்லின் எவ்வருக்கும் பகை (பழிச்சொல்) 31. சூதும் வாதும் வேதனை செய்யும் ஔவையார். நல்வழி: நன்றென்றும் தீதென்றும் நானென்றும் தானென்றும் அன்றென்றும் ஆமென்றும் ஆகாதே - நின்றநிலை தானதாம் தத்துவமாம் சம்பறுத்தார் யாக்கைக்குப் போனவா தேடும் பொருள். 38

***

In English:

Chapter : 18 Non-Covetousness Thirukkural : 177 Covetous deeds yield no goodness... In Tamil

vENdaRka, veHki Am Akkam - viLaivayin mANdaRku arithu Am payan!

Meaning :

Desire not the gain of covetousness since there is no glory through its usage.

Explanation :

Desire not the earnings of the covetousness since its utilization does not have any glory. Covetous act by itself does not carry any glory. Then how the usage of its yields carries it either? Amassing through robbery will not give any goodness, glory or peace. That only creates sufferings to others and in fact it inflicts ill fame to the stealer. Therefore by its yields no honor or eminence or fame comes. Instead it brings only disrespect, dishonor and discourtesy from the society. When the income comes through improper way it does not stay as well. Even if stays it does not create any goodness. Even if they appear doing goodness it does not last long. It can never give the happiness, peace, respect and peace openly. Also covetousness is not the conquest and not a victorious act. Also cheating and deceiving acts are not appreciated by the society ever. And such earnings do not bring prosperity to life either. And that is not useful to any good work as well. Therefore trying to prosper through covetousness is foolishness. Not desiring such ill deeds is only good.

Message :

Desiring not the glory through the wealth of coveting others is only good.

***

திருக்குறள்: 103 (தன்னலமற்ற உதவி இணையற்றது...)

அதிகாரம் : 11 செய்ந்நன்றி அறிதல் திருக்குறள் : 103 Chapter : 11 Gratitude Thirukkural : 103

பயன் தூக்கார் செய்த உதவி நயன் தூக்கின், நன்மை கடலின் பெரிது.

பொழிப்புரை :

[தனக்குப்] பயன் நோக்காமற் செய்த உதவியின் நற்பயனை நோக்கினால், அதன் நன்மை கடலினும் பெரியது.

விரிவுரை :

தனக்கு இன்ன பயன் தரும் எனக் கருதாது செய்த உதவியின் நற்பயனின் பண்பை ஆராய்ந்து நோக்கின், அதன் நன்மை கடலைக் காட்டிலும் பெரிது. காலத்தில் செய்யப்பட்ட உதவி உலகைக் காட்டிலும் எப்படிப் பெரிதோ அதைப் போன்றே அதிலும் சுய இலாபம் கருதாது செய்த உதவியிலுள்ள நற் பண்பு கடலைக் காட்டிலும் பெரிதாம். தனக்கு பயனுள்ளதா என்று ஆராயமல் ஒருவருக்கு நன்மைதரும் உதவியைச் செய்பவரின் மனமும், குணமும், அன்பும், பரிவும் கடலை விட விசாலமானதே. அதற்கு எவ்வளவு கைம்மாறு செய்தாலும் தகும் என்பது உட்பொருள். சுய இலாபத்தை எண்ணாது செய்த உதவி என்றால், நொடிப்பொழுதில் உடனடியாகச் செய்யப்பட்டது என்றும் தெளியவும். உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல் ஆங்கே இடுக்கண் களையும் உதவி என்பது உயரிய அன்பின் செயல்பாடு, வெளிப்பாடு. அதை அளக்கத்தான் இயலுமோ? எனவே அஃது கடலினும் பெரிதென்பதில் அளக்க இயலாதது என்பது உட்பொருள்.

குறிப்புரை :

சுய இலாபத்தை எண்ணாது செய்யப்பட்ட நல் உதவி கடலினும் பெரிதே.

அருஞ்சொற் பொருள் :

நயன் - உறவு, பரிவு, பண்பு, கனிவு, இனிமை, அருள், நற்பயன், நியதி, கொள்கை

ஒப்புரை :

ஔவையார். மூதுரை: மடல் பெரிது தாழை; மகிழ் இனிது கந்தம் உடல் சிறியர் என்று இருக்க வேண்டா - கடல் பெரிது மண்ணீரும் ஆகாது; அதன் அருகே சிற்றூறல் உண்ணீரும் ஆகி விடும். 12

***

In English: (Thirukkural: 103)

payan thUkkAr seytha uthavi nayan thUkkin, nanmai kadalin perithu.

Meaning :

The merit of the help bestowed without weighing the benefits for the self is vaster than the sea.

Explanation :

The merit of the Help rendered without intending for self-benefit is vaster than the sea. Like the timely help which is greater than the world, the help with no strings attached for the benefit of the self is of the excellent quality and merit greater than the sea. Without weighing for any self-benefits to offer helps to others, one’s character, quality, love and kindness are certainly greater and wider than a sea. Such that deserves reciprocation how much ever possible is the implied meaning. Help without thinking for the self-benefit means, rendered instantly in a fraction of moment. It is like the help of the hand to save the falling dress worn; an instant help to resolve the problem; it is the highest degree of love's service and expression. Is there anyway to measure it? Therefore, vaster than the sea is meant to say that it is immeasurable.

Message :

The help rendered without weighing the self benefit is vaster than sea.

***

திருக்குறள்: 87

அதிகாரம் : 9 விருந்தோம்பல் திருக்குறள் : 87 Chapter : 9 Hospitality Thirukkural : 87

இனைத் துணைத்து என்பது ஒன்று இல்லை; விருந்தின் துணைத் துணை-வேள்விப் பயன்.
	முற்றிலும் மாறுபட்ட புதிய கருத்துக்கள் இவ் விளக்கங்களில் உள்ளன.
பொழிப்புரை :
வருந்தத்தக்க நட்பு என்பது ஒன்று கிளைப்பது இல்லை; விருந்தின்கண் சேர்ந்து கூடி மகிழ்ந்த நற் செயலின் பயனால்.
விரிவுரை :
விருந்தினர்பால் சேர்ந்து கூடி மகிழும் இனிய நல் நிகழ்வின் பயனால், வருந்தத்தக்க அல்லது அஞ்சும்படியான நட்பு என்று ஒன்று கிளைப்பது இல்லை. விருந்தினர்களுடன் ஒன்று கூடி மகிழும் நல் நிகழ்ச்சி எப்போதும் நட்பை மேலும் வளர்க்கவே உதவும். அதனால் கெட்ட அல்லது வருந்தும்படியான நட்புக்கள் தோன்றுவதில்லை. அதுவே அவ்விருந்தின் பயன். விருந்தினர் கூடிய இனிய நல் நிகழ்ச்சியில், உண்டு, பேசி மகிழ்வதே அதன்பயன், அங்கே சண்டை சச்சரவிற்கு இடமில்லை, இடமளித்தல் கூடாது. மேலும் விருந்தினர் ஒருவருக்கொருவர் பழக் கிடைக்கும் வாய்ப்பு அத்தகைய சேர்ந்தொழுகும் நல் நிகழ்ச்சிகளில்தானே, அங்கே அச்சுறுத்தும் நட்பு உண்டாக வாய்ப்பில்லைதானே? கெட்டவர்கள், பகைவர்கள் என்று நினைத்தவர்கள் கூட, இனிய நல் நிகழ்சிகளில் பங்கேற்பதால், விருந்துண்பதால் அச்சம் அகன்று, மன பேதங்கள அகற்றி நல் நண்பர்களாக மாற வாய்ப்பை உண்டாக்குகிறது என்பதும் இதில் மறைந்துள்ள நுணுக்கப் பொருள். இக்குறளுக்கான கருத்தில் நான் அனைவரிலிருந்தும் மாறு படுகின்றேன். அனைவரும் வேள்வி என்பதை யாகம் என்றே கொண்டுள்ளனர் என்பதை நோக்கவும். ஆனால் எந்த வேண்டுதலுக்காகவும் அந்த வேள்வி செய்யப்படவும் இல்லை. எனவே விருந்தோம்பலின் பயனை இவ்வளவு என்று அளவு படுத்த இயலாது என்றும் விருந்தினரின் தகுதியின், குணத்தின் அளவே அளவாம் எனும் பொருளில் இக்குறளை வள்ளுவர் செய்ததாய் நான் எண்ண வில்லை.
குறிப்புரை :
விருந்துணவால் அச்சுறுத்தும், வருத்தம்தரும் நட்புக் கிளைப்பதில்லை.
அருஞ்சொற் பொருள் :
இனை - வருந்து, அஞ்சு துணை - கூட்டு, ஆதரவு, நட்பு, அளவு, ஒத்திரு, போன்றிரு, பிணைத்தல் (கட்டுதல்), வரை, சேர்க்கை, கிளையான, உதவியான வேள்வி - யாகம், வழிபாடு, திருமணம், புண்ணியச் செயல், நற் செயல்
ஒப்புரை :
நாலடியார்: 38 உறக்குந் துணையதோ ராலம்வித் தீண்டி யிறப்ப நிழர்பய்ந் தா அங்-கறப்பயனும் தான்சிறி தாயினுந் தக்கர்கைப் பட்டக்கால் வான்சிறிதாப் போர்த்து விடும். ஔவையார். கொன்றைவேந்தன்: 20 கெடுவது செய்யின் விடுவது கருமம். ஔவையார். ஆத்திச்சூடி: இணக்கமறிந் திணங்கு. 19 கூடிப் பிரியேல். 37 புகழ்ந்தாரைப் போற்றிவாழ். 80 ஔவையார். நல்வழி: 29 மரம்பழுத்தால் வௌவாலை வாவென்று கூவி இரந்தழைப்பார் யாவருமங் கில்லை - சுரந்தமுதம் கற்றா தரல்போற் கரவாது அளிப்பரேல் உற்றார் உலகத் தவர். ஔவையார். மூதுரை: 4 அட்டாலும் பால்சுவையிற் குன்றா தளவளாய் நட்டாலும் நண்பல்லார் நண்பல்லர் கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்க ளேசங்கு சுட்டாலும் வெண்மை தரும். ஔவையார். மூதுரை: 17 அற்ற குளத்தின் அறுநீர்ப் பறவைபோல் உற்றுழித் தீர்வார் உறவல்லர் - அக்குளத்திற் கொட்டியும் ஆம்பலும் நெய்தலும் போலவே ஒட்டி யுறுவார் உறவு.
***

In English: (Thirukkural: 87)

inaith thuNaiththu enbathu onRu illai; virunthin thuNaith thuNai-vELvip payan.
	These explanations contain completely newer and exclusive messages.
Meaning :
No any friendship to grief or afraid emerges when gathered for a feast with guests.
Explanation :
Because of the events of gathering and feasting with the Guests, no any friendship of grief or threat results or emerges. Gathering and entertaining events with the Guests will always only help more to nurture the friendships and build them strong. Therefore bad or regrettable friendships never get born there. That is the use of such hospitality. The happy occasions of gathering with Guests are meant for the joy of eating and talking only and certainly not for any quarrels with anyone. Also only through the gatherings and meetings Guests can understand each other and can get closer. Therefore there is no chance of getting any threatening friendships over there. Is it not? The hidden message here is that those who were thought as bad people or foes too, by participating in the guest’s gatherings and feasts, there is a chance of removing their differences and fears and becoming good friends once again. In this Kural basically I am differing from all the interpreters whom I have listed before. All of them have taken 'veLvi' in Tamil as the religious scarification or popularly known as 'yAgam'. But no yAgam is performed for any desires there. Therefore I do not consider that "to measure the use of Hospitality is not possible, it depends to the status or the quality of the Guest" or such meanings as that Valluvar would have portrayed of here.
Message :
No friendship of grief nor afraid comes out due to feast with guests.
***